!

Selimiye Camii

2007-02-05T13:37:00.000Z

2.selim adına mimar sinan tarafınadan 6 yılda bitirilen
ve kendisinin ustalık eserim diye iftihar ettiği
Selimiye Camii bir çok manevi vasıfları sembolize etmektedir.

-camiinin tek kubbesi oluşu ALLAH'ın birliğini
-pencerelerin 5 kademeli oluşu islamın 5 şartını
-bütün pencerelerin 99 tane oluşu ceneb'ı hakkın 99 ismini
-vaaz kürsülerinin 4 tane oluşu 4 hak mezhebini
-mabedin bütün külliyesinde 32 kapının oluşu islamın 32 farzını
-arka minarelerinde 6 yolun olması imanın 6 şartını
-camiinin minarelerinde 12 şerifenin oluşuda yaptıran osmalı
devletinin 12.padişahını SEMBOLİZE ETMEKTEDİR

2. selim kıbrısı fethederse ALLAH rızası için büyük bir mabet
yaptırma sözü veriyor çok şükür kıbrıs fethediliyor ama padişah işlerden
güçlerden sözünü unutuyor bir gün rüyasında peygamber (sas) efendimizi
görüyor ve verdiği söz hatırlatılıyor kendisine bunun üzerine zamanın
mimar ustalarından evliya mimar sinan çağrılıyor ve böyle bir muhteşem
mimari bir eser ortaya çıkıyor...

-Alinti-

Not: Fotograf aradim koymak icin, her yer copyright.. Kendi camimizin bir fotografini
kullanamiyoruz. Allah rizasi icin fotograf ceken kalmadi mi yahu? :)

tahin

Tefriciye3

2007-01-28T23:45:00.000Z

Guncelleme:
1063+50+200= 1313

Hastamizin ismi Yalcin bey.
Herkesten Allah razi olsun.

tahin

Tefriciye2

2007-01-08T14:35:00.000Z

Bugune kadar alinan sayi:
5
+
120
+
200
+
33
+
5
+
700

=1063

Herkesten Allah razi olsun. Almak isteyenler, devam edenler bildirsin lutfen. Kalanlar tamamlanacaktir. Selamlar.

tahin

Salati Tefriciye

2006-12-20T13:08:00.000Z

Kanser hastasi bir kardesimiz icin 4444 Salati Tefriciye okunmaktadir. Corbada benim de tuzum olsun diyenlerin tuz miktarlari ile birlikte basvurmalari rica olunur.

tahin

Ceddin Deden

2006-12-16T16:37:00.000Z

TEK

2006-12-16T14:25:00.000Z

:) Yok sevgili arkadaslar, elektrikler gitmedi de benim sarteller atti:P Yakinda jenaratorler devreye girer:)))

tahin

2006-12-09T23:16:00.000Z

Yalnizlik omur boyu...

Foto: Argeus

tahin

Bilmece zamani!

2006-11-27T20:17:00.000Z

** Hayal, dogru cevabi buldun, tebrik ederim:) **

Orjinali Ingilizce olan bilmeceyi Turkce'ye cevirip, Turkiye'ye uyarlayarak yazmaya calisagim. Yorumlar zaten onayli oldugu icin, cevaplarinizi, eger olursa, toplandiktan sonra yayinlayacagim. Iyi sanslar;)

Sicak bir yaz gecesi, bir parkin hemen yakininda tek el silah sesi duyulur. Devriye gezen polis ekibi derhal olay yerine gider. Yerde, kanlar icinde bir adam yatmaktadir ve adamin yakininda; bir muhasebeci, bir doktor ve bir hakim bulunmaktadir.

Polis adamin yanina geldiginde, kanlar icindeki adam son bir caba ile; "Ahmet yapti" der ve son nefesini verir.

Bunun uzerine polis derhal doktoru tutuklar.

Polis bunu nasil anlamistir?

tahin

Ladybird'le tanismamiz:)

2006-11-11T17:56:00.000Z

Ladybird blogunda nasil tanistigimizi kendi agzindan anlatmis. Bir de ben gecmisi yad edeyim dedim:)

Bundan tam tamina dort yil once, sene 2002'nin bir kasim aksami, (aa ladybird, ilk tanismamizin yil donumu gelmis:) Simdi fark ettim bak:) Nice nice senelere inshallah, Mashallah, mashallah.. Allah nazardan saklasin..) ismi A harfi ile baslayan bir arkadasa iftara davetliyiz esimle.

Ingiltere'ye yeni gelmisiz, daha kimseleri tanimiyoruz. Neyse gittik iftara, hatta biraz erken gittik, kimseler yoktu. Ben arkadasa yardim falan ettim ufak tefek.. Beyler ust katta dinlendi, biz alt katta misafirlerimizi bekledik. Yanilmiyorsam davetli genc bayanlar gec geldi. Iftar oldukca erken oluyordu cunku. Saat 3.5-4 arasi oluyordu sanirim 4 yil once. Neyse biz iftarimizi yaptik, soz konusu arkadaslari bekliyoruz. Ben de yeni insanlarla tanisacagim icin cok mutluyum tabii:)

Geldi 10-15 kisilik bir grup. Hepsi guleryuzlu, tatli dilli insanlar. Soyle bi ismen tanistik. Yemeklerini yediler, caylarimizi ictik, tatlilarimizi yedik. Mumlar yakildi, muhabbet edildi falan:))

Bu arada farkedilmesi imkansiz iki sevimli kucuk kardes var, evdeki kedinin pesinden bir iceri, bir disari, bir ust kata, bir alt kata dolasip duruyorlar:)) Ben ikiz olduklarini sanmistim ama cok sonradan ogrendim ki aralarinda 1-1.5 yas varmis, mashallah:)

Neyse, vakit ilerledi.. Misafirler ve ev sahibesi dediler ki, nasil olsa 2 araba var, hep birlikte soyle bir Londra merkeze gezmeye gidelim. Atladik arabalara merkeze gittik, Thames nehri kiyisinda dolastik. Ladybird hanimla herhangi bir muhabbetimiz olmadi bu arada. Ama sonradan kardesi oldugunu ogrendigim sevgili E ile cok guzel anlastik:))

Laybird'le bir kere evde mutfakta bir araya geldik. Tam da gullac muhabbeti olmustu hatta:) Tevafuk:)) Benimle degil de, ev sahibesi ile konusmuslar ben de lafa karismadan dinlemistim. Baska da ne yan yana geldik, ne konustuk. Merkeze giderken de ben ev sahibesinin arabasinda oldugum icin arabada da bir araya gelmedik.

O geceden aklimda, ikiz oldugunu sandigim iki kucuk cocugu olan, butun gece usudugu icin mavi kot montunu sirtindan cikarmayan, hehe bir de iftar yemeginden sonra pek rahat tek kisilik sandalye-koltuk arasi yerde az biraz kestiren bir hanim kalmisti.

Bi dakka, bi dakka:) Tabii bir de, mumlarin yakilip muhabbetin edildigi sirada, bilgisayar bolumunde okuyan bu hanimin, hazirlamasi gereken bir site icin kizlara fikir danistigini hatirliyorum:) Hic de ilgi alanima giren bir site olmadigi icin gorus belirtme zahmetinde bile bulunmamistim:P

Hatirladiklarim bitmemis:) Bir de ev sahibesi arkadasin esi gelip kisa bir sohbet verdiginde, calismak isteyen bayanlarin, ozellikle Ingiltere'de evden calisma imkanlarinin ne kadar genis ve bayanlar icin ne kadar rahat oldugunu soylerken Ladybird hanimin isinin guzelliginden, uygunlugundan falan bahsetmisti. Boylece isini de ogrenmistim:)

Neyse.. Merkezdeki gezimizden sonra ladybird hanim ve surekasi ayrildi bizden ve evlerine yollandilar. Bir daha da ayni mekanlarda bulusma-gorusme imkanimiz olmadi..

Aradan gecti aylar.. Sene 2003, herhalde yaz aylari falan.. Yanilmiyorsam. Yok yanilmiyorum cunku 2003 yilinin haziraninda yeni bir eve tasinmistik, bilgisayar almistik ve internete baglanmistik. En azindan temmuz falandir aylardan. Neyse..

Bir gun bilgisayar basindayim, msn de acik. Birden ladybird rumuzlu birisinin beni ekledigini, benim de onay vermem gerektigini soyleyen kutucuk cikti karsima. Normalde kimsenin mesajlarini onaylamam. Ancak ladybird ismini alsa alsabir bayan alir diye dusundugumden, hadi bir OK diyeyim bakalim, ne cikacak dedim:)) Aninda konusmaya basladik.. Ordan burdan konusurken baktik ikimiz de Londra'dayiz:) O kadar sevindim ki buna anlatamam:)) Hatta evlerimizin birbirine pek de uzak olmadigini farkettik. Ona da ayri sevindim:)

Sonra konusurken konusurken kimleri taniyoruz Londra ahalisinden derken bir onceki iftarda aslinda tanismis oldugumuzu ortaya cikti:))

Sonra muhabbetimiz, basladigi gibi internette devam etti durdu:) Tabii ilk tanismayi asil tanisma saymiyoruz:) Birbirimizi asil tanimamiz internette oldu.

Evlerimiz birbirine yakin olsa da Ramazan'a kadar gorusmedik. Yine bir kasim ayiydi sanirim. 2003 kasimi. (Yoksa ekim sonu mu?) Ladybird'le yine A. bas harfini tasiyan arkadasa iftara gidecegiz:)) Oncesinde Ladybird'un okulunda bulusmaya karar verdik. Aksama kadar dersi oldugu icin, ara verdikleri bir zamanda okulda bulusacak, son dersine de birlikte girecektik. Tarif ettim ne giyecegimi falan.. Gittim okula, oturdum bekliyorum danismada.

Internette cok konuskan bir insan olmama ragmen gercek hayatta, ilk tanisma zamanlarinda pek konusmam. Biraz uzak, mesafeli, hadi acikca soyleyelim, soguk durabilirim:P Bizim orda buna hanim hanimcik derler ama:))

Ladybird danismaya beni gulerek karsilamaya gelirken maalesef ben pek de farkina varmadan bu mesafeli tavrima burunmusum bile:)) Bir de derse girecegimiz icin ben iyice ciddilestim tabii:))

Ladybird, internetteki gibi cok konusan, deli-dolu birisini bekliyorken soguk, mesafeli ve sessiz bir hatunla karsilasinca buyuk bir sok yasamis:))

Sonra zamanla soktan ciktin di mi ladybird:P Ciktin di mi:P

tahin

Haritaysa harita:)

2006-11-07T19:41:00.000Z

Mail adresime gelmis:))

"ABD'nin Büyük Ortadoðu Projesi ( BOP) varsa, Türkiyenin neden olmasin...

Bu da Türkiye Ortadogu Projesi (TOP)!
Suriye bile harita dagitiyor, biz de dagitalim, yayin bu haritayi.
Imkani olanlar, adres bilenler yurt disina da göndersinler.
Bölgenin bir salagi biz miyiz, haritaysa harita, al sana harita..."

Bu dunyadan bir Enis gecti...

2006-11-05T23:17:00.000Z

Turkiye'den gelen arkadasimla geldi haberin. Olumun ne kadar erken, haberin ne kadar gec geldi...

Artik sen de dua listeme eklenen bir eski dost oldun. Her daim gulen yuzunle, her seye ragmen yitirmedigin pozitif bakis acinla, azminle ve zaferlerinle hatirlayacagim seni.

Allah seni rahmeti ile sarip sarmalasin. Azimli, vefakar ve cilekes anne-babana sabir versin.

Cennetin yesil bahcelerinde dur duraksiz kosarsin inshallah.

Enis Durna
Adliye'de Tekerlek Izleri

:(
tahin

Buckingham Sarayi 2

2006-09-09T15:41:00.000+01:00

Saraya girmeden once bahceye alindigimizi soylemistim. Daha bahcede iken fotograf cekme yasagi baslamisti. Ama tabii ortamda Turklerin oldugundan habersizdiler:) Biz Turklere bir is yaptirmak istiyorsaniz; yasak oldugunu, yapilmamasi gerektigini soyleyin yeter:) Mutlaka yapildigini goreceksiniz:))

Sarayin icinde fotograf cekme yasagi olmasini anlayabiliyorum, flaslar eserlere zarar veriyor diye istemiyorlar. Ancak bu yasagi niye daha on bahcede baslatiyorlar onu anlayamiyorum. Ustelik sarayin cikisinda, arka bahcede boyle bir yasak yok. Neyse, puslu da olsa bir fotografimiz var:)

Bayan ve erkek gorevliler lacivert, ciddi kiyafetler icinde calisiyorlardi. Tamami ceket, erkekler pantalon, bayanlar dizaltinda, uzun etek giymislerdi. Sadece bazi bayan gorevliler pelerinli idi.

Iceriye girdigimizde, havaalanindaki gibi cantalarimiz da, biz de x-ray kontrolunden gecirildik. Son ucak bombalama ihbarlarindan sonra, Buckingham Sarayi'na da sivi herhangi bir icecekle girmek yasakti.

Kontrol sonrasi alindigimiz yerde, 7-8 dilde hazirlanmis, gezecegimiz alanlari bize adim adim tanitip, anlatacak kulaklikli elektronik aletler dagitildi. Zaman zaman klasik muzigin de eslik ettigi elektronik rehberlik esliginde toplamda 19 oda gezdik yanlis hatirlamiyorsam.

Saray, kralicenin icinde yasadigi evi, calistigi is yeri, misafirlerini agirladigi misafirhanesi ayni zamanda. Kralicenin yatak odasi, mutfagi gibi magazinel :) bolumlerini gezecegimizi zannederken daha cok, muze diyebilecegimiz ihtisamli odalarini, salonlarini gezdik.

Buckingham sarayini gezerken, ayrintilardan, renklerden, altinlarin isiltisindan gozleri yoruluyor insanin. Dolmabahce sarayi cok sade ve insani dinlendiren bir ortama sahipti diye hatirliyorum.

Sansimiza, bu yil bir sureligine kralicenin kiyafetlerini de sergiliyorlardi. Kiyafetlerin sergilendigi odaya girdigimizde, hic bir odada olmadigi kadar buyuk bir kalabligin icine dustuk:) Cogunlugunu kadinlarin olusturdugu kalabalik bir turlu ilerlemek bilmiyordu:) Kralicenin 50'lere ve 60'lara ait kiyafetleri cok, cok guzeldi bence. Ancak sonraki yillarda terziyi degistirmis:) Gittikce zevksizlesmis bence kiyafetleri. Kiyafetlerin yanisira, taclari ve takilari da sergileniyordu. Cok zarif takilar vardi.

Kralicenin gunluk yasamini surdurdugu yerler de, gezip gordugumuz odalar gibi mi acaba? Mesela yatak odasi, oturma odasi da muze gibi mi? Gerci gordugumuz yerler zaten onun oturma odasi degil mi?:)

1.5 saatin sonunda arka bahceye ulastik.

Ilk cadir tuvaletlerin bulundugu cadir, ikincisi de hediyelik esya satilan dukkan.

Esime poz veren gorevli:)

Iste gercek "Turbanlilar":) Sih erkekleri saclarini kesmeden ve eslerinden baska kimseye de gostermeden, bu sekilde sakliyorlar. Turban (noktasiz u ile) bati dillerine, farsca "dulband", turkce "tulbent"ten gecmis bir kelime. Yani ulkemizde, sozde Anadolu'da tulbent kullanan kesim ile "turbanli" kesim arasinda kendilerince ayirim ve ayrimcilik yapmaya kalkanlar, Anadolu kadininin basortusu olan tulbenti ovup, kendi uydurma yaftalari olan turbani kotulerken turbanin aslen tulbent demek oldugunun farkinda degiller. Zaten bu kadar cahil olmasalar, bu kadar komik de olamazlardi.

The turban (from the Persian دلبنت, dulband via the Turkish tülbent) is a headdress, of Asian origin, consisting of a long scarf wound round the head or an inner hat. The turban comesin many shapes and sizes and color of turbans vary, with the cloth's length rarely exceeding 5 meters.

Kralicenin bahcesinde, esimin cektigi bu fotografi cok begendim. Yapraklarin hareketini cok guzel yakalamis.

Saray ve onundeki kucuk gol.

Ve bahcenin cikisi...

Sarayin arka sokagi...

tahin

Ber'at Kandili

2006-09-07T01:26:00.000+01:00

Nice kandillere inshallah.

tahin&ladybird

Buckingham Sarayi

2006-09-06T00:00:00.000+01:00

Her yil temmuz-eylul aylari arasinda Buckingham Sarayi ucretli olarak halkin ziyaretine aciliyor. Yillardir gitmek istiyordum, bu sene harekete gecmeye karar verdim. Sali gunu internetten biletleri ayirttik. Cumartesi gunu, metro calismalari yuzunden pek cok hat askiya alinmisti. Ordan oraya aktarma ile ulasim sorunlarini asarak St. James Station'a ulastik. Yaz vakti, yerli-yabanci turist kaynarken ortalik, tam da hafta sonlari mahvediyorlar ulasim sistemini. Boyle sacmaliklar sadece bizim ulkemizde olmuyor yani.

Burasi, metro istasyonundan kralicenin sarayina dogru giden yol. Yolun sonu sarayin onundeki meydana cikiyor.

Yerlere dokulen bu yapraklar, ellerinde ozel bir cubukla dolasip yapraklari, copleri cuvala dolduran isciler tarafindan toplaniyor. Calisanlarin cogunlugu gocmen ya da ilticaci.

Yolun sonu ve sarayin bir kismi.

Sarayin onundeki heykel grubu.

Altin mi acaba? Oyle olsaydi bu vakte kadar birilerini bir yolunu bulup yuruturdu herhalde:)

Basarili bir pazarlama calismasi ile Londra'nin sembollerinden birisi haline getirilen "London Eye" Devasa buyuklukteki bu "donmedolabin" her bir kapsulu 8-10 kisi aliyor. Tam bir donusu 30 dakika icinde tamamliyor. Isterseniz siz kapsullerin icinde iken fotografiniz cekiliyor ve cikista satin alabiliyorsunuz.

Meshur saat kulesi de sarayin onundeki meydandan gorunuyor.

Sarayin genel goruntusu. Hava o gun klasik Londra havasi idi. Kapali! Zaman zaman atistirdi ama yine de sicakti. Ertesi gun ise yazdan kalan bir gun yasadik.

Simdi geldik kralicenin meshur muhafiz askerlerine. Sarayin on bahcesindeki parmakliklarin onunde pek cok kisi askerleri izlemek icin toplanmisti. Bu askerler ciddiyetleri ile meshurlar:) Yanilmiyorsam, gectigimiz yillarda kralicenin ilk ve tek musluman muhafizi aralarina katildi. Yukardaki sahne nobet degisim sirasinda cekildi. Sirti bize donuk olan asker bir kac dakika nobetci askerlerin onunde durup bir seyler yapti ya da konustu ama anlayamadik:)

O kalpaklarla kisin usumuyorlardir da, yazin ne yapiyorlar bilemiyorum:) Acaba ne kadar maas aliyorlar diye kafa yorduk. Butun gun dikil dikil.. Bir de millet toplansin gun boyu merakli gozlerle seni izlesin:) Zor is..

Askerlerin nobet degisimi bittikten sonra, "ee sarayin on kapisi burasi, kapilar kapali, biz iceriye nerden girecegiz" diye bakinirken gorevlilere yoneldik. Sarayin yan kapisindan giriliyormus, bu sebepten bir kac yuz metre yuruduk. Tabi bizi sarayin on kapisindan buyur edecek halleri yoktu:) Iyi ki bir para verdik:P Kirmizi hali da isteyecegiz nerdeyse:)

Elimizde internetten alinmis rezervasyon kagidimiz vardi ancak onun gercek biletle degistirilmesi gerekiyordu. Esim o isle ugrasirken biz tuvalet derdine dustuk. Her yere yerlestirilmis gorevlilere iceride tuvalet bulup bulamayacagimizi sordugumuzda bize, 1.5 saatlik turun sonunda tuvaleti kullanabilecegimizi soylediler.

Arkadasim o kadar bekleyemeyecegini soyleyince en yakin tuvaleti sorduk. "Duz gidin, soldan ikinci sokakta" diye tarif ettiler ancak yol uzerindeki tarihi binalar metrelerce oldugundan, soldan ikinci sokaga ulasabilmek icin epey bir yurumemiz gerekti. Ustelik herhangi bir halk tuvaleti de bulamadik. O kadar turisti agirliyorlar, ustune bir de para aliyorlar ama dogru duzgun bir tuvalet hizmeti veremiyorlar. Ayni durum baska bir ulkede olsa burun kivirirlardi eminim! Sonunda arkadas bir pub'in tuvaletini kullanmaya karar verdi de, kriz cozulmus oldu.

Arkadasimi beklerken cektigim bir fotograf. AB'ye entegre olmus Ingiltere. Bu arada bayraklardan birisi AB bayragi, malumumuz, diger bayrak da 4 bolgeden olusan United Kingdom'in England yani Londra ve cevresinden olusan guneydogu bolgesinin bayragi. Bizim bildigimiz klasik Ingiltere bayragi aslinda Birlesik Kralligin bayragi. Galler bolgesi, Iskocya, Kuzey Irlanda da kendi ayri bayraklarina sahip.

Geri dondugumuzde esim sirada idi. Hep birlikte, oncesinde guvenlik kontrolunden gecirilecegimiz saraya girmeden once bir sure bekleyecegimiz bahceye girdik. Her 15 dakikada bir yeni bir grubu iceriye aliyorlardi. Son derece duzenli, sorunsuz, karmasadan uzak bir sistemle kisa sure bekleyip, kontrollerden gecip sarayin icine girdik.

Gezinin devami ve diger fotograflar kismetse hafta sonu. Hafta sonuna kadar yokum. Selamlar.

tahin

Umuda Yolculuk...

2006-09-05T17:03:00.000+01:00

Ingiltere'ye her yil, Turkiye'den ve Turkiye uzerinden Asya ulkelerinden pek cok kacak insan geliyor. Londra'daki kahvehanelere gitseniz, 5 dakika icinde, bir insan ticaret mafyasinin adamini bulup Turkiye'den bir yakininizi buraya getirtebilirsiniz. Fiyatlar, adam basi 10 bin sterlinden baslayip 20 bine kadar devam ediyor.

Kimisi Ingiltere'ye ayak basar basmaz polise basvurup iltica eder, kimisi de gizli bir sekilde girip kacak olarak yasamaya devam eder.

Bundan 3-3.5 ay once, Turkiye'nin guneydogusundaki sehirlerden bir tanesinden, 17 yasindaki bir genc kiz, Ingiltere'de gocmen olarak yasayan abisinin yanina yerlesmek uzere, mafya araciligiyla, kendisi gibi baska kacaklarla birlikte yola cikiyor.

Turkiye'den Ingiltere'ye, Uzakdogu ya da Afrika uzerinden dolasip gelenler vardir. O anki sartlar neyi gerektiriyorsa o sekilde hareket ederler. Turkiye'den once Tayvan'a, Sri Lanka'ya, Afrika'nin kucucuk ulkelerine gidip, oralardan Ingiltere'ye gelen insanlar taniyorum. Kimisinin yolculugu 1-2 ay surerken, kimisinin 6-8 ay surebiliyor.

Bu kizcagizin hangi ulkelerde dolasarak Ingiltere'ye geldigini bilmiyorum.

Henuz 17 yasinda, belki yasadigi sehirden hic ayrilmamis ve tek basina yolculuk eden genc kiz, muhtemelen Ingiltere'ye geldiginde nereye birakilacagini, abisini nasil bulacagini bilmiyordu. Sartlar neresini gerektirirse oraya birakilacaklardi. Buyuk ihtimal mafya abisine kizin yerini haber vererek abi kardesin bulusmasini saglayacakti.

Yolda tanistigi bir adam, belki memleketlisi, mafyanin adami, kim oldugunu tam olarak bilemiyoruz ancak buyuk ihtimal guneydogulu bir adam, kiza babacan tavirlarla yaklasiyor. "Biz sana abini bulmana yardim ederiz, merak etme.. vs"

Tanistigi adamin kendisine yardim edecegini zanneden genc kiz, Ingiltere topraklarina ayak bastigi zaman kendisini abisinin yaninda degil, bir genelevde buluyor maalesef.

Kardesinin 3-3.5 ay once Turkiye'den yola ciktigi halde hala Ingiltere'ye ulasmamasi uzerine abi aramalara basliyor. Ve kardesinin izini buluyor. Bir aksam, Ingilizce bilen bir tanidik ve bir arkadasi ile birlikte kardesinin bulundugu sehre gidiyorlar. Ingilizce bilen kisi genelevi ariyor ve ingilizce konusarak kizi, daha onceden ayarlanmis, tanidiklarina ait bir eve getirmelerini istiyor. (Daha dogrusu ismarliyor!) Iri yari 2 koruma ile eve servise goturulen genc kiz, evin arka bahcesinden kacip, kendisini bekleyen arabaya ulasiyor. Kizi kacirip kurtariyorlar. Kiz, yol boyunca abisi ile bile konusmuyor.

Kiz kacak oldugu icin hic bir zaman polise haber vermiyorlar. Yine kacak oldugu icin hastaneye ya da psikiyatriste goturme ihtimalleri yok. Su anda, nispeten guvenli bir yerde. Kendisi ile ilgilenen bir buyuk var. Abisi, kardesinin intihar etmesinden korkuyor.

Insan Ticareti

Fotograf: tahin

Steve Irwin

2006-09-04T19:39:00.000+01:00

Dun aksam televizyonda, The Crocodile Hunter/Timsah Avcisi olarak bilinen belgesel programini izliyordum. (Evet televole yerine gercekten belgeselizleyengillerdenim:)) Avustralya'li Steve Irwin, 9 yasinda timsahlarla oynamaya baslamis bir dogasever. Australia Zoo'nun sahibi.

Sanirim programlari Turkiye'de de gosteriliyor. (Televole yerine gercekten begeselizleyengiller bilir:)) Dunyanin cesitli yerlerindeki timsahlari ozel tekniklerle yakalayarak tedaviye ihtiyaclari varsa tedavi ediyor, saglikli kosullara ihtiyaci varsa onlara uygun yerler insaa ediyor, dogal ortamlari, yasam kosullari ile ilgileniyor...

Dun aksam programi izlerken uzun uzun dusundum. Guzel isler yapan tum insanlar icin oldugu gibi onun icin de; "Keske musluman olsa, musluman olarak vefat etse ve yaptigi bu guzel islerin sevabini alsa" diye icimden gecirdim. Eger kendisine bir sey olur da ölürse, cok kimsenin yanina yaklasmaya korktugu bu vahsi timsahlarla kim ilgilenecek, acaba ölümü bir gun bu timsahlardan birisinin disleri arasinda mi olacak.. diye dertlendim.

Musluman olmadan ölse bile, Peygamber Efendimiz'in halasini azad eden Ebu Leheb'in bile sirf bu hareketinden dolayi cehennemde hararetinin belirli bir sure icin azaltildigini hatirladim. Insanoglunun emrine verilmis ancak surekli zulme ugrayan hayvanlara sefkat gosteren Steve de bu cabalarini karsiliksiz birakmayacak bir Rahmet'in kulu sonucta... Derdini soyleyecek dili olmayan, ne kadar vahsi olsalar da insanoglunun zekasi ve ne yazik ki merhametsizligi karsisinda savunmasiz kalan hayvanlarin derdine kosan birisinin olmasi Rahmet'in bir tecellisi degil mi?

Steve icin biraz huzunlu cokca umutlu dusuncelerle kapattik dun geceyi. Bugun haberlerde, Steve Irwin'in öldüğünü öğrendim:( Onun hakkinda dusunduklerimden 4-5 saat sonra kadar ölmüş.

Avustralya aciklarinda, bu sefer denizlerin ölümcül hayvanlari uzerine hazirladigi belgesel cekimleri sirasinda, bir vantuza cok fazla yaklasmis. Hayvanin tam uzerinde iken, vantuzun ignesini gogsune saplamasi sonucu hayatini kaybetmis..

Su testisi su yolunda kirilir demisler. Topragi bol olsun. Timsahlar bu sefer timsah gozyaslari dokmeyecekler, sanirim gercekten aglayacaklar.

Bu gibi durumlarda abdala malum olur derler. Zaman zaman da aptala malum oluyor iste.

Aristokrat tahin!

2006-09-02T20:40:00.000+01:00

Ayrintilar Cok Yakinda!

tahin

30 Agustos Zafer Bayrami

2006-08-30T11:13:00.000+01:00

Atatürk, Mersin'e yaptığı seyahatlerden birinde, şehirde gördüğü büyük binaları işaret ederek sormuş:

-Bu köşk kimin?

-Kirkor'un...

-Ya şu koca bina?

-Yorgo'nun...

-Ya şu?

-Salomon'un...

Atatürk biraz sinirlenerek sormuş:

-Onlar bu binaları yaparken ya siz nerede idiniz?

Toplananların arkalarında bir köylünün sesi duyulur:

-Biz mi nerede idik? Biz Yemen'de, Tuna Boyları'nda, Balkanlar'da, Arnavutluk Dağlarında, Kafkaslar'da, Çanakkale'de, Sakarya'da savaşıyorduk paşam...

Atatürk bu anısını naklederken:

-Hayatımda cevap veremediğim tek insan bu ak sakallı ihtiyar olmuştur, der dururdu...

Kaynak: Ataturk'ten Anilar

tahin

Exorcist!

2006-08-22T22:50:00.000+01:00

Haber su: Hurriyet

Haberden bir paragraf:

Patronu Mustafa Kıvrık'ın, işyerinden para çaldığı iddiasıyla kendisine işkence yaptığını anlatan Meryem Sak, daha sonra da ‘Senin içinde şeytan var. Günahkarsın. İçindeki şeytanı çıkaracağım’ diyerek çekiçle ayak parmaklarını ezdiğini söyledi.

Oldu amcamim. Sen hangi holivud filminde oynamistim demistin?!

Amerikan filmleri bir an once yasaklanmali. Film replikleri ve amerikan sapik modelleri ulkemiz insaninin icine islemis!

tahin

Incir Cekirdegi..

2006-08-22T14:11:00.000+01:00

Supermarkete Incir gelmis. Baktim uzerinde Turkiye'den geldigi yaziyor. Incirin tanesi 59p idi. 2 incire £1.18 odedim. 1 sterling ne kadar? 2 kusur milyon herhalde.. Kasadaki kiza da; "Bunlar benim ulkemden geliyor, ben bunlari ulkemde bedavaya yiyorum, burada tanesine 59p oduyorum" diye sikayette bulundum..

Yazin ortasinda, en sicak gunlerde grip olmustum. Temmuz basi gibi.. Terli iken klimali ortama girince klima carpmisti. Bronsite cevirecek diye endiselenmistim ama kiyisindan gectik cok sukur, iyilesir gibi oldum. Gecen gun yeniden basladi oksuruk. Megersem tam iyilesmemisim. Eczaneye oksuruk surubu almaya gittim. Oksuruk suruplari yuksek miktarda alkol icerdigi icin, alkolsuz bir seyler sordum ama yokmus tabii ki. Alkolsuz bir tane arayip buldular ancak o da resmen okusuruk surubu kategorisine girmediginden fazla etkili olmayacagini soylediler. Neyse, nasil bir surup alacagima karar veremeyince vazgectim. Eczanedeki asistan da bana balli, limonlu sicak su icmemi tavsiye etti:) Annesinin de ayni seyi yaptigini soyledi oksuruk icin:)

Cumartesi gunu arkadaslarim, sehir disinda, buyuk bir malikanede yapilan bir dugun torenine katildilar. Torene katilacak bayanlar icin sivri topuklu ayakkabi yasagi vardi! Torenin yapildigi bina "Kulturel Miras" sayiliyormus, sivri topuklara da binanin tabanina zarar verdigi icin izin verilmiyormus. Vay be! dedik, adamlar nasil koruyor miraslarini..

Bu da Nelly'e armagan ettigim fotograf:)

PS: Hic kusur kalma ladybird:P

tahin

Mefta Olmus Fotolar..

2006-08-21T13:05:00.000+01:00

Pazar gunu gittigimiz baska bir kasabada cok guzel fotograflar cekmistim. Aksam eve geldigimizde, her zamanki kablo ile bilgisayara bagladim makinayi ve bir kac denemeye ragmen once makinayi taniyamadi, sonrasinda da hata vererek tum resimlerin "okunamayan dosya" formatina donusmesine sebep oldu.

Fotograf makinasina format atmak zorunda kaldik. Resimlerin de hepsi gitti tabii:( Uzucu bir durum. Teknik olarak buna neyin sebep oldugunu esim cozdu. Fotograf makinasi ile, bir ayrinti haric, tipa tip ayni baska bir kabloyu, makinanin kablosu diye baglamisim bilgisayara. O kablo henuz cuma gunu geldigi icin, ben de dun gece olay anina kadar o kablonun fotograf makinasinin kablosuna benzerliginden habersiz oldugum icin hic farkina varmadan, el ve goz aliskanligi hesabi kullanmaya kalkismisim...

Neyse, giden giti.. Ölmüşle Olmuşa çare yok...

Gunun ilk isiklari..

Cumartesi gunu bizi araba ile metro duragina birakan iki Hintli arkadasla konusurken, konu Hintlilerin ne kadar kotu araba kullandiklarindan acildi. Her ikisi de Hindistan'da kesinlikle araba kullanamadiklarindan, trafige cikmaya bile korktuklarindan bahsedip dunyanin en kotu soforlerinin Hintli soforler oldugunu soyledi. Bizim Turkiye'nin de maalesef hic geri kalmadigini soyledik. Kimsenin kurallara uymadigini, kafasina gore araba kullandigini soyledigimde; arkadas, "Siz de yine uyulmasa da kural var, Hindistan'da o da yok" dedi:)

Ladybird de Londra'ya donunce, "canim trafigim" diye kendisini Ingilistan trafigine atti:)

Bu da artistik bir calisma olarak kisisel blog tarihime gecsin:)

Dirilis..

Yagmur

Yagmurdan Sonra

Ingiltere'den disariya yapilan ucuslarda, sıkılaştırılmış bagaj kontrolu sebebiyle hala uzun kuyruklar olusuyor. Bu uyariyi pek cok metro istasyonuna koymuslar. "Bagaj kontrolu icin fazladan zaman ayirin" diye uyariyorlar. Ben zaten, aileden genetik olarak devraldigim, gidecegim yere gec kalmamak icin cok onceden olay mahallinde olmak gibi bir ozellige sahibim. Sabah 7'de olan ucagim icin geceden havaalana gidip, orada sabahlamis insanim.. Herhalde artik 3 gun oncesinden havaalanina kamp kurarim:)

Bizim ailenin (anne tarafimin) 2'de kalkacak otobus icin 1'de garajda olmak gibi (garaj evin bir kac yuz metre ilerisinde!) ozellikleri vardir. 10'da otogardan kalkacak otobus icin, 9'da Besiktas'tan kalkan servise binmem yeterli iken, illa ki 7 servisine binerdim! 2 saat oncesinden otogarda olmazsam icim rahat etmezdi:)

Ladybird'le birlikte bir yere gidecegimizde zavallinin burnundan getiriyorum burada:) Eger beni gidecegim yere o birakacaksa ya da benimle gelecekse, varacagimiz yere varana kadar canina okuyorum:P Gunler oncesinden telefonda basliyor iskence onun icin:) 11'deki randevu icin, 15-20 dakikalik yola ragmen 9.30'da evden cikariyorum onu:) Zaten 9.30'dan sonrasi onun adina dayanilmaz iskenceye donusuyor:P Isin en guzel kismi Ladybird'un kizi da ayni benim gibi bu acidan:)) Zavalli ladybird:) Hem kizindan, hem arkadasindan cekiyor:))

Bu ozelligimizle dalga gecenler (bkz. ladybird ve digerleri:)), bugune kadar randevumuz olan kimseleri bekletmedigimizi, randevularimizi kacirmadigimizi da (elhamdulillah) eklemek istiyorum yalniz:) Avrupalilar'a bile bu konuda trip atiyorum gec kaldiklarinda...Kim demis Turkler "punctual", dakik degil diye:) Obsesif Kompulsif olunabilinir, ne var yani bunda:P Biz boyle mutluyuz:)

Brixton, guney Londra, metro duragi onunde imza toplayan, dergi&gazete satisi yapan Ingiliz Solcular. Irak, Filistin, Lubnan.. gibi emperyalist guclerin saldirilarina maruz kalmis bolge insaninin savunuculari... ABD, Avrupali solculardan cok sikayetci. Avrupa devletlerinin kulagini cekiyor arada, "solculariniza cok hak taniyorsunuz, sesleri cok cikiyor, ozellikle ortadogu olaylarinda muslumanlarla isbirligi yapiyorlar" diye.

Sevgili a-be-de, sen anlamazsin boyle islerden. Insanlik, hak, hukuk, kultur, miras, deger... Bir gun sen de ogrenirsin inshallah..

tahin

Mirac Kandilimiz

2006-08-20T18:13:00.000+01:00

Kutlu&mutlu&hayirli olsun inshallah!

tahin

Yorumlara Yorumlar

2006-08-19T19:36:00.000+01:00

Bundan sonra, yorumlara cevaplari bir post olarak vermeyi dusunuyorum:) Hem arada kaynamaz, hem konuklarimi daha ozenli agirlamis olurum:))

Sevgili gurbetci kardesim nelly:) Sana hediye etmek icin guzel bir fotograf buldum:) Cekmedim, eski cektiklerimiz arasinda, en kisa zmanda yayinlayacagim inshallah:) Gule gule git, gule gule gel inshallah.

Ladybird, senin ifadeni bu aksam telefonda alirim inshallah:))

(Evvelki gun mesaj atmis telefondan, "Bu sefer Sultanahmet'te ben hic konusmadan anladilar" diye yazmis:) Bu seneki psikoloji derslerinde kullanmak uzere harika vak'alar iste, daha ne istiyorsun:))

Sevgili berra, eskisi gibi degil, eskisinden cok daha guzel olacak inshallah gelecek gunler:)

Sevgili Erdil baba, zaten yaziyi yazarken aklima ilk sen geldin:) Kesin sen bir cozum bulmussundur diye:) Mashallah, cok zekice bir yontem:) Aklimda bulunsun:P

Sevgili willthesunriseolsun-rosedesert,

Teyzenlere buyuk gecmis olsun. Hacc donusu imtihan iste.. Ve tabii.. bizim Turkler her zaman "kivrak zekalarini" calistirirlar:)

Sevgili mihman,
Sen de haklisin:)

Sevgili Anarshi,

hatun dolmusu ne bilsin:P Ingilistan'da arabasiyla dolasiyor, aliskin mi oyle dolmusa falan:) Saka tabii:) Kendi basina oldugunda sorun olmuyor ama coluk cocuk, annesi, kardesi.. Hep birlikte olunca hem daha uyguna geliyor, hem cocukloar ve yaslilara kolaylik oluyor.

Minubuslere has durumlar cidden cok komiktir:) "Bir Olivium, sagda inecek var, sag lutfen, bir Aysekadin, bir Maltepe, bir Levent, 2 sanayii, musait bir yerde, para ustu almayan kaldi mi?, sofor bey 2 gultepe vardi .. :) diye uzar gider.. Bir de sariyer-taksim hattinda, soforun oy birligi sonucu taksime devam etmeyim besiktasta durmasi durumlari vardi:)

-Taksim yolcusu var mi?

Diyelim ki 1 ya da 2 yolcu cikti..

Ondeki minibus soforun selektor-korna yolu ile haber salinir..

-Abicim-ablacim, ondeki minibuse gecer misin? Sagolasin..

Sonra minibus Is bankasi onundeki isiklardan, eski beltas yeni tansas (Yoksa tersi miydi?:)) ve sebze-meyve halinin arkasindan iskeleye sapar.. Hey gidi gunler hey...

Sevgili baver,

Taksiciler olmus insan sarrafi:) Taksicilerden daha iyi bilmek lazim Istanbul'u:)

Senin bahsettigin bolumu inceledim, sanirim spam comment:) Allah beterinden saklasin:)

Sevgili cin kamisi,

ben tesekkur ederim:) Hosgeldin, her zaman beklerim..

tahin

Nihahahoohiiihaaa

2006-08-16T22:57:00.000+01:00

Budur iste olay, budur :P

Yalniz elimde olan bir kitaptan bir tane daha ismarlamisim, farkinda olmadan. Bir de Safahat'in osmanlicasini.. Osmanlica derslerime geri donmem lazim:) Artik bunlarin hepsi bitmeden yeni bir seyler de almamam lazim. Ha bir de, iki de kaset ismarlamisim ama kasetleri calacak bir alet yok. Her sey o kadar "digital" oldu ki. Neyse buluruz antikacilarda bir kaset calar:P

Laydbird'le konustum gecenlerde telefonda. Inshallah yakinda donuyor Ingilistana:) Cok ozledim sefgulu dostum seni.. Soz, uzun bir sure kakaolu kek de istemeyecegim senden:) Sen gel yeter..

Istanbul taksicilerinin 10 milyonluk yola nasil 40 milyon aldigindan, yurtdisindan geldiklerini anlayanlarin bunlari nasil yuruyen cuzdan olarak gordugunden bahsetti.

Ancak en vurucu olay su: Taksiye biniyor. Tek bir cumle kuruyor sofore: "Olivium Lutfen." Zeytinburnu'ndaki Olivium alisveris merkezine gidecekler. Sofor aninda: "Yurtdisinda mi yasiyorsunuz?"

Sok olmus tabii Ladybird. "Nasil iki kelimede anladi yurtdisindan geldigimizi!?" diye sok olmus. "Acaba Olivium kelimesini mi cok artistik soyledim" diye dusunuyor ama soforun kulaginin o kadar keskin olmasi pek mumkun degil. Sonra gazeteci bir arkadas aciklik getiriyor; "Lutfen demissin, buradakiler Lutfen demez, emir verir. Yurtdisindan gelenler lutfen der." diye..

Guneyde, ablasi ve kuzeni ile bir hafta tatil yapip gelen bir baska arkadasim da, insanlarimizin, ozellikle genclerin cok kaba oldugundan bahsetti bu aksam. Arkadaslarima yaslarini soran, kendini komik zanneden bir delikanli, yaslarini ogrenince; siz "EKK"siniz diyor bunlara. EKK ne demek diye sorduklarinda da, etrafindakilerini guldurecek olmanin yavsakliginda; "EKK yani Evde Kalmis Kiz" diye aklinca espri yapiyor. Arkadasim 25, ablasi 26, kuzeni de 20 yasinda falan. Tabii canim, evde kalmislar.. Master yapacagiz diye salak salak kafa patlatiyorlar. Oturacaklar evlerinde, senin gibi aklievvelleri bekleyecekler...!

Genclerden bir tanesi, yakisikli oldugu icin kucuk daglari ben yarattim havasinda dolasan, arkadasim kitap okurken az otesinde oturuyor. Arkadasimin okudugu kitabi merak ediyor. Normal bir sey. Normalde bu durumda ne yapilir; "Kitabina bakmak istediginiz kisinin yanina gidilir ve ne okuyorsunuz, bakabilir miyim?" tarzi yaklasilir degil mi? Yakisikli gencler oyle lutfenli falan yaklasamaz, tenezzul etmezler. "Kitaba bakabilir miyim?" diye emredilir. Bu arada yerinizden kalkma zahmetinde bulunmaniza gerek yok. Kitabin sahibi buyuk bir minnettarlikla kitabi sizin ayaginiza getirir. Tabii ya, sizin gibi genc ve yakisikli bir bey tenezzul edip, okudugu kitapla ilgilenmis! Sonra da kitap "tesekkursuz" olarak uzatilarak geri verilir!

Tabii bir de, arkadaslarimin okuduklari kitaplari eline alip, sozde tartarak; "bakayim agirligi ne kadar?" diye espri yapan genclerimiz de var ulkemizde.. Ne aci..

Iki yil once Istanbul'a gittim. Havaalanindan metroyu alip Otogara gidecegim. Cekcekli kucuk bir valizim, el cantam, bir canta daha vardi sanirim omuzumda, gazeteler ve bir de kitap, yuruyen merdivenden asagiya iniyorum. Onumde de genc bir adam dikiliyor. O esnada, elimdeki ciltli kitap bir patirti gurultu bavulun uzerinden, alt merdivenlere, onumde dikilen genc adamin ayaklarinin arkasina dustu. Adam kafasini cevirip bana oyle bir bakti ki, sanki kafasina kitap attim! Ayakucumdan baslayip suratima kadar soyle bir suzdu beni. Ben de saf saf bekliyorum, adam kitabin dustugunu gormedi herhalde, ne oldugunu anlamadi daha, hemen arkasinda duran kitabimi gorunce egilip alacak ve bana uzatacak. Cunku ben elimde ve uzerimdeki esyalarla hareket edemiyorum o sirada. Beyimiz, beni suzdukten sonra, "Dıkkat etsene" diye böğürmüştü. Oldu canim, ederim. Hay senin insanligina...

Bir onceki posta yorum yazan arkadaslara orada cevap versem, arada kaynayacak, buradan cevap yazayim bari dedim:)

nelly, edeyim tabii, sen iste yeter ki:) Sirf sana hediye etmek icin cekeyim bir kac tane:)

Ibn-i Sina, tesekkur ederim, teveccuhunuz efendim. Seyahatname yazmak kim, ben kim... Ben anca foto sipsak iste:)

Sevgili Ayse, insan kendini hic bir zaman yerlesmis olarak hissetmiyor zaten. Insanin kendi topragi cekiyor mutlaka. Surekli, her an toplanip gidecekmissin gibi yasamak.. Rahatsiz edici bir duygu kesinlikle.

Burada da agaclar var, cicekler ve denizler var ama onlara baktigimda, Turkiye'dekilere baktigimda hissettigim seyleri hissedemiyorum. Turkiye'de baktigim agac, sadece bir agac degil. Bir tarih, binlerce olay, binlerce hatira. O agacin altindan kim bilir hangi dedelerim geldi gecti, kim bilir hangi atamin hatiralari var. Bir zamanlar, benim kanimdan olan insanlar da bakti o agaca.. Vatan biraz da "Ortak hatiralar" demek sanirim. Denize baktiginda, o deniz icin yakilmis turkuleri hatirlamak, o denize daha once kendi insaninin gozlerinin degdigini dusunmek..

Buradaki agaca bakiyorum, bakiyorum, bakiyorum... Guzel agac, Rabbim ne guzel yaratmis. Ama o agacta bana birakilmis hic bir hatira yok. Burada yasayan bir Ingiliz'e birakilmis bir hatira var belki (o Ingilizin ne kadar umurundaysa tabii) ama bana birakilmis, benim atalarim tarafindan birakilmis hic bir hatira yok.. Buradaki agac, sadece bir agac. Turkiye'deki bir agac, kocaman bir tarih, hatiralar yumagi, aci tatli pek cok ani, yuzlerce turku, yarim kalmis asklar, kahramanlik destanlari ve bir miras. Bana birakilmis bir miras...

Benim icin vatan bu demek iste...

tahin

Eastbourne

2006-08-13T21:00:00.000+01:00

Not: Fotograflarin uzerine tiklayarak, daha buyuk ve daha guzel hallerine ulasabilirsiniz.

Londra'dan gelen arkadaslarimizi, bizim kucuk kasabada bir yerlere yemege goturelim diye evden ciktik oglen. Ancak sokagin basina geldigimizde sola donmesi gerekirken, farkina varmadan saga donen soforumuz sebebiyle kasabanin disina dogru yol almaya basladik. Madem kismetimiz bu yandaymis, gidelim bakalim ne cikacak bahtimiza diye diye guney Ingiltere'de bir sahil kasabasina vardik. Brighton'in dogusunda kalan, Brighton'a gore daha kucuk, daha ucuz ve bizce daha sirin bir kasabaydi.

Eastbourne'a gitmeye karar vermeden once, bizim kasabaya yakin kucuk bir koye ugradik. Cok guzel binalar vardi ancak fazla bekleyemedigimiz icin bir tek bu restaurantin fotosunu cekebildim.

Koyden cikisimizdan bir sure sonra rastladigimiz yesillik bir alan. Pek cok kisi, piknik yapmak icin iceriye dogru ilerliyordu.

Uzaklarda bir yeldegirmeni..

Otoban kenarindaki bogurtlenlere dayanamayip arabayi emniyet seridine cekip bogurtlen toplayan Turkler:) Biz gercekten cok degisik bir milletiz:) Bizden baska otoban kenarindan bogurtlen toplayan cikar mi acaba? Zaten zavalli bogurtlenler de, ilgilenen kimse olmadigi icin yol kenarinda olgunlasmis bizi bekliyorlardi:)

Heba olmasina gonlumuzun razi gelmedigi bogurtlenler (blackberries).

Eastbourne kordonboyunun bir ucu.

Fisherman.

Dalgalandim da...

Duruldum...
Kostum ardindan yoruldum...

Annemin yelkeni olsa, acsa da gelse..

Bu fotografi sevgili Handan hanima hediye ediyorum. Dualarimiz sizinle...

Arabayla gecerken cekebildigim icin kim oldugu konusunda bir fikrim yok maalesef. Ama martilarin gazabina ugramis belli.

Sahil boyunda okyanusa ufak bir goz attiktan sonra bir seyler yemek ve dolasmak icin sehir merkezine gitmeye karar verdik. Arabayi, katli otoparka parkettik ve tam arabadan indik ki buyuk bir gurultuyle simsek dustu bir yerlere. Semsiyelerimizi alip, yuruyerek carsiya ulasabilecegimizi dusunerek yola koyulduk ama...

Once yagmur ve hemen akabinde dolu, bize epey zor anlar yasatti. Sag kolum, semsiyeye ragmen oldugu gibi islandi. Oyle bir yere geldik ki ne geri donebiliyoruz ne de yolumuzun ustunde siginacak bir yer bulabiliyoruz.

Buldugumuz bir otobus duragina sigindik. 15/20 dakika kadar orada mahsur kaldik.

Yagmurun Dansi...

Karsi caprazimizdaki bolgede mahsur kalanlar:) Ortadaki direk pek hos durmuyor ama konumumu degistirebilme imkanim yoktu malum:)

Karsi yakadan bu yakaya atlama cesaretini gosteren cesur bir vatandas. Cabasini takdir ettik.

Cocuklar, neselerini ve hayata pembe gozluklerle bakma becerilerini hic kaybetmeseler keske. Duragin tavaninda birikmis sular, fotografta goruldugu gibi bir yerde toplanip asagiya dokuluyordu. Biz buyukler yagmurdan kacacak delik ararken, uzerinde yagmurlugu olan sevimli bir oglan cocugu gelip bu suyun altinda gulerek, nese ile islatti kendisini:)

Yagmur biraz dindiginde karsi kaldirima atlama cesaretini gosterdik. Yolun ortasinda durup fotograf cekme cesaretini de...

Yagmurdan sonra...
Ingiltere bu yuzden yemyesil bir ulke iste. Bu kadar yagmuru ben de yesem, ben de yesillenirim:)

Burasi da Ingiliz kahvesi:)

Yagmurla yikanmis cicekler..

Rahmetli haci dedemin, bayla/bayan cicegi vardi. Ciceklerine ve bahcesine ne guzel, ne emekle bakardi. O gittikten sonra bahce bir daha hic eskisi gibi olmadi. Simdi gidip ben derleyip toparlamak istiyorum ama.. Hayatimda ilk agacimi, elma fidesi idi, rahmetli dedemle dikmistik... Dedem gitti, agac kaldi yadigar...

Birbirinin benzeri pek cok resim.. Ama hic birini ayiklamaya kiyamadim. Her yer cicek olsun istiyorum. Cicek gibi olalim, cicek olalim... istiyorum ...

Ve bu da son poz vermis cicegimiz.. Ben kiyip da secemedim, isterseniz siz secersiniz en guzelini...

Uc Arkadas... Uc mutfak... Sahipleri muslumandi. Guzel isletiyorlar.

Ucunda alisveris ve eglence alanlarinin oldugu bu iskelelere 'pier' diyor Ingilizler.

Pier'e dogru yururken, yardim toplamak amaciyla sanatlarini icraa etmek icin hazirlanan bir bando ekibi gorduk..

Mashallah ne gur cikiyordu sesleri. Pier'in tepesine ciktigimizda hala seslerini duyuyorduk:)

Bulutlar ne kadar yakin yeryuzune. Uzatsak elimizi, tutabilecekmisiz gibi..

Pier'in giris bolumunden ilk manzara.

Zaten yuksekte olan iskelenin bir de boyle, daha da yuksek katlari vardi.

Iste o en ust kattan goruntuler..

Yukarda olmak gercekten muhtesem bir duygu...

Kendimi, kulenin tepesinden su okyanusa atmak istedim. Bodoslama birakacaksin kendini..

Bayrak kutsaldir.. ama parcalanmis, haberleri yok.

Su bulutlarin icine girsek, kacabilir miyiz kendimizden yine de.. ?

Sonra gozumuzu gokyuzunden yine yeryuzune cevirdik..

Bu da Eastbourne'un sekeri, mashallah:)

tahin

Seni de vururlar bir gün ey Acı!..

2006-08-09T20:53:00.000+01:00

Acı

Sacit Onanın yorumundan Ferman Karaçam’ın şiir’i..

Kaynak: Filistin'e Mektup

Videoyu izlemeyezseniz, bir de suradan deneyin lutfen:

Video

Rakamlardan ibaret Canlar

2006-08-08T17:54:00.000+01:00

İsrail'in Lübnan saldırıları 28'inci gününe girerken, savaşın istatistikleri yayınlandı. Buna göre yarıya yakını çocuk 932 Lübnanlı öldü, 3 bin 293 Lübnanlı yaralandı. İsrail uçakları 8 bin 700 sorti yaptı, 146 köprü, 72 yol yıkıldı.

Yariya yakini cocuk 932 kisi. Boylelikle Israil kendisini "tehdit" eden cok onemli bir "kuvveti" ortadan kaldirmis oluyor!

Guneydogu'da, evine yapilan baskin sonucu Jandarma Astsubay 38 yaşındaki Levent Çevik sehit edilmis. Normal prosedurun disina cikilarak, yuzyuze haber vermek yerine telefonla haber verilen sehit babasi da kalp krizi gecirerek vefat etmis.

Allah hepsine rahmet etsin.

Nasil bir Turkiye, nasil bir dunya!?

Turkiye'de, ailesinde ya da yakin cevresinde sehit vermemis kimse kalmadi herhalde?

tahin

Oylesine bir gun...

2006-08-05T20:39:00.000+01:00

Saat sabah 05.50

Londra yolcusu kalmasin..

Independant gazetesinin manseti idi. Ortadogu'da acil bir ateskese evet diyenler ve hayir diyenler. Tum dunya 3 ulkenin keyfine seyir. Kendi halki bile Tony Blair'den sikayetci aslinda ya. Ingilizler ateskes taraftari, karsit olan Tony ve şürekası.

Is yerindeki arkadaslardan birisinin bisikleti. Normalde bisikletle otobus ya da metroyu kullanamiyorsunuz. Ancak bu katlanabilir bisikletler mustesna. Canta gibi elinizde tasiyabiliyorsunuz.

Ingiltere'de bisiklet, ulasim icin cok kullaniliyor. Bizim ulkemizde hep sikayet edilir, "Avrupa'da her yerde bisiklet kullaniliyor, niye ulkemizde yok" diye. Istanbul'un 7 tepesinde nasil bisiklet kullansin insanlar:) Londra dumduz. Bir kac ufak tepecik disinda.. Tabii burada bisiklet kullanmak da kolay oluyor. Daglik, tepelik olsaydi bisikletin bu kadar yaygin olarak kullanilacagini sanmiyorum.

Benim olamdigim bir gun, sirketin dogumgunu kutlanmis. Tum calisanlara ufak bir kek ve bir sise sampanya. O gun olmadigima sevinirken, bolum sefi elinde bir sise sampanya ile cikageldi. Ben daha agzimi acamadan, "Herkes aldi, bir sen kaldin" diye masama koydu. Ben, istemedigimi soylerken arkadas atildi; "Bir arkadasina hediye edersin, mesela bana." "E iyi peki" dedim, masada kaldi. Sonra da arkadas kendi kendine hediye etti, heba olmasin diyerek. Cope atacaktim aslinda ama gec kaldim.

Busy..busy..busy.. Coca Cola yeni bir cola cesidi cikarmis. "Zero" isimli. Sifir seker. Diet koladaki kanserojen maddelerin ortaya cikmasindan sonra satislari dustu herhalde. Tanitim sebebiyle etrafta dagitiyorlardi. Denedim, begenmedim.

32 dereceyi de gordu Londra. Nem sebebiyle 40 derece falan hissediliyordu sanirim sicaklik. Otobuslerin icinin 47 dereceye kadar yukseldigini soylemislerdi. Sicak havaya aliskin olmadiklari icin, otobus, metro.. (sehirlerarasi trenler haric) hic bir toplu tasimda klima yok. Neyse ki havalar yavastan serinlemeye basladi. Ne demisler, Agustos'un yarisi yaz, yarisi kis..

Hep, bir yerlere yolculuk...

Cuma aksami, 19.00 civari. Victoria Station. Hafta sonunu Londra disinda gecirmek isteyenler, ailelerini ziyaret etmek isteyenler, hafta sonu tatiline kacanlar..

Bu ayakkabilar 10 gundur sokakta. Sahibi cope atmak yerine getirip kaldirimin ortasina atmisti. 10 gundur dokunan cikmadi. Birisinin ucu yirtilmis ama kimbilir o halde bile, dunyanin baska koselerinde, ne kadar cok kisinin ihtiyaci var. Israf.. israf.. Muthis bir israf var.

Ayakkabilar bana, Osmanli doneminde, Osmanli topraklarinda zekat verecek kimsenin bulunmadigini anlatan hikayeleri hatirlatti. Internette de dolasan bir hikaye vardi, Istanbul'da, zekat verecek kimseyi bulamayan bir kisi, meydandaki cinar agacina asar zekatini. Ihtiyaci olan gelip alsin diye. 3 ay kimse dokunmaz.

Herseyin oldugu gibi, devletlerin ve saltanin da bir sonu var. Elbet bir gun batinin da saltanati sona erecek.

tahin

Filistin Direnişi

2006-08-02T20:22:00.000+01:00

Bastaki ve sondaki konusmalar ile sarkinin tum sozlerinin cevirisi asagida.

ABD Eski Adalet Bakani, Ramsey Clark:

“50 yıldır Filistin'in haklarına tecavüz ediyoruz.

Sanıyorum ki (Filistinliler) şiddete en fazla maruz kalmış olan (halk)...

En azından Irak halkı ile beraber.

(Filistinliler), dünyada şiddete en fazla maruz kalmış olan (halk)

Ve yıllardır bu (durum) devam ediyor.

Hemen hemen her Filistinli kesintisiz taciz/baski, şiddet tehdidi, aşağılanma içinde yaşıyor.

Ve bu durum çok uzun zamandır böyle.”

*****

Terörist kim?

Ben mi teröristim?

Sen benim toprağımı aldığın halde,

Nasıl ben terörist oluyorum?

Terörist kim?

Sensin terorist!

Ben kendi yurdumda yaşarken;

Sen, sahip olduğum herşeyimi aldın.

Atalarımızı öldürdüğün gibi bizi öldürüyorsun.

Hukuki yollara mı başvurmamı istiyorsun?

Ne için?

Sen hem görgü tanığısın, hem avukatsın, hem hakimsin.

Eğer hakim sensen, ben ölüm cezası alacağım.

Bizim azınlık olmamızı mı istiyorsun?

Mezarlıktaki çoğunluğa bir son vermemiz için mi?

Rüyanda görürsün!

Sen demokrasi misin?

Daha çok Nazilere benziyor (sistemin) !

Senin Arap ruhuna yaptığın sayısız tecavüzlerin

Sonunda bir meyve vermiş!

Senin çocuğunu doğurmuş!

İsmi; intihar bombacısı!

Sen şimdi O'na terörist mi diyorsun?

Bana saldırıyorsun ama hala ağlıyorsun.

Sana; bana saldıranın sen olduğunu hatırlattığımda,

Beni susturuyor ve vuruyorsun.

{İsrail}:

“Ama küçük çocukların taş atmasına izin veriyorsunuz!”

“Onları evde tutacak anne babaları yok mu?”

NE?!

Onların anne babalarını, evlerimizin yıkıntıları altına gömdüğünü unutmuş olmalısın.

Şimdi acım bu kadar büyüdüğünde,

Sen bana terörist diyorsun?!

Terörist kim?

Ben mi teröristim?!

Sen benim toprağımı aldığında,

Ben nasıl terörist oluyorum?

Terörist kim?

Terörist sensin!

Sahip olduğum herşeyi aldın,

Ben kendi yurdumda yaşarken.

Neden terörist?

Kanım sakin akmadığı için mi?

Kanım kaynıyor!

Çünkü başımı, yurdum için dik tutuyorum.

Sevdiklerimi öldürdün.

Şimdi tek başımayım.

Annem babam topraklarından sürüldü,

Ancak ben bağırmaya aynen devam edeceğim.

Ben barışa karşı değilim,

Barış bana karşı.

Beni yok edecek,

Kültürümü silip götürecek.

Sen bizim sesimizi dinlemiyorsun,

Bizi susturuyor ve haysiyetimizi kırıyorsun.

Kimsin sen bu arada?

Ve ne ara ''yönetici'' oldun?!

Bak bakalım, kaç kişiyi öldürdün,

Ve kaç öksüz-yetim bıraktın ortada.

Annelerimiz ağlıyor,

Babalarımız büyük acı içinde.

Topraklarımız yok oluyor.

Sana kim olduğunu söyleyeceğim!

Sen şımarıkça büyüdün,

Biz fakirlik içinde.

Kim özgürlük içinde büyüdü,

Kim hapsedilmiş sınırlar içinde büyüdü?

Biz özgürlüğümüz için savaşıyoruz,

Fakat sen bunu suç ilan ediyorsun!

Terörist sensin!

Terörist diye çağır beni!

Terörist kim?

Ben mi teröristim?!

Ben nasıl terörist oluyorum,

Sen benim toprağımı aldığın zaman?!

Terörist kim?

Sensin terörist!

Sahip olduğum herşeyi aldın,

Yurdumda yaşarken ben.

Terörist olmaya ne zaman son vereceğim?!

Sen bir yanağıma vurduğunda, öbür yanağımı da çevirdiğim zaman mı?

Bana zarar verenlere teşekkür etmemi nasıl beklersin benden?!

Bak sana ne söyleyeceğim,

Bana, benim nasıl olmamı istediğini söyle.

Ellerim bağlı önünde diz çökmemi,

Gözlerim yerde,

Etrafımda cesetler,

Evler yıkılmış,

Aileler topraklarından sürülüp atılmış,

Çocuklarımız öksüz-yetim kalmış,

Özgürlüğümüz zincirlenmiş.

Sen zulmediyorsun,

Öldürüyorsun,

Biz gömüyoruz.

Sabırlı olmaya devam edeceğiz,

Acımızı bastıracağız,

Daha önemlisi, sen kendini güvende hissedeceksin,

Sen keyfine bak ve tüm acıyı bize devret.

Görüyorsun, kanımız aynı köpeklerinkisi gibi,

O KADAR BİLE DEĞİL!

Köpekler öldüğü zaman acınır onlara,

Oysa bizim kanımız köpek kanı kadar bile değerli değil.

Hayır, benim kanım değerli,

Ve kendimi savunmaya devam edeceğim.

Sen beni terörist diye adlandırsan da.

*****

Onlar benim zeytin ağaçlarımdı Ali, ordakiler...

Bütün bu alan zeytin ağacı dolu idi.

Tüm alan..

Bak, Bak ne yaptılar tüm bu ağaçlara.

Geldiler ve tüm ağaçları söküp attılar.

Öyle bir ağaç 200 yaşında.

200 sene biz o zeytinlerle hayatımızı sürdürdük.

Geldiler ve hepsini yok ettiler.

"Moon Erhabo"

("Terörist Kim")

Şarkıyı söyleyen: Filistinli DAM (Kan) Grubu.

tahin

Çukulata

2006-08-01T17:25:00.000+01:00

"Anneannenden iste cukulatalarin parasini" diyen kizinin sesi kulaklarinda, oturuyordu Hafize kadin.

Gozunden sakindigi, cani gibi sevdigi, yillardir hasretini cekmekte oldugu kizinin miydi bu ses? Ne cok severdi ilk goz agrisi Meliha'yi. Henuz ilkokulu bitirdiginde ogretmen okuluna, gurbete gonderdigi kizina hala kavusabilmis degildi. Gidis o gidis olmustu. Once ogretmen okulu bitmisti, arkasindan universite. Daha universite bitmeden, babasinin karsi cikmasina ragmen evlenivermisti uzaklardan bir uzun damat ile. Hafize kadinin omru ilk goz agrisina hasretle gecmisti. Oysa simdi kulaklarinda kizinin; "Anneannenden iste cukulatalarin parasini" diyen sesi, oglene yaklasan vakitte hala ac oturuyordu salon kanepesinde. Kizi uykudan kalkip kahvalti hazirlamamisti daha kendisine.

Kizinin ogretmen okulundan tatile gelecegi gunler, yaptigi hazirliklari hatirladi. Gunler oncesinden ici icine sigmaz, hazirlanir dururdu. "Kizim gelecek" diye etekleri zil calardi.

Hadi ogretmen emeklisi kizi istetmisti 2 kutu cukulata parasini ama ya avukat cikmis torunu? "Anneanne, 2 kutu, 20 milyondan 40 milyon" nasil demisti avukat torunu? Torunlari arasinda en guzeli, mavi gozlu, gul yuzlu torunu nasil gelip de "40 milyon anneanne" demisti? Yuzunde hep o sahte sicak gulusuyle. Gulusu buz olmus dondurmustu Hafize kadinin kalbini.

"Ah Zeliha olsa boyle mi olurdu!" diye dusundu. Hep ablasinin golgesinde kalmis olan, Hafize kadinin hep ikinci siraya ittigi Zeliha olsaydi boyle mi olurdu.. Olse istemezdi 2 kutu cukulata parasini anasindan. Meliha'yi dusunmekten goremedigi Zeliha.. Sinirliydi, hemen parlardi kucuk kizi ama fikri neyse zikri de oydu. Ne haksizlik yapar ne yaptirirdi. 40 milyona hayatta tenezzul etmezdi. Etmezdi de, istemezdi anasindan 40 milyonu. 1 ay hastaneden eve, evden hastaneye kosturdular, yoruldular diye iki kizina da verdigi besyuzer milyonu Meliha kocasindan gizli alivermis, Zeliha ise getirip geri vermisti. "Evlatlik gorevim" demisti.

Bunca yil kahrini ceken Zeliha idi ama gozu ve gonlu ille de ilk goz agrisini arardi. Arardi ama o agri siddetlendikce siddetlenmis, basina vurup beynini zonklatir olmustu.

Kocasini kaybettigi gun, kucuk kizi ablasina "Babam senin yuzunden öldü!" diye bagirmisti. 16-17 oncesinin defterlerini acivermisti bir anda orta yere.

"Evlenemezsin" dememisti efendisi, "once okulunuz bitsin, islerinizi hele bir yoluna koyun" demisti. "Eger gidip de evlenmeyeceksen okuluna donmene izin veriyorum" demisti son gece. Kizinin, kacip evlenmeyecegine, universiteyi bitirecegine soz verdigi son gece. Ertesi gun Istanbul'a dogru yola cikmisti Meliha.

Bir sure sonra Nufus dairesindeki arkadasi, elinde bir kagitla gelmisti Mahmut efendinin yanina. Evlenen kizinin nufus islemlerinin bilgisi gelmisti, kendisinden ve evlilik haberinden once babasina. Oraciga yigilmisti Mahmut efendi. Hastanede calisiyordu iyi ki. Hemen mudahele etmislerdi. O gunden sonra basladi sekeri, tansiyonu.. Uzuntusu, katilastikca katilasti icinde o gunden sonra. Kaskati oldu. "Eli para gormesin, cocuklarindan yana yuzu gulmesin" diye beddua etti. Eli para gormedi Meliha'nin, ogretmen maasinin ne kadar oldugunu bile bilmedi. Banka kartlari kocasinda durdu hep. Cocuklarindan yana da yuzu gulmedi. Hem oglu, hem kizi uzuntu ustune uzuntu yasatti.

Okula diye gonderdigi kizinin evlilik haberini aldiktan sonra baslayan dertleri, sonunda ecelinin vesilesi oldu Mahmut efendinin. Olum yataginda yatarken; "Soyle Meliha'ya, hakkimi helal ettim" dedi Hafize kadina. Olum anina kadar hakkini sakli tutmustu haci Mahmut.

Her yaz gelip, aylarca kalan kizi, damadi ve torunlari, Mahmut efendinin olumunden sonra gelmez oldular. Once kaldiklari gun sayisi dustu. 1 ay, 20 gun, 15 gun. Derken torunlarin ayagi kesildi. Okuldu, isti, guctu diye. Geriye eni topu 3 gunluk ziyaretler kaldi. Turkiye'nin bir ucundan kalkip, 3 gun icin obur ucuna gitmeye usenmez miydi insan? O kadar yolu tepip gelince bari 10 gun kalsalardi. Kalmadilar. 3 gunu gecmedi misafirlikleri kiziyla damadinin. Gozden irak olan gonulden de mi irak oluyordu? Analarin yureginden evlatlar irak olmuyordu da, evlatlarin yureginde analar uzak oluyordu anlasilan.

Cok sukur henuz elden ayaktan dusmemisti ama kizina muhtac olmustu su sira. Hastaneden sonra biraz daha kalmasi gerekiyordu bu sehirde. Zeliha da ne diye birakip gitmisti sanki kendisini Meliha'nin eline. Biliyor muydu ne ablasinin boyle yapacagini..? "Gor iste anne, bunca yil bana tercih ettigin kizini gor de anla nasil birisi!" mi demek istemisti?

Nasil da canini acitmisti Meliha hastanede. O kadar su icmisti ama tuvalete cikasi gelmiyordu Hafize kadinin. Elbet cikacakti, biraz sabretselerdi. Sabredemiyordu Meliha. Kolunu tutup cekistiriyor, bagiriyordu anasina. "Bu hastaneden randevu almak ne kadar zor biliyor musunuz siz? Kimse bu kadar kisa surede randevu alamaz buradan. Biz ugrasalim, didinelim, gun alalim, sen boyle yap!" diye soyleniyor, bir yandan da cekistiriyordu anasini tuvalete dogru. "Abla yapma" diyen kardesini bile azarlamisti, "Cekil sen, cekil kenara" diye. Haksizliga tahammul edemeyen kucuk kizi bile korkmustu ablasindan o an.

"40 milyon anneanne" demisti mavi gozlu torunu. Yillardir ziyaretine gelmeyen, bayramdan bayrama ancak arayan torunu. "Bayramlarda verdigim harcliklara say a be kizanim" diyesi geldi ama diyemedi. Helali hos olsundu.

"Doktorlara, tesekkur icin, nezaket olsun diye 2 kutu cukulata yaptirdim bugun anneanne. O kadar ilgilendiler seninle, ayip olmasin dedim. 2 kutu, 20 milyondan 40 milyon." Cantasini buldu Hafize kadin. Kocasinda kalan emekli maasi vardi Allah'a sukur. 40 milyon cikardi cuzdanindan. Buz guluslu avukat torununa uzatti...

tahin

Motor Show

2006-07-30T17:51:00.000+01:00

Cumartesi, yani dun, pek cok erkek okuyucuyu ve sevgili ladybird'u kiskandiracak bir etkinlikte idim. "British Uluslararasi 2006 Motor Show"da. Yuzbinlerce kisinin ziyaret ettigi (400 bin gibi bir rakam telaffuz ediliyor), yuzlerce belki binden fazla arabanin sergilendigi fuari benim gibi araba duskunu olmayanlar bile begendiyse, araba meraklilarinin ne hale gelebilecegini tahmin edemiyorum.

Turkiye'deki guzide mankenlerimiz gibi mankenlerin tanitim yapacagini saniyorduk ama cok yanilmisiz. Arabalar hakkinda bilgi veren teknik elemanlar ve genel olarak sergi alaninda gorevli olan bayan&erkek calisanlar disinda kimse yoktu. Boylelikle mankenler yerine biz ziyaretciler arabalarin icine oturma sansini elde ettik..

Iki salondan olusan sergi alaninin bir kismi.

Serginin en populer markasi Honda idi. Ziyaretciler arabalara binmek icin kuyruklar olusturmustu. Toyota da oldukca ilgi goruyordu. Japonlar biliyor bu isi.

Butun parcalarini ayirip asmislar.

Henuz piyasaya cikmamis 12 yeni modelin tanitildigi fuarda klasik modeller de vardi.

Gordugumuz, gorecegimiz tek manken buydu:)

Iste el isinde son nokta:) Bizim orguye merakli hanimlari yeni bir rekor bekliyor:)

Aninda araba tasarimi yapan sanatci. Ekran uzerine, ozel bir kalemle ciziyor. Oldukca etkileyici..

Sadece yeni arabalar yoktu tabii:) Cesitli filmlerde ya da programlarda yer almis arabalar da vardi sergide. Yukaridaki de onlardan bir tanesi. Ingiltere'de yayinlanan, arabalari cesitli sekillerde yuzdurmeye calistiklari bir programda yer almis yelkenli bir araba:)

Bayanlar icin, oldukca hos bir araba. Cesitli yerlerinde ince islenmis cicek motifleri var...

Motorsiklet kazalarinin orani maalesef oldukca yuksek. Bu yuzden, basta televizyonda olmak uzere cesitli yerlerde bu konuya dikkat cekmeye calisiyorlar. Ingiliz polisi, kendisine ayrilan alanda bu konuda bir sahne hazirlamis.

En begendigim standlar, Honda ve Toyota'ya ait olanlardi.

"Su da benim olsaydi ne guzel olurdu" dedigim hic bir araba olmadi. Amac degil, "arac" olarak kaldiklari surece guzeller. Her sey gibi onlar da mezara goturulemeyen dunya mallari... Obur dunyaya goturemeyecegim mali ben ne yapayim:)

tahin

Müjdeler olsun açlar, yetimler, kimsesizler, cariyeler, köleler!

2006-07-26T19:35:00.001+01:00

Bir kimse mü’minse, Fahr-i Kâinat Efendimiz’e sevdalıdır. Eğer bu sevda kendisinde varsa, başka bir sevdalıyı görünce onu kardeşinden ayırt edemez. Kardeşinden daha azizdir onun için. Yani âlemlerin Fahr-i Ebedîsi’ne, lütfen, tenezzülen insanlığı kurtarmak, insanlığı düştüğü kör kuyudan çıkarmak için yeryüzüne teşrif etmiş, meşakketler çekmiş ve en sonunda bu yüce eseri meydan getirmiş. Fahr-i Kâinat Efendimiz’e karşı, minnet, şükran duygularının yanında, müthiş birsevgi duyacak ki, bu sevgi fertlerden fertlere bir kardeşlik şeklinde yansıyacak. İşte o zaman İslam cemaati teşekkül eder. Yoksa kuru kuruya biz cemaatiz diyerek ortaya çıkmakla cemaat olunmaz ki… Mü’minlerin cemaat zevki içersinde, Efendimiz’e sevdada birlik olması lazım gelir.

Efendimizi memnun etmenin asıl ana yolu yoksullara ve yetimlere yardım etmekten geçer. Efendimiz’in kapısını çalabilmek için ona lâyık bir ümmet olduğunu haber verecek bir dilekçe verebilmek için, mutlaka İNFAK kanalından geçmek lâzım…

Huzuru ilâhî denildiği zaman; çok tuhaf sürprizler vardır. Herkes huzuru ilâhîde, şu kadar namazım eksik oldu, şu kadar orucum fazla geldi gibi şeyler konuşulacak zannediyor. Bir kere o huzuru ilâhîye çıkmak için MUHAMMEDÎ’dir diye DAMGALI bir kart taşımamız lazım… Bu DAMGAYI nasıl taşırız? Kaç tane yetimi memnun ettik? Kaç tane insanı nefsinin köleliğinden kurtardık?… Biz sanıyoruz ki, kölelerin kurtulması olayı bir adamın herhangi bir iktisadî baskı altında yaşamasını çözmek sanıyoruz. Her devirde kölelik nâmütenâhi gidiyor. Bugün insanların yüzde sekseni köledir. En azından patronuna köledir, en azından üç kuruş parasını alabilmek için çekeceği dar ve çirkin çabalarına köledir, ama asıl kölelik nefse köleliktir. İnsanın nefsine köle olarak ahlâksızlıklara sapmasıdır.

İşte bir insanı ahlâksızlıktan kurtarabilmek Âyet-i Kerimede “Fekkü rakabe” diyor. Bir boynu kurtarın ki, ben size “Ehl-i meymene” diyeyim. Bir insanı kurtar. İşte insanların nefsinin köleliğinden kurtarabilmek, bir yetimin yüzünü güldürebilmek gibi hususiyetleri taşıyacağız ki, o zaman bizim elimizdeki karta elektronik bir işlemle, MUHAMMEDî yazılmış olsun.

O zaman âlem-i mânâ da vardır, saadet de vardır, cennet vardır. Eğer bunu yazdıramazsak perişanlık, perişanlık üzerine….

İnşallah, bu kartı almayı Allah hepimize nasip etsin…

Tamami icin: Haluk Nurbaki

Mevlana Hazretleri'nin duasindan;

Yâ Habiballah! Tek Hâlikın Resulü Zişânı Sensin. Hz. Zül-celâl’in seçilmiş, pâk ve misilsiz kulu Sensin!

Hz. Hak Tealâ’nın nazlı Nebisi, Kâinatın evveli ve Bedr-i Münir-i, Enbiyanın gözünün Nûru, bizim gözümüz ve çırağımız Sensin!

Yâ Resulallah! Sen bilirsin ki, ümmetlerin âcizdir, günâhkârdır. Başsız, ayaksız âcizlerin ön ve önderi, yegâne kurtarıcısı Sensin!

Tamami icin: Belagerdan.Com

“MÜJDELER OLSUN, AÇLAR, YETİMLER, KİMSESİZLER, CÂRİYELER, KÖLELER. MÜJDELER OLSUN MUHAMMED (SAV) GELDİ.”

Hz. Şeyma

Regaip Kandilimiz Kutlu Olsun!

tahin

"Buraya" değil "oraya" ait olmak

2006-07-26T14:08:00.000+01:00

Not: Linki duzelttim, linke tiklayip da okuyamayanlarin bilgisine.

Fatma K.Barbarasoglu'nun son yazisi.. Ne kadar da dogru..

Alintilar asagida, tamami burada: Fatma K. Barbarasoglu

Sanki hayat hep ötekilere nisbet yapılarak yaşanmalıdır. Şimdi burada olanlardan daha önemli olan "oradaki" için anlatılacak/özendirilecek şeylerin biriktirilmesidir.

Eski zaman insanı zevk ehli idi. Zevk ehli yani bir anı hissede hissede yaşama ehli. Günümüz insanı gösteriş ehli. Desinler eşiğinde takılı.

...

Onun (tahin: Kadinin) telefonu çalıyor. Adam acele ile garsonu çağıra dursun. Kadın daha bir kurumlu kuruluyor plastik sandalyelere. "Evet canım evde değiliz. Şöyle boğazda bir kahvaltı yapalım dedik.(yalan.)Evet tavsiye ederim.Çok güzel.Çocuklar da oynuyor.(yalan çocukların oynayacağı bir alan bile yok .Güneşin bağrında tünüyor zavallıcıklar) Muhakkak bir gün kadın kadına da gelelim.Çok eğleniriz.(çok doğru)

tahin

Yanarak Aydınlatan Şehid: Mustafa Çamran

2006-07-23T19:22:00.000+01:00

1932 yilinda Tahran'da dogan Dr. Mustafa Çamran, 1981 yilinda sehit duserek ebediyete intikal etmistir.

ABD'de Elektro-Fizik doktorasini tamamlamis, dunyanin en buyuk arastirma merkezlerinden birisinde calisirken isini, unvanini, parayi, rahati geride birakarak, guney Lubnan'da Israil ile savasmak uzere yola cikmistir.

Omru Ortadogu ve Iran'daki savaslarda gecmis olan bu islam mucahidinin esi Gade Çamran, ölümünden sonra kendisi ile ilgili bir kitap yazmistir. Kitaptan alintilar okumak icin su adresi ziyaret edebilirsiniz: Mustafa Çamran

Kitaptan, esinin agzindan kucuk bir bolumu alintilayacagim:

Mustafa beni ailemden istemeye gelince annem ona şöyle demişti: Evlenmek istediğiniz bu kızın nasıl bir kız olduğunu biliyor musunuz? Bu öyle bir kızdır ki sabahları kalktığında elini yüzünü yıkamadan ve dişlerini fırçalamadan onun yatağını biri toplamalı, önüne bir bardak süt koymalı ve kahve hazırlayıp odasına getirmelidir. Siz böyle bir kızla yaşayamazsınız. Onun için bir hizmetçi de tutamazsınız.

Mustafa annemin bu sözlerini dinledikten sonra son derece sakin bir şekilde; Ben onun için bir hizmetçi tutamam; ama söz veriyorum, sağ olduğum müddetçe, uyandığı zaman yatağını toplayacağım, bir bardak sütü ve kahvesini tepside önünde hazır edeceğim. şeklinde cevap vermişti. Nitekim Şehid oluncaya kadar da bu hep böyle oldu.

Hatta evde bulunmadığımız, savaş sırasında Ahvaz'da cebhede olduğumuz dönemde de yatağı kendisi düzeltmek için ısrar ediyordu. Sabahları süt hazırlar bana getirirdi. Kendisi kahve içmezdi; ama biz Lübnanlıların kahveye düşkün olduğunu bildiği için gidip bana kahve yapardı.

***

Bu sozleri okuyunca, 4 es iznini keyifle kullanan, semirmis vucudunu yumusak koltuklara yayarak kendisine tam takim hizmet ettiren, hayatinda ozgurluk icin, islam davasi icin savasmamis, tek kursun atmamis, tek zorluk cekmemis ama her turlu keyfiyeti kendine hak gorenleri hatirladim. Ve acidim onlara! Cocuklarinin anasi olan, omrunu ailesine adamis ve bu yolda yipranmis esini hos tutmak yerine, genc ve guzel ikincinin derdine dusenlere.. Acidim..

***

Bir gün Mustafa'yı elbiseleriyle birlikte yatağa uzanmış bir halde görmüştüm. O zaman
çok şaşırmıştım. Çünkü bir ara ayağını öptüğüm halde kıpırdamamış ve bir şey söylememişti. Halbuki böyle bir durumda o ince hassasiyetini gösterirdi. Fakat hiçbir tepki vermemişti. Gözleri de kapalıydı.

Kısa bir süre sonra gözlerini açtı, doğrulup bana şöyle dedi: Ben yarın buradan gidiyorum ve senin tam anlamıyla benden razı olmanı istiyorum, çünkü ben yarın şehid olacağım! Senden helallik istiyorum. Eğer gitmeme razı olmazsan şehid olmayacağım.

Bu söz karşısında önce bir duraksadım ve mahzun bir halde razı olduğumu söyledim. O da bana çıkarıp vasiyeti olan bir mektup verip yarına kadar açmamamı söyledi.

Islam'da kadinin yerini soranlara bundan sonra; Islam davasi yolunda sehit olmus bir mucahidin, sehit olmadan once bile karisindan izin istedigini soylesek yeterli olur mu acaba?

Dr. Mustafa Çamran hakkinda daha fazla bilgi icin:

Dr. Mustafa Çamran

Kaynak:

rahmet.org

velfecr.com

tahin

Zafer!

2006-07-23T03:26:00.000+01:00

Ve seveceğiniz bir başka (nimet) daha var: Allah'tan 'yardım ve zafer (nusret)' ve yakın bir fetih. Mü'minleri müjdele.

Saff Suresi/13

A message from a Jew

2006-07-23T01:25:00.000+01:00

I am a jew myself and work in london with muslims who are extremely humble people who want peace the war on lebonan is unjust its a crime against humanity.

Blair and bush turn a blind eye, this will only cause hate for innocent jews who do not support the zionist state.

steven chen, london

BBC Forum

Nerede Muslumanlar?

2006-07-22T17:54:00.000+01:00

Lübnan'ın ulusal televizyonlarına bağlanan Aynata köyünden yaşlı bir çiftçi hıçkırıklar içinde şunları söyledi:

'Yardım edin, yoksa hepimizi öldürecekler. Onlarca kişi bodrumlarda kalıyoruz. Nerede dünya. Nerede Birleşmiş Milletler. Nerede Müslümanlar. Dört gündür yiyecek bir şeyimiz kalmadı. Bebeklere dört gündür süt veremiyoruz..'

Kaynak: Yeni Safak

Biz miyiz Allahim mukellef sofralara kurulan, 3 cesit yemekten asagisiyla doymayan? Biz miyiz Allahim israf eden?

Biz miyiz... Gafil olan...

CNN Anket'i

2006-07-22T11:57:00.000+01:00

CNN'in sayfasinda kucuk bir anket duzenleniyor. "Israil'in savasmak icin Lubnan'a girmeye" hakki olup olmadigi konusunda. Anketin hic bir degeri ya da ozelligi yok, ancak bir amerikalinin blogunda gordugum kadariyla onlar ankete deger veriyorlar ve "evet"i oylamak icin birbirlerini haberdar ediyorlar. Nefret dolu ve irkci amerikalilarin gicik olmasi icin bile girip "hayir"i oylamak gerekiyor.

Su linke tiklayin: CNN.com

Sag alt kosede, bir kutucuk icinde QUICKVOTE yazdigini goreceksiniz. No'yu isaretleyip Vote'a basin.

!

2006-07-22T11:32:00.000+01:00

“Hoşunuza gitmediği halde savaş size farz kılındı. Bazen hoşlanmadığınız bir şey, hakkınızda daha hayırlı olabilir ve hoşlandığınız bir şey de daha şerli olabilir. Allah bilir, halbuki siz bilmezsiniz.” (Bakara, 2/216)

Israil Ordusu buyurdu ki!

2006-07-21T23:26:00.000+01:00

The Israeli Defence Forces... will bomb intensively any area from which rockets are being launched towards Israel. Whoever remains in that area puts his life in danger

Israeli Army leaflet

Israil Savunma Gucleri, Israil'e roket gonderen tum alanlari yogun bicimde bombalayacaktir. Bu alanlar icerisinde kalmaya devam edenler hayatlarini tehlikeye atmaktadir.

Israil Ordusu brosuru

Auschwitz'den Lübnan'a !

2006-07-21T08:11:00.000+01:00

Auschwitz'den Cenin'e diye baslik atmistim bundan 4.5 yil once. Cenin multeci kampinda katliam yapan Israil icin.

Bugun de Auschwitz'den Lübnan'a basligini atiyoruz maalesef. Bir zamanlar Auschwitz'de katledilenler 59 yildir baskalarini katlediyor.

500 bin kisi multeci durumuna dustu. Ve dunya sadece bakiyor. 500 bin muslumanin cani 1 Israil askeri etmiyor onlarin gozunde cunku.

Olenlerin ve yaralananlarin neredeyse 1/3'u cocuk. Birlesmis Milletler, lutfederek, Israil'in Lubnan ve Gaza'da "Savas Sucu" islemis olabilecegini acikladi.

Hepimizin gozu onunde savas ve insanlik sucu isleniyor ama kimse kilini kipirdatmiyor.

Temizlik nerden gelir?

2006-07-21T00:40:00.000+01:00

Ofis icinde ve mutfakta ciplak ayakla dolasiyorlar bugunlerde.

Pek oyle kolay igrenmem Allah'a sukur ama.. Ayaklari mantar falan kapmiyor mu, onu merak ediyorum:)

Isinden olan blogcular

2006-07-21T00:02:00.000+01:00

"How to blog - and keep your job" diye baslik atmis BBC. Isi ile ilgili konulari blogunda yazdigi icin isinden kovulan blogcularla ilgili bir haber:

How to blog - and keep your job

Israil

2006-07-18T13:08:00.000+01:00

Aslinda hersey, bundan yuzlerce yil once basladi. Ilk once milattan once 7. yuzyilda Babilliler, ancak ozellikle milattan sonra 2. yuzyilda Romalilar tarafindan topraklarindan cikarilan yahudiler dunyaya dagildilar.

Milattan once 7. yuzyil ve milattan sonra 2. yuzyildan bahsediyoruz. Yani gunumuzden 26 ve 20 yuzyil oncesinden.

Topraklarindan cikarilan yahudiler, farkli ulkelerde (Hindistan'dan Guney Amerika'ya) yahudi diasporasini olusturdu. Cok az bir kismi Israil topraklarinda kaldi. 1948'e kadar da bolgedeki halkla sorunsuz bir sekilde yasadilar. Dunyaya dagilanlar ise, yasadiklari ulkelerde zaman zaman yasanan ekonomik krizlerin sorumlusu tutuldular, surulduler, katliama ugradilar. (Ispanya, Almanya vs)

1800'lu yillarin sonuna geldigimizde, yapilan "Siyonist Yahudi" toplantilari sonucunda yahudiler kendi devletlerini kurma karari verdiler. Afrika'da toprak gosterildi, Arjantin'de yer gosterildi ama onlar bilmem kac yuzyil once yasadiklari Israil topraklarina yerlesmeye karar verdiler.

Bu kararin arkasindan, ozellikle 1900'lu yillarin ilk yarisinda, tum dunyadan, ozellikle Rusya ve Avrupa'dan Israil topraklarina goc basladi. Parayi bastirip Araplardan toprak satin aldilar. Ve bolgede cogunlugu saglamaya basladilar.

Arada, 1. dunya savasinda ortadogu topraklari Osmanli'dan alindi, Israil&Filistin ve civari Ingiliz somurge imparatorluguna katildi. Tabii bu sadece gostermelik bir hareketti. Asil amac, devlet kurmak isteyen Israil'e on yardimda bulunmak.

1948 yilina gelndiginde ise, batili devletlerin de destegi ile bagimsizliklarini ilan ettiler ve Israil devletini kurdular. O gunden bugune kadar da o topraklarda huzur bulamadilar.

ABD Israil'e her yil 3 milyar dolar yardimda bulunuyor! Tum dunyada en buyuk yardim yaptigi ulke Israil. ABD'de yasayan muslumanlarin vergileri, Filistinli, Lubnanli muslumanlarin basina bomba olarak yagiyor. Bu noktada, "ABD'de yasayip, vergi veren bir musluman olmanin" yeniden dusunulmesi gerektigi fikrindeyim.

Cok klise bir soz vardir; "Canim Araplar da satmasalardi topraklarini Israil'e! Satmasalardi boyle olmazdi!" Ilk basta haklilik payi tasiyormus gibi gorunse de, aslinda cok sig bir dusunce. Fakir araplar, ellerinde parayla gelen ve toprak&ev almaya calisan Israillilere topraklarini satarken acaba Israil'in orada bir devlet kuracagindan haberleri var miydi? Olsaydi canim! Degil mi ama!

Parayi verip topragi satin almak, o topraklarda yasayanlara tekmeyi vurup orada kendi devletini ilan etme hakkini verir mi? Bu bakis acisiyla bakarsak eger; Alanya'da yasayan 25 binin uzerindeki Alman, "Parami verdim, evimi satin aldim, ben bagimsizligimi ilan ediyorum" derse; "Hmm evet haklisiniz, parayi veren dudugu calar" mi demeliyiz?

Velhasil, sirf paralari oldugu icin, devlet kurmaya haklari oldugu dusunulen yahudiler, Filistinlileri ve Lubnanlilari oldururken, "terorle savastiklari" mantigi ile hakli goruluyor ve yine basta ABD olmak uzere batili devletler tarafindan destekleniyorlar.

Madem insanlarin, bir zamanlar yasadiklari topraklara gidip hak iddia etme ozgurlukleri var, o zaman bizler de soyle Avrupa ve Ortadogu'ya dogru acilalim, ne de olsa sadece 80-100 sene once oralardaydik!

Israil Lubnan'i bombaliyor. "Kendini savunuyor" mantigi ile hakli goruluyor. Ancak Lubnan'dan Israil'e bomba gonderen Hizbullah'in savunmasi terorist saldiri ilan ediliyor. Israil, kacirilan 2 askerine karsilik yuzlerce sivili oldurme hakkini kendinde buluyor. Isin kotusu batili devletler, UN, EU ve belki ulkemizdeki bazi kendini bilmezler de bu hakki onlarda buluyor.

Once Lubnanlilarin yasadiklari koy ve kasbalara havadan brosur atiyorlar; "Bir an once terkedin, bombalayacagiz" diye. Sonra da Suriye'ye dogru kacmakta olan insanlarin konvoylarini bombaliyor.

Kacirilan 2 asker serbest birakilana ve Hizbullah silah birakana kadar saldirilara devam edecegini acikladi Israil. Kacirilan askerleri saliverilir mi bilemem ama Hizbullah asla silah birakmaz.

Israil, buyuk abisi ABD'nin de sınırsız destegi ile simarik bir cocuk gibi davraniyor. Sınırlarını Turkiye'nin guneydogusuna kadar genisletmeden de durmaya niyeti yok.

Daha once de yazmistim: Israil'in ilk basbakani David Ben Gurion, UN ve ABD tarafindan belirlenen Israil sinirlari ilk aciklandiginda; "Kendilerine verilen topraklardan simdilik memnun oldugunu ancak Israil devletinin kurulmasinin hemen akabinde guclu bir askeri kuvvet kurarak tum Israil topraklarinin tamamina yayilip yerleseceklerini" aciklamistir. Dunyanin gozu onunde asil niyetlerini ilan etmistir ve sozkonusu "tum Israil topraklari" Turkiye'nin guneydogusunu da iceren "Vaad edilmis topraklar"dir.

Acaba ABD'ye petrol satan Arap ulkeleri; "Israil saldirilarini durduruna kadar size petrol satmiyoruz" dese neler olurdu? Ama olur mu canim...! O zaman nasil petrol seyhlerinin karilari, kizlari Londra'da, Burberry'den, Harrods'tan binlerce sterlinglik alisveris yapacak? Ogullari onbinlerce sterlingi su gibi harcayacak!?

Ben bu satirlari yazarken, kim bilir Israil kac sivili daha; "terorle mucadele" bahanesi altinda oldurdu..

Hic kimse hic bir sey yapmiyor. Ne musluman devletler, ne batili devletler, ne UN. Hosunuza gitsin ya da gitmesin, terorist diye damgalanan Hizbullah'tan baska hic kimse bir sey yapmiyor.

Israil'e gelince: Bu dunyada "vatan" sahibi olmak kolay degil. Kimseye oyle, kendi kafasina gore masada yazdigi-cizdigi sekilde "vatan" vermezler. Israil "vatan" sahibi olmak istiyorsa once bunu kaniyla odeyecek. Ve oyle 60-70 sene de yeterli degil. Biz neredeyse 1000 yildir bu topraklardayiz, hala sehit veriyoruz. Para bir yere kadar soker, basini sokacak evin icin toprak satin alabilirsin ama vatanini kurmak icin kanini vermek zorundasin! Ne kadar kofte, o kadar ekmek. Bu kadar basit!

tahin

Israil Karsiti Yahudiler!

2006-07-16T16:09:00.000+01:00

"Judaizm Siyonizmi reddeder."

"Butun Filistin, Filistin egemenligi altina"

"Talmud'u okuyun. Surgundeki Yahudilerin kendi devleti olmasi yasaklanmistir"

"Torah/Tevrat bir Yahudi devletini yasaklar."

yaziyor yukaridaki pankartlarda.

Fotografta gorulen kisiler Ortodox Yahudiler.

Ortodox Yahudiler; Yahudi milletinin Tanri tarafindan Kutsal Topraklardan cikarilip suruldugunu, Yahudilerden cikacak "son peygambere" kadar da surgunde yasamakla cezalandirildiklarini ve hic bir sekilde, "son peygamber" gelene kendi devletleri olamayacagina inaniyorlar.

Bu yuzden su anki Israil devletini kesinlikle tanimiyorlar ve ortadan kaldirilmasi gerektigini soyluyorlar. Ozellikle ABD, Ingiltere, Kanada, Fransa, Avusturya ve Israil'de her firsatta Israil devleti karsiti eylemler yapiyorlar.

Israil develetinin fesh edilip, topraklarin tamaminin Filistinlilere geri verilmesi gerektigini savunuyorlar. Saka gibi ama degil.. Filistin devletinin, musluman dunya disinda en buyuk destekcisi yine Yahudiler!

Siyonizm, dunyadaki antisemitizm'in (Yahudi karsitliginin) ana sebebidir.

Ozgur Filistin!

"Yahudiler, siyonist devletin tamaminin baris icinde ve bir an once bosaltilmasi icin dua etmektedir."

Siyonizm ve Judaizm birbirine tamamen zittir.

Filistin icin Ozgurluk ve Adalet

"Yahudiler, siyonist devletin tamaminin baris icinde ve bir an once bosaltilmasi icin dua etmektedir."

Siyonizm ve Judaizm birbirine tamamen zittir.

Bosaltilan Siyonist devlet=Cinayetin sona ermesi (demektir.)

Lutfen Tanrim, Bir an once ve baris icinde.

Ortodox Yahudiler, Israil bayragini yakarken goruluyorlar.

"Israil" Devleti: Dine aykirilik, Katliam, Hirsizlik.

Gercek Rabbiler (Yahudi hocalari) her zaman Siyonizm ve Israil devleti karsitiydi.

Israil, Yahudi halkini temsil etmiyor.

"Israil, Yahudiler icin bir kanserdir."

"Yahudiler Siyonist degildir, Siyonistler Yahudi degildir.

Yahudilerin bir devleti yoktur, Siyonistlerin devleti vardir.

Yahudilerin Tevrat'i vardir, Siyonistlerin yoktur."

Tevrat, bir Yahudi devletini yasaklar.

Judaizm Siyonizmi yasaklar.

Judaizm=Din

Siyonizm=Milliyetcilik

Talmud'u (Yahudilerin Kanun kitabi) okuyun. Surgundeki Yahudilerin kendi devletine sahip olmasi yasaklanmistir.

Yahudiler yas tutuyor: Kutsal topraklar 58 yildir siyonist isgali altinda.

Tum topraklari Filistinlilere geri verin.

Siyonistlerin, Kutsal Topraklarin hic bir kosesinde yonetim hakki yoktur.

Butun Filistin (Urdun nehrinden, denize kadar) Filistin Egemenligine!

Siyonizm, dunya yahudilerini temsil etmiyor.

AIPAC: (American Israel Public Affairs Committee - Amerika&Israil Halkla Iliskiler Komitesi)

Ortadogu'yu tehlikeye atiyor ve Judaizme hakaret ediyor.

Londra'daki gosterilerde, Musluman liderlerle bir Ortodox Yahudi bir arada.

Fotograflari Ortodox Yahudilerin kurdugu kurulusun web sitesinden aldim.

Daha fazla fotograf ve gosteriler hakkinda bilgi icin: Neturei Karta

Kurulus hakkinda daha fazla bilgi icin: Neturei Karta

Orthodox Jews the world over, are saddened by the hysteria which has greeted the recent stated desire of the Iranian President Mahmoud Ahmadinejad, to see a world free of Zionism. This desire is nothing more than a yearning for a better, more peaceful world. It is a hope that with the elimination of Zionism, Jews and Muslims will live in harmony as they have throughout the ages, in Palestine and throughout the world.

Iran Cumhurbaskani Ahmedi Necad'in "Siyonistlerin olmadigi bir dunya" istedigini belirten aciklamasindan sonra Ortodox Yahudilerin, dunyanin tepki gostermesi sebebiyle yaptigi aciklamadan bir bolum..

Iran Cumhurbaskaninin bu istegi, daha iyi, daha bariscil bir dunya isteginden baska bir sey degildir. Siyonizmin ortadan kaldirilmasi ile Yahudiler ve Muslumanlar, yuzyillardir oldugu gibi Filistin'de ve dunyanin diger koselerinde yine uyum icinde yasayacaklardir...

...

Baska bir sey soylemeye bilmem gerek var mi.. ?

tahin: İsrail Karşıtı!

Dünyanın en mutlu ülkesi

2006-07-12T14:31:00.000+01:00

Vanuatu!

New Economics Foundation (NEF) tarafından yayımlanan ve 178 ülkenin sıralandığı Happy Planet Index (Mutlu Gezegen İndeksi) listesinde Türkiye 98. sırada yer alırken, 209 bin nüfuslu Vanuatu’da insanlar dünyanın kaynaklarını çok tüketmediği ve çok paraları olmadığı halde kendilerini çok mutlu hissediyor ve uzun yaşıyor.

Demek ki neymis, para mutluluk getirmezmis:)

Habere yapilan yorumlar da ilginc:)

Yağmur Kurt

ingiltere, fransa gibi ülkeleri geride bırakmamız zeka seviyesi ile mutluluk arasındaki ters ilişki ile açıklanabilir ancak. akla aziz nesin'in bu konudaki teorilerini getiriyor.

Bu durumda dunyanin en mutsuz ulkesi dunyanin en zeki milletini mi barindiriyor yani? Hm.. demek ki Zimbabveliler dunyanin en zeki milleti..?!

Yaklasimini sevsinler..

Ingilizlerle Fransizlari bilmesek inanacagiz.. Tanimadigimiz, bilmedigimiz kisi ve konular hakkinda ne kadar kolay ahkam kesiyoruz. Kendi milletini bizim kadar asagilayan baska bir millet var midir acaba bu dunyada? Baskalarinin bizi ezmesine gerek yok, biz yeterince kendimizi eziyoruz zaten..

Kafatasi irkciligi buna denir iste.. Bir insan sirf Ingiliz, Fransiz oldugu icin zeki kabul ediliyor, biz ise Turk oldugumuz icin otomatikman aptal kategorisine giriyoruz.. Tabii canim tabii..

Imza: Aptal ve mutlu Turk:)

YONCA SATIŞ

Şu haberlere baksanıza nasıl mutlu olabiliriz ki başımızdakiler sağolsunlar.

Bu da herseyin sorumlusu olarak siyasetcileri goren bir vatandas. Kendi mutsuzlugunu bile siyasetcilere yukluyor. ABD'de, Japonya'da.. yasarsan mutlu mu olacagini saniyorsun? Bu zihniyetle, uzaya da ciksan mutlu olmana imkan yok.. Aci ama gercek..

tahin

Kitap..Kitap..Kitap

2006-07-12T14:06:00.000+01:00

Sakine Akca: Elveda Ankara

Abdulkadir Geylani: Sirru'l Esrar

Fransa'nin ilk golu!/Macin sonunda: Italya'nin son golu:)

2006-07-09T19:10:00.000+01:00

Bu ne ya?! Hakem taraf tutuyor kardesim!
Penaltilik durum yok ortada, adam kendini atiyor yere, sonuc: penalti!
Bir de pis bir gol yedi ki Italya..

Penaltidan atilan gol, gol mudur sorarim!?

Daha 8. dakika!! Haksizlik bu! Su horozlarin kafasini koparacak bir aslan parcasi yok mu?!

Update

Dakika: 19

Fransa: 1 Italya: 1

Heyt bee:) Ucuz golculer gol gorsuun:))

Update

Uzatma: Zidane guzel kafa atti. Topa degil ama, Italyan oyuncuya...! Ayip ayip...

Fransa'nin suyunu icip havasini soluyanlara illa bulasiyor iste fransizlik..

Update

YES! YES! YES!

Mutluyum, Italya kazandi diye degil.. Fransa kazanamadi diye :)

tahin

Namazin reklami olur mu?

2006-07-08T13:01:00.000+01:00

Bir çok Arap televizyonunda yayınlanan reklâmda 2 genç, Playstation ile oyun oynarken ezan okunuyor. İşte o an her şey duruyor.

Suudi Arabistan'da bir derneğin gençleri namaz kılmaya teşvik etmek için hazırlattığı reklâm filmi uzun süredir gündemde. Bir çok Arap televizyonunda yayınlanan reklâmda 2 genç, Playstation ile oyun oynarken ezan okunuyor. İşte o an her şey duruyor.

"Herşeyi durdur" sloganıyla hazırlanan reklâmda gençler, oyunu bırakıp hemen camiye gidiyor. Namazdan sonra da kaldıkları yerden oyuna devam ediyorlar.

Kaynak: Yeni Safak

tahin

Syriana

2006-07-07T00:49:00.000+01:00

Herkes onu gormeli!

Almanya-Italya!

2006-07-04T22:33:00.000+01:00

Internette bu haberi ilk veren ben olmaliyim:)

Italya: 2 (118 ve 119) Almanya: 0

Almanya favorimdi elendi, iyi mi:P

Umarim Fransa kazanmazzzzzz!

Ek: Dakikalardan belki ilk bakista anlasilmiyordur; 30 dakikalik uzatmanin son 2. dakikasinda ilk golu, son dakikasinda da 2. golu yedi Almanlar.. Sen dur dur.. Son 2 dakikada 2 golu ye.. Kahrindan ölür insan be:)

Bana kismet degil...

2006-07-04T15:55:00.000+01:00

Bundan daha hüzünlü, bundan daha çok yürek yakan bir türkü olabilir mi başka bilmiyorum...

Tanrıdan diledim bu kadar dilek

Aşkla beslenmiş Anadolu topraklarından nasıl nefret soluyan insanlar çıktı?

Ne zaman çıktı?

Türkülere sırt çevirip de başımızı kuma gömdüğümüz zaman mı?

tahin

Kim Demis Kuzey Ulkeleri Soguk Olur Diye!

2006-07-04T00:03:00.000+01:00

Saat 23.59 ve hava sicakligi 18 derece!
Sicak!

Crawley, United Kingdom(England) Current Conditions

Crawley, United Kingdom is your current location. (What is this?)
English \| Metric

Summary

(Currently at 11:59 PM)

18°

clear
RealFeel®: 17° C
Winds: ENE at 6 kph

UV Index (What is this?)


Currently: 0 (Low)

Moon Phase:

Tonight: First Quarter

	Europe Satellite

Detailed Current Conditions

(Currently at 11:59 PM)

Humidity	67%	Cloud Cover	0%
Visibility	6 km	Max Temp.	30° C
Dewpoint	12° C	Min Temp.	14° C
Ceiling	12,192.0 m	Departure	-4° C
Apparent Temp	19° C	High Past 6 hrs.	27° C
Wind Chill	18° C	Low Past 6 hrs.	18° C
Wind Speed	6 kph	Precip Past 3 hours	0.0 mm
Wind Direction	ENE	Precip Past 6 hours	0.0 mm
Wind Gusts	8 kph	Precip Past 24 hours	0.00 mm
Pressure	101.60 KPA	Snow on Ground	N/A cm

Natural History Museum

2006-07-01T16:24:00.000+01:00

Icindekiler kadar, binasinin da dikkat cektigi Natural History Museum:

Iceride buyuk bir dinazor iskeleti bulunuyor. Gercek mi yoksa yapay mi bilmiyorum. Orada iken kontrol etme imkanim olmadi. Bir sonraki sefere inshallah. Yapay gibi duruyordu ama:)

Gercek bir iskelet:

Son fotografta, tavanda gorulen kucuk kare tablolarin her birinin icinde, ince ince islenmis cicek motifleri bulunuyor. Kucuk ama sirin ayrintilar.

Fotograflar: tahin

tahin

Paddington Station ve civari

2006-06-25T20:54:00.000+01:00

Bugun sabah, 10 treniyle East Grinstead'den Oxford'a gitmek icin yola ciktik. Uzucu bir sebepten Oxford'da bulunmak zorunda olan bir arkadasimiza destek olmak icin gidecektik. Ancak tren hareket ettikten az sonra, Londra'da bulusacagimiz arkadaslar aradi ve aksam 6'dan once arkadasimizla gorusemeyecegimizi soylediler.

6 bizim icin gec oldugu icin Oxford'a gitmekten vazgectik. Yola da cikmis bulundugumuz icin hic olmazsa Londra'daki arkadaslarla gorusup oyle geri donmeye karar verdik.

1 saat sonra Victoria Station'daydik. Pazar sabahi saat 11 olmasina ragmen etraf cok kalabalikti. Ozellikle turistler ve cocuklari ile muze, akvaryum, park vs gezisi yapmak icin yola cikmis anne-babalar kalabaligi olusturuyordu.

Victoria Station'dan sonra metro ile Paddington'a gectik. Yolda, sanirim usuttugum icin bobreklerim sancilandi. Cok sukur ki fazla uzun surmedi. Bobrek yetmezligi ceken insanlari konusup hem onlara dua ettik, hem halimize sukrettik. Tevafuk, bugunku Hurriyet gazetesinde, Turkiye'deki 40 bin kisinin bobrek nakli bekledigi yaziyordu. Organ mafyasini yok edebilmek icin organ naklini yayginlastirmak gerekiyor. Umarim yakin zamanda yapay organ calismalari olumlu bir sonuca ulasir.

Arkadaslar gelene kadar etrafta bir kac tur attik. Paddington Station'dan dogrudan Heatrow havaalanina, Ingiltere'nin diger sehirlerine trenler ve Polonya'ya ve Ingiliz sehirlerine otobusler oldugu icin, ellerinde bavullarla ortalikta dolasan, yerlerde otururak veya yatarak gelecek treni bekleyen insanlariyla istasyon kucuk bir havalaanini andiriyordu.

Fotograf makinasini yanimiza almadigimiz icin fotograflar oldugu kadar cikti artik:)

Burasi, genis bir kare blogtan olusan istasyonun "Paddington Station Hilton" cikisinin az ilerisi. Sag tarafta Hilton Oteli gorunuyor. Kirmizi otobus ve siyah, "minicab" yani ticari taksiler Londra'nin klasik simgeleri arasinda.

Minicab soforu olmak icin cok zorlu ve uzun bir calisma sonrasi, cok zor bir sinavi gecmek gerekiyor. Londra'nin butun caddelerinin, sadece ana caddelerin degil ara sokaklarin dahi isimlerini ezbere bilmek ve musteriyi, gitmek istedigi yere, bulundugu noktadan en kisa yol guzergahi ile goturebilmek gerekiyor. Istanbul'un taksicileri ile karsilastirinca biraz farkli bir durum tabii:)

Fotografin solunda; Metropolitan Railway Paddington Station yazan bir bina var ancak o bina eski tren istasyon binasi buyuk ihtimal. Asil istasyon tam karsi istikamette kaliyor cunku.

Burasi da sola bakinca. Binalar Nisantasi'ni hatirlatti bana. Neyse ki insanlar, Nisantasi insanlarini hatirlatmiyor:)

Parasi olan ama gorgusu olmayan zenginlerimizin, hem parasi hem gorgusu hem de insanligi olan Ingiliz zenginlerini tanimalarini isterdim. Ingiltere'ye Turkiye'den ozellikle yaz aylarinda turistik amacli gelen zengin Turk vatandaslarimiz 500 metre oteden goze carpiyorlar.Bir bakista Turk olduklarini anlayabiliyoruz. Cevrelerindekilerin haberi olmasa da; onlara tepeden bakislarindan, kaprisli tavirlarindan, klasik kompleksli-kibirli davranislari ile 5 karis asik olan ve icten/samimi bir gulus goremedigimiz yuzlerinden... Arkadaslar, amiyane tabirle; sizin kaprisiniz burada sokmez:) Siz Nisantasi'nda, Bagdat Caddesinde, kendi kucuk dunyanizda yasamaya devam edin. Buranin "esitlikci" havasi sizi bozar:)

Paddington Hilton Hotel'in karsidan gorunusu. Guzel bina.

Bu otobusler Londra'nin merkez bolgesinde, turistik binalarin ve gorulecek diger turistik alanlarin civarinda dolasan otobusler. Biraz pahali bir bileti var ancak aldiginiz bilet gun boyu gecerli. Istediginiz durakta inebilir, civari gezebilir ve bir sonraki otobusle yolunuza devam edebilirsiniz. Isterseniz tum gununuzu otobuste gecirebilirsiniz. Her otobuste ayrica bir de rehber bulunuyor ve bilgi veriyor.

Londra'da yasayanlar genelde, "Nasil olsa her zaman gorurum, giderim" mantigi ile turistik yerleri gezmeyi ihmal ediyorlar. Londra disindan gelenler, Londra'da yasayanlara gore daha fazla yer gezip goruyor:)

Tanidigimiz Hintli bir cift, Hindistan'dan gelen misafirlerinin Londra'yi gayet guzel gezip dolastiklarini, kendilerinin gormedigi hatta gitmedigi yerlere gittiklerini soylemisti. Misafirleri gordukleri yerleri anlatirken bizimkilerin oralari bilmiyor olmasi da elbette ufak capta dalga gecmelere yol aciyormustu. En sonunda kari koca bir gun, "Yeter artik bu kadar, o kadar bu sehirde yasiyoruz, bir gun gezeriz diyerek ihmal ediyoruz, bir de biz dolasalim bakalim" diyerek yukaridaki turist otobuslerine binerek tum gun turistik yerleri gezip ogrenmisler:)

Guzel binalar, hepsi de otel. Kucuk bir parka bakiyorlar. Parkin diger tarafinda, bu binalarin benzerleri var, onlar da otel. Ancak merkezde olan ve muhtemelen oldukca da pahali olan bu oteller (geceligi £50 civarinda) dikkatli bakildiginda hic de hos gorunmuyordu. Eski cerceveler, pis camlar... O kadar para verdikten sonra hic olmazsa cercevesi cami saglam olan bir yerde kalmak isterim sahsen. Pencerelerden goruldugu kadariyla icerileri de pek guzel ve temiz durmuyordu.

Girdigimiz bir dukkanda gordugumuz, sevdigim Hint cantalari. Turistik bir bolge oldugu icin fiyat £5. Biraz pahali geldigi icin almadim. Simdi bakiyorum da.. Alsa miydim acaba:)

Bir Hint restaurantinin onunde duran guzel bir ayrinti. Aslinda ayrinti olmak icin fazla buyuk ama:) Kirmizi ile duvara yazilan "Hotel" yazisi da Turkiye'yi hatirlatti.

Arkadaslarimizla bulustuktan sonra Paddington Istasyonu icerisinde dinlenmek icin oturduk. Sol kosede "sushi bar" goruluyor. Tum tezgahin cevresini donen bir sistemin uzerinde bulunan kucuk plastik tabaklarda servis yapiliyor. Isteyen istedigini aliyor ve istedigi kadar yiyor. Tabii tabak basina,tabagin rengine gore de bir fatura odeniyor.

Masalarin uzerinde dolasip, artiklarla beslenen guvercinler. Hijyen sifir! Londra Belediyesi Zabita Amirligi, uyuyor musun! :)

Saat 15.42 treni ile arkadaslari Oxford'a yolcu ettikten sonra yeniden Victoria'ya donduk. Bir seyler atistirip, "Eurabia" basligi atan The Economist dergisini alarak East Grinstead trenine bindik. Yukaridaki fotograf, Victoria istasyonu civarindan.

Konduktorumuz yola cikmak uzere iken, Ingiltere'nin 1-0'lik galibiyetini anons etti :) Hayat bugunlerde Avrupa'da, Dunya Kupasi uzerine kurulu.

Su anda Hollanda-Portekiz macinin goruntulerini izliyoruz. Futbolcular birbirine girmis mac sirasinda. Toplamda 16 kez sari kart gostermis hakem, 4 oyuncu da kirmizi kart ile atilmis..

The Econimsist'te hazirlanan Eurabia dosyasi, Avrupa-ABD-Islam iliskilerini ele aliyordu. O da yarina inshallah..

Fotograflar: tahin

tahin

Ingiltere'de Turkiye Izleri 3

2006-06-24T13:59:00.000+01:00

Dogu Avrupa Takimi

Dogusundan da olsa Avrupa takimindayiz:)

Fotograf: tahin

Ingiltere'de Turkiye Izleri 2 :)

2006-06-24T01:36:00.000+01:00

"Ü", alfabemizin güzel ve güzide bir harfidir, sevelim&koruyalim:)

Ingiltere'de Turkiye Izleri 1

Fotograf: tahin

Kemal'in Ordusu

2006-06-19T21:28:00.000+01:00

Ingiliz kanali Channel 4'da bu aksam bir belgesel yayinlanmaya basladi: "The War of the World"

Programi sunan Profesor Niall Ferguson 20. yuzyilin yeniden gozden gecirilmesi/okunmasi gerektigini dusunuyor. Ferguson'a gore; 20. yuzyil iki dunya savasi ile bir soguk savastan olusmuyor. Onun yerine 100 yil suren, tek bir savastan olusuyor.

20. yuzyildaki bu savaslarin nedeni milliyetcilik akimlari degil, imparatorluklarin kendileri diyor.

Bu aksam programi izlemeye basladik. Ilk programin neredeyse yarisini Osmanli Imparatorluguna ayirmislar.

Osmanli nasil 1.5 milyon Ermeniyi katletti!

Osmanli 3000 yildir Anadolu topraklarinda yasayan, o topraklarda eserler birakan (O topraklarin asil sahibi "onlar" demeye getiriyor!) Rumlari nasil Anadolu topraklarindan kovdu.. vesaire vesaire

Bu arada bazi azinlik mensuplari Osmanli'yi sirtindan bicaklamaya kalkmis falan.. O onemli degil. Bahsi bile gecmedi, gecemez de zaten!

Bati devletler baska ulkeleri isgale gidince adi; "O topraklara Demokrasi goturmek" oluyor, sen kendi ulke topragini savunmaya kalkinca adi "soykirim" oluyor.

Yani ilk bolumde bol bol, Osmanli'nin, taabiyetinde bulunan azinliklari (600 kusur sene memnuniyetle ve muhabbetle muhafaza etmis olmasini es geciyorlar) 1. dunya savasi surecinde nasil katlettigini falan izledik, ogrendik (?!)

Bu arada tabii ki; Batili ittifak devletleri Osmanli'nin topraklarini isgal etmis, Canakkale'de yuzbinleri sehit etmis, Maras'ta musluman kadinin tesetturune el uzatmis, bir baska ulkenin topragini gaspetmis.. gibi hic bir soz du-ya-mi-yor-su-nuz!

"Batililar" 1. dunya savasi ile, "Nation States" yani "Millet Devletler"in kurulmasina "yardimci olmuslar!" Kim; "emperyalist gucler, isgal" falan gibi seyleri uydurmus ki!

20. yuzyili yeniden okuyordu profesorumuz degil mi?! Ah pardon!

Tencere dibin kara, seninki benden kara!

"Sütten çıkmış ak kaşıkları" izlediniz, 2. bolum haftaya!

Ah bir de; "Kemal'in Ordusu" lafi gecti.. "Kemal'in Ordusu kovalasin sizi" dedim!

tahin

Köylü olmak istiyorum!

2006-06-19T02:25:00.000+01:00

Dun aksam, Turkiye'deki bir arkadasimla internette konusurken, bu hafta basinda Roma-Monte Carlo-Nice-Barselona gibi sehirleri iceren turistik bir tura cikacagini soyledi.

- "Amma fotograf ve yazi cikar bu geziden" diye dusundum :)

Meslek hastaligi boyle bir sey olsa gerek :)

Monte Carlo gecelerinde giymek istedigi gece elbisesi ve ayakkabisi uzerine konustuk. Bir de beni kati fikirli gorurler:) Bakin iste, Monte Carlo gecelerine katilacak arkadasimla elbisesi ve ayakkabisi uzerine konusuyorum, daha ne olsun:)

*****

Mihmanhane guzel bir calisma yapmis, Fenerbahceli varsa aranizda, gidiniz, gorunuz derim:) Cok guzel olmus:)

Tiklayiniz

Fenerbahceli degilim ama bakiniz kati fikirli de degilim:) Her takimi sevelim, koruyalim..

*****

Asagidaki harita, 1955 yilindaki dunyada sehirlesme orani yuksek olan bolgeleri gosteriyor.

Bu da 2005 yilindaki durum!

Istanbul'un nufusunu 9.7 milyon gosteriyor. 19 milyon olma ihtimali daha yuksek maalesef:) En son nufus sayiminda Turkan Soray'in evini ziyaret etmeyi unutmuslardi. Onu unuttularsa kimbilir daha kimleri unutmuslardir...

Boyle giderse, istatistiklere gore, 2015 yilinda dunya nufusunun yarisindan fazlasi sehirlerde yasiyor olacak.

Hayirlisi olsun..!

Kaynak: BBC.Co.Uk

tahin

Cerberus

2006-06-18T11:30:00.000+01:00

Bogazici Universitesi, Almanya'da duzenlenen robot kupasinda ceyrek finale yukselmis. Cok guzel..

Ancak; robotumuzun ismi "Cerberus", Hurriyet 'teki habere gore; "Yunan mitolojisinde, yeraltı dünyası tanrısı Hades’in kapısını koruyan cehennem köpeklerine verilen ad."

Uluslararasi bir sampiyonada yer alan %100 bir Turk urun nicin Yunan mitolojisinden bir isim tasiyor?

Cemaat.Com'da yer alan Fahriye Yalçın'in yazisina gore ise;

17 Haziranda başlayacak ‘Uluslar Arası Türkçe Olimpiyatı’nın ödül töreni Myshowland’ de yapılacaktı; şimdi ise ‘İstanbul Gösteri ve Kongre Merkezi’nde yapılacak. Hayır, yer değişmedi, Zaman’ın manşetinden okuduğumuz gibi mekanın adı değişti.

Myshowland’in sahibi Mustafa Özbey isim değiştirme nedeni olarak : ‘5 kıtadan yabancılar gelip Türkçe konuşurken ve Türkçe bir dünya dili olmaya başlarken benim yerimin adının İngilizce olması büyük bir saçmalıktı. Utandım. Türkçe olimpiyatını düzenleyen insanların heyacanını, Türklüğe, bayrağa ve Türkçeye olan sevgilerini görünce Myshowland’in adını değiştirmeye karar verdim.’ diyor.

Yeni ismi ile Istanbul Gosteri ve Kongre Merkezi'ni tebrik ediyorum.

Cesaret=Barış

2006-06-17T20:48:00.000+01:00

Ikinci Brighton Seferi

2006-06-17T02:06:00.000+01:00

Gecen pazar ikinci bir Brighton gezisi yapmistik ama bloga aktarmaya vaktim olmamisti.

Bir onceki Brighton gezisi (Iste burada) turistik amacli idi, bu seferki M&M ciftinin is gezisi olarak tertiplenmisti. Biz de yanlarinda nasiplenmis olduk, sagolsunlar:)

Ancak evden cikarken makinayi almayi unuttugumuz icin istedigim gibi fotograflar cekemedim. Ne yapalim, buna da sukur..

Brighton'u seviyorum. Akdeniz kasabasi havasi tasiyor, insanlari sicak ve rahat. Sehirde iki universite oldugu icin universite sehri havasi da var.

Bir de kimse kirmizi isigi falan takmiyor:) Yolu bos goren atliyor. Ingiltere'de pek karsilasilabilecek bir durum degil:)

M&M isleri hallettikten sonra T. Bey'in evinde, guzel bir Brighton manzarasi esliginde cay icerek sohbet ettik. Zonguldak madenlerinden ihtilallere, kiyimlara kadar konustuk.

Burasi, evini ziyaret ettigimiz T. Bey'in evinin bahcesinden bir Brighton manzarasi. Evin mashallah cok guzel bir bahcesi var, bir de ustune bahcenin hemen onundeki genis yesillik alan Belediye tarafindan kiralanan parsellenmis topraklardan bir bolum. Ev sahibi, yillik kirasini odeyerek o bahceyi de kullaniyor. Boylelikle, cok genis bir bahce alanina sahip olmus oluyor.

Evin bahcesinden sola bakinca. Gorunen genis binalar, Sussex Universitesi.

Tepelerin ardinda Okyanus var..

T.Bey'in evindeki cay sohbetinden sonra yemek yiyecek bir yerler ariyorduk ki bize, ortaginin islettigi Italyan Restaurant'ini tavsiye etti. Mutfaktaki sefler ve bazi garsonlar Italyan oldugu icin, nasil derler, "konsept" aynen korunmus:)

Burasi, restaurantin oldugu sokaktan bir goruntu.

Yesil pancurlu evler:)

Bizimkiler, isimleri Italyanca, aciklamalari Ingilizce olan yemekleri siparis ederken epey bir zorlandilar. Bana gelince, supersonik Italyan aksanimla verdigim siparis sebebiyle garsonun once hayretini cekip sonra onayini almayi basardim:) "Iyi marifet yaptin" der anneannecigim duysa:)

Helal kesim et yedigim ve alkol de kullanmadigim icin musluman mutfagi disinda servis yapan yerlerde yemek secmek ve siparis vermek oldukca zor oluyor. Et secmedigim zaman, vejeteryan ya da balik seciyorum. Ancak Italyan mutfaginda oldugu gibi, yiyecekleri alkolle pisirdikleri icin ya da baligi diger deniz urunleriyle karistirdiklari icin (balik disinda diger deniz urunlerini de yemiyorum) uzun uzun talimat vermek gerekiyor. "No meat, absolutely no alcohol, not even one piece of sea food, except fish.. etc. etc."

Bana kalsa yemek yemektense, restaurantin tam karsisindaki bu kiliseyi gezmeyi tercih ederim ama baskalari ile yapilan seyahatlerde hep ortak karara gore hareket etmek gerekiyor. O yuzden kulturel gezileri kendi basima yapmayi tercih ediyorum. Herkesin ilgi alani ayni degil dogal olarak.

Bugune kadar yalnizca bir tek arkadasim, benimle birlikte mutlu mesut, saatlerce muze gezmisti. En sonunda kendime bir muze&kulturel aktivite partneri buldugum icin mutlu olmustum ama maalesef Isvec'e dondu.. :(

Bugun beni mutlu eden bir sey ise; Dervish Lodge blogumuzun

yabanci bir sitede yer almis olmasi oldu..

tahin

Sanat ve Sanatkar !

2006-06-15T14:15:00.000+01:00

Su haberi okuyunca, universitedeki bir hocamin anlattigi bir sergiyi hatirladim.

Avusturya'da, postmodern bir ressam/sanatcinin sergisine katilan hocam, sergi salonunun bir kosesinde yogun bir kalabaligin bulundugunu gorur. Ancak eserin yanina yaklasanlar, bir sure sonra eksi bir suratla oradan uzaklasmaktadir. Ozellikle de kadinlarin cigliklar atarak olay yerinden kacistiklari gorulur :)

Ne oldugunu merak eden hocam da o koseye yonelir. lk basta ne oldugu anlasilmayan "eser", bir tuval uzerine bulanmis garip renkler ve sekillerden olusmaktadir. Yesil ve sari agirlikli olan "eser" "sanatcisinin" (kibarcasi ile) burun mukozalarindan olusmaktadir:)

Sanatcimiz yil boyu biriktirdigi mukozalari tuvale sivamis, sergilemektedir kisacasi:)

Sivama isleri de hep Avusturya'ya mi denk geliyor acaba..?

Bu mukozasal sergi de Istanbul bienalinde sergilenen bir performansi hatirlatti. "Ahlak ve terbiye sınırlarını" aştığı icin daha fazlasini anlatmiyorum :)

tahin

Hem Şefaat, Hem Seyahat Inshallah!

2006-06-14T15:36:00.000+01:00

Parada, kariyerde gozum olmadi hic. Hayallerimi para ya da kariyer uzerine kurmadim cocuklugumdan beri.

Her zaman; seyahat eden, renkli kulturlerin icinde yasayan, "kok salmamis" bir hayat suren insanlara gipta ettim.

"Cok okuyan degil, cok gezen bilir" sozune binaen; hem cok okuyan, hem cok gezen; surekli seyahat ve "kesf" edenlerden olmak istedim.

Heuz 7 yasinda, ilkokulda iken Japon olmayi, Japonya'ya yerlesip, orada yasamayi istemistim. Sonrasinda gormeyi ve yasamayi istedigim yerler arasina Italya, Isvec, Australya, ABD, Canada, bilimum Uzakdogu ulkeleri, Mogolistan Stepleri, Filistin, Afrika ulkeleri, çöller de dahil olunca anlasildi ki seyyah olma derdindeyim.

Ilkokulun ilk gunlerinde, ogretmenimizin klasik; "Buyuyunce ne olmak istiyorsun?" sorusuna maruz kalmistik pek cok cocuk gibi. Doktor, ogretmen, hemsire, arada bir kac subay cevabi olacak sekilde maksimum 4 meslekle cevaplar siralanirken, bu mesleklerden hic birisini istemedigimi dusunmustum. Hic birisi cazip gelmemisti:)

Bizim Ilkokul donemimizde "Kara Simsek" revacta idi. Okuldan sonra elele tutusup, biraz daha vakit gecirmek icin annelerimizi atlatarak genelde onlarin evine kactigimiz cocukluk arkadasim, Kara Simsek rolunu oynarken, ben de nedense:) dizide David Hasseloff'un uzatmali sevgilisi olan, aracin teknik islerinden sorumlu muhendis kizcagizi canlandirirdim:)

Yine ilkokul siralarinda, Turkiye'nin diger bir ucunda yasadiklari icin ancak yazlari birlikte vakit gecirdigim teyze kizi kuzenimle en sevdigimiz oyunu oynardik.

Anneannemin, karsilikli genis iki sedirinin bulundugu odasinda sedirleri paylasirdik. Bir tanesi kuzenimin, digeri benim karavanim olurdu. Kuzenim karavani ile dunyanin cesitli ulkelerini gezen ve kazilar yapan bir arkeolog olur, yaptigi kazilari fotograflayarak (digital fotograf makinasi:), adini koy-a-madigimiz, karavanimizda bulunan bir makina ve sistem ile (bilgisayar-internet)calistigi universiteye gonderirdi.

Ben de hem arkeolojik kazi calismalarini, hem de gezdigimiz ulkelerin haberlerini yine ayni makina ve sistem ile :) calistigi gazeteye gonderen, freelance, gezgin bir gazeteci olurdum. Hayatimiz o ulkeden bu ulkeye gezmekle gecerdi:) Bu arada arabayi istedigimiz zaman kendimiz surebiliyorken, istedigimiz aman otomatige aliyorduk:P Uzay araci mubarek:)

Ilkokul-ortaokul caglarinda oynadigimiz bir baska oyun daha vardi. Yine kendi kesfimiz olan bu oyunda, oyunculardan bir tanesinin elinin bes parmagi, kendisinin bildigi ve isimlendirdigi, herhangi bes ulkeyi temsil ederdi. Basparmak Cin, isaret parmagi Italya vs. gibi. Ebe olan oyuncu parmaklardan birisini secer ve oyun baslardi.

Oyunun baslangici hemen hemen her zaman ayni idi.

Ebe olan diyelim ki Cin'i secti:

-Cin'e tatile gittin ama pasaportunu, cuzdanini kaybettin, ne yaparsin? Derdini nasil anlatirsin?

ya da Italya;

-Italya'da kim oldugunu ispatlayacak herseyini kaybetmissin ve polis seni hirsizlikla suclayip hapse atti. Sucsuzlugunu nasil ispatlarsin?

Tabii verilen cevaplara gore de karsi taraf surekli bastirir.

-Turk tercuman bulmaya calisirim.

-Diyelim ki bulamadin, ne yaparsin?

-Konsoloslugu bulmaya calisirim.

-Konsolosluk yok bulundugun ulkede, ne yaparsin?

-Diyelim ki aciktin, yemek yemen lazim ama parasizliktan alamiyorsun, ne yaparsin?

-Birilerinden isterim.

-Sana yemek vermek istemiyorlar, dillerini bilmiyorsun, derdini nasil anlatir, onlari nasil ikna edersin?

.. gibi sorularla o ulkeden kendimizi sag saglim ve temiz bir sekilde cikarabilecegimizi ispatlayana kadar, yani karsi tarafi ikna edene kadar devam ederdi oyun.

Universite doneminde, eski gunleri yad etmek icin oynamaya kalktigimizda, artik ikimiz de yabanci dil bildigimiz icin oyunun bir ozelliginin kalmadigini fark etmistik maalesef:)

Ortaokul doneminde once polis, sonrasinda da asker olmaya karar vermistim:) Ortaokul sonrasinda yapilan askeri okul sinavlarina kizlari almadiklari icin, sanki onlarin karariymis gibi hocalarima cikisirdim:)

Her zaman ikinci planda baska meslek ve ugraslar olsa da aklimda, OSS-OYS sinavlarina, yani son ana kadar askeri okul isteginden hic vazgecmedim. Oncelikle hava harp okulu, ikinci planda da kara harp okulu hayalimdi.

Ortaokul doneminde bir ara, daglarda tek basina yasayan bir avci oldugumu hayal ederdim! Hemen hemen butun hayallerimde yalniz basina yasayan, calisan, gezen bir insandim.

Genc kizlarin pembe hayalleri mi olur dediniz:) Su an pembe yazarken yazilisini garipsedim, yanlis yazmisigim gibi hissettim. Kimbilir ne zamandir "pembe" yazmamisim:))

Bir ara, hafif duzeyde cocuk doktoru olma istegi tasidigimi hatirliyorum ama hangi ara emin degilim:) Lise doneminde; Ege ya da Akdeniz'de, yine yalniz yasayan:) bir yazar olma hayali kuruyordum.

Yine o donemlerde politikaya atilma dusuncesi icinde idim:) Kulislere baslamis, oylari o zamandan hazir etmeye kalkismistim:)

Arkeololoji, psikoloji, tarih, felsefe egitimlerinde birisini alma ve film yonetmeni olma fikri ile lise donemini de bitirdim:)

Tum bu surecte degismeyen tek sey, dunyayi gezme istegi idi. Hem asker olup hem nasil farkli ulke ve kulturlerde yasayabilecegimi dusunmeyelim tabii:) Cocuklarin hayallerinde mantik aramayin:)

Iste bugun; parasi, kariyeri, sani-sohreti olan insanlara degil; ulkeden ulkeye gezen, binbir renkli dunyayi kesfe cikan insanlara gipta ediyorum.

Inshallah "hem şefaat, hem seyahat" nasip olur.. Hayirlisi ise.. Dileyen herkese..

tahin

Kuresellesme vesaire..

2006-06-14T03:16:00.000+01:00

-Kuresellesme nedir?

- Iki Turk muslumaninin, simdilerde budist olmus bir Israil yahudisi ve budist olmus Katolik bir Alman ile, bir Ingiliz kasabasinda, Bangladeshli bir muslumanin servis yaptigi bir Hint restoraninda yemek yemesi ve Tayland'dan bahsetmesi olabilir mi?

-Bu da isin bir boyutu tabii :)

Bir diyalog:

tahin: Hic Turkiye'ye gittiniz mi?

Ingiliz bayan: Hayir, hic gitmedim.

tahin: Mutlaka gidip gormelisiniz.

Ingiliz bayan: Hmm.. tabii olabilir.

...

Ingiliz bayan: Turkiye'ye ozel ne cins hayvanlar var?

tahin: ?!

Ingiliz bayan: Mesela Afrika'da aslan var, oraya ozel falan. Turkiye'ye ozel boyle hayvanlar var mi?

tahin:

Ic ses:
Hmm.. Turkiye'ye hic gitmedigin belli ablacim:) Acaba kafasinda nasil bir Turkiye imaji var. Afrika falan ornegi veriyor:P Gidince hayalleri yikilmasin:)

Dis ses:
Ha oyle aslan falan.. Yok bizde oyle seyler:) Kedi, kopek.. falan var iste:)
Bir "Anadolu Kaplanimiz" vardi ama soyu tukendi maalesef. Gerci "orda burda gorduk" diyenler var ama.. Sanmiyorum ki hala var olsun.

Ingiliz bayan: Tavsan falan var mi?

tahin:

Ic ses: Ablacim o kadar da demedik yani:) Turkiye'ye ozel cekirge bile var -soyunu kurutmadilarsa- ama bilmem ilgini ceker mi cekirge:P

Dis ses: Tabii canim. Tavsan falan var:P

Ic ses:

Olan tum hayvanlari tek tek saysam mi ki.. Daglarda yaban domuzu var mesela:P

Denizlerde balik var:) Kafeslerde kanarya..

Sivas Kangal'i soylemeyi unuttum!..

Bir baska diyalog:

Ladybird: (Kendi kizinin da oldugu bir kac Turk kiz ogrenciye) Ogretmenleriniz derste arkadaslarinizla konustugunuzu ve dikkatinizi zaman zaman derse vermediginizi soyluyor.

Kizlar: Ama arkadaslarimiz bizimle konusmaya calisiyor, bir seyler soruyorlar.. Konusmak zorunda kaliyoruz.

Ladybird: Olmaz! Bu konuda bencil olacaksiniz, kendinizi ve dersinizi dusuneceksiniz. Ders disinda konusursunuz ama ders sirasinda sizinle konusmaya calisan olursa onlari *ignore* edin.

Ignore: Gormezden-duymazdan gelmek. Aldirmamak.

Kizlar: Ama bu kaba bir davranis olur. Saygisizlik olur.

Ladybird: Asil arkadaslarinizin ders sirasinda sizinle konusmasi saygisizlik.

Aradan bir kac gun gecer..

Ladybird'un kizi: Anne, bugun ders sirasinda arkadasim benimle konusmak istedi, onu ignore ettim.

Ladybird: Aferin kizim.

Ladybird'un kizi: Sonra ogretmen benimle konusmak istedi, onu da ignore ettim!

Ladybird: Aferin kizim.

Ne?!?!

Ladybird'un kizi: Yanima geldi derste, konusmaya calisti ben de onu ignore ettim. Sonra beni sinifin en arkasina gonderdi!

Ladybird: Kizim ogretmeni niye ignore ediyorsun?

Ladybird'un kizi: E anne, dikkatinizi dagitmayin, sizinle konusmak isteyenleri ignore edin dedin ya :)

tahin

Yurdum Almanı!

2006-06-12T09:04:00.000+01:00

Az sonra okuyacaklariniz sizde kosarak olay yerinden uzaklasma hissine sebebiyet verebilir. Sorumluluk kabul edilmez :)

Universitede iken kaldigim ogrenci yurdunda bir kac yaz yabanci ogrenciler misafir edilmisti. Alman, Fransiz, vb. gibi kimliklere sahip olan bu arkadaslar kendilerine tahsis edilen zemin katta ikamet ederlerdi.

Bir gun, sabahin erken saatinde (6.30-7 gibiydi sanirim) bir seyler almak icin kantine giderken, merdivenlerden indigimde (hatirladigim kadariyla) Alman kizlardan birisine rastladim. Elinde tuvalet kagidi, her katta koridor basinda olan tuvaletlere dogru yuruyordu. Her katta ortalama 100 ogrenci kalir ve toplamda 6 kabinden olusan tuvaletler kullanilir.

Kantinden donuste Alman kizimiz da tuvaletten cikmis, koridorda odasina dogru ilerliyordu. Ancak tam olarak ilk anda anlayamasam da durumda bir gariplik seziyordum. Diger zamanlarda bu goruntuye eslik eden "bir sey" o anda yoktu..

Terlik sesi!

Bir kac saniye icinde farkina vardim ki, sabahin o erken saatinde, o sessizlik icinde bir ayakkabi ya da bir terlik sesinin koridorda yankilaniyor olmasi gerekirdi ancak kizimiz sessiz sakin yuruyordu.

Tabii bir anda gozlerimi daha once farketmedigim ayaklarina cevirdim. Her adim atisinda kaldirdigi ciplak ayaklarinin alti simsiyah idi. Ve bu kizcagizin az once 100 kisinin kullandigi alaturka tuvaletlerimize dogru yine bu sekilde, ciplak ayak yurudugunu hatirlayinca olay yerinden kosarak uzaklastim :)

Bu kadari, benim gibi hem rahat bir yapiya sahip olan, hem de yillarca toplu yasam surmus ve pek cok kosulu rahatca kabullenebilen bir insan icin bile fazlaydi :)

Bu ayaklar cok bile temiz :)

Foto Kaynak

tahin

Ahmet Necdet Sezer’in Kastettiği Mürteci Benim!

2006-06-10T01:54:00.000+01:00

Jerfi QAZAQ

...

“Dinin, bireyin manevi yaşamını aşarak, toplumsal yaşamı etkilemesine izin verilemez; bireyin inanç ve ibadet yaşamına, kamu düzenini, güvenini ve çıkarlarını korumak amacıyla sınırlamalar konulabilir.”

Bu sözler Ahmet Necdet Sezer’e ait. Bu sözü kayıtlara düşmek lazım. Saatli maarif takvimlerimizde yerini almalı, takvim yapraklarının hikmetli sözlerine işlenmeli. Unutulmamalı bu söz. Unutturulmamalı... Bu sözler unutulur giderse bizim kendimizin farkına varmamız da imkansızlaşacak gibi geliyor bana.

...

Ne demektir bu söz?

İslam’ın toplumsala dair yönünün törpülenerek, sekülerleştirilmesi ve günümüzün Hristiyanlık anlayışına uygun bir hüvviyete kavuşturulmasından başka bir şey olmadığını söylersek belki Amerika’yı yeniden keşfetmenin ötesinde bir şey yapmamış olacağız ama dilden başka bir cümle de çıkmıyor neticede.

Peki neler yasaklanabilir?

Cuma namazları yasaklanabilir mesela.. Öyle ya bireysel bir din olmalı ise bu din öyle topluca haftanın bir günü toplanıp da nümayiş gibi ibadet etmenin ne anlamı var ki? Herkes kendisi kılıyorsa kılsın kılmıyorsa da Ahmet Necdet Sezer ne yapsın? Buradan yola çıkarsak eğer camilerin de kapılarına pranga vurulmalıdır. Başka da çıkar yol yoktur. Tolumsala dair bir din arzu edilmemektedir ne de olsa. Çocukların sünnet olması da yasaklanmalıdır. Hem çocukların kendi iradeleri dışında uzuvlarından birisinin bir parçasının kesilip alınması da ne demektir kuzum? Bu işin başka bir yönü ama bu sünnet merasimlerinde tekbirler falan söylenir durur hep bir ağızdan. Topluca.. toplumsalca... Derhal yasaklanmalı. Hem bu yasağa ilişkin düzenlenecek kanun maddesi geçmişi de kapsayacak şekilde düşünülmeli. Evvelinde sünnet olmuş herkes potansiyel mürteci sayılmalı. Gerekirse kontroller için sünnet kulübeleri kurulmalı şehirlerin dört bir yanlarına. Çıkarılmalı ve gösterilmeli icabında. Sünnetlilerin de tıpkı başörtülüler gibi üniversitelere girişi yasaklanmalı. Düğünler sonra. Kız istemeler falan.. Allah’ın emri Peygamber’in kavli.. diye başlayan cümleler toplum huzurunda kurularak evlilik sürecine başlanmışsa bu evlilik geçersiz sayılmalı. Bu evlilikten doğan ya da doğacak çocuklar piç sayılmalı. Toplu yerlerde selamun aleykum ile cümleye başlayıp, cümlesinin sonunda Allah’a emanet olun ya da gibilerinden toplumsal mesajlar içeren ibareler kullananlar hakkında derhal tahkikat başlatılmalı. Örneğin Hacc yolculukları toplu toplu olmamalı. Ezanlar susmalı mesela. Hatta toplumsal yönü itibariyle düşünüldüğünde camiler kökünden kazınmalı. Verilen hutbeler içerisine NLP falan gibi kişisel konular serpiştirilmelidir. Allah ne muradın varsa versin şeklinde birine dua edenler toplumdan dışlanmalılar. Öyle ya karşındaki adamın muradının ne olduğunu ne bileceksin be adam! Ya adamın niyeti kötüyse? Eyvah ki ne eyvah...

Laiklik konusunda Sezerkadar hükümetin de hassas olduğunu belirtmiş Mehmet Ali Şahin... Sayın bakanımız;

“Sayın Cumhurbaşkanı’nın elinde irticaî faaliyet yapıldığına dair delil varsa, bana intikal ettirsin gereği yapılır”

buyurmuş.

Ben kendimi ifşa ediyorum sayın bakanım. Sezerin kastettiği mürteci benim. Buyrun gereğini yapın. Benim namazımı cemaatle kılan, benim sünnetli, benim babamdır eşimi isterken Allah’ın iznini lafının en tepesine yerleştiren, arkadaşlar ve ailemle toplaşarak Hacc’a da gideceğim biiznillah, selamın en hasını, en güzelini her yerde de veririm, milleti Allah’a da emanet ederim, eşim de başörtülüdür, Merkez Bankası’nın başına atamayı düşündüğünüz ama ilgili makamca reddedilen Adnan Büyükdeniz hakkında da iyi şeyler düşünmekteyim. Sayın bakanım biz vetoyu, Müslümanlar olarak kendimizi adlandırdığımız, ve başkaca adlandırmalara gerek görmediğimizden ve Müslümanlardanım demeyi de önemsediğimizden beri yemişiz zaten.
Gereği düşünülsün, kalem kırılsın artık.

14/04/2006

Cemaat.Com

tahin

Müslüman Vaizeler

2006-06-07T18:19:00.000+01:00

Magda Amer, Kahire'nin belli basli camiilerinden bir tanesinde vaizelik yapiyor. Misir'da son zamanlarda gundemde olan "musluman vaize (kadin vaiz)" akimi icinde yer alan kisilerden birisi.

Hukumetin, karsiliginda maas odemesi yapmadigi vaizelik gorevi icin, iki yillik egitim sonrasinda alinan sertifikaya sahip olmak sart.

Magda Amer soyle diyor;

Bir zamanlar mini etekler giyen, uzun sacli bir bayandim. "Ortunmek" hayatimin en zor karariydi.

____&____

"Ortunmek" benim icin buyuk bir mucadele idi. Annem ve butun ailem bana karsi cikmisti. Herkesi ikna etmek icin savasmak, guclu olmak zorunda kalmistim. Insanlarin bana vucudum ve saclarim icin bakmasini istemiyordum.

Artik sokakta, eskiden oldugu gibi rahatsiz edilmiyorum, kendimi huzurlu hissediyorum. Basortusu kullanmaya basladigim zaman erkekler bana saygi duymaya basladi.

____&____

Batililarin kafasinda oldukca kotu bir "Musluman Kadin" imaji oldugunu farkettim. Egitim almaya ve Kur'an-i Kerim'i duzgun bir sekilde okumayi ogrenmeye karar verdim. Vaizlik Enstitusu'nde iki yil egitim aldim.

Babam vaize olmama karsi idi. Vaizelik icin maas odenmediginden gecimimi saglayacak bir is sahibi olmam gerektigini soyluyordu.

____&____

Camii'de kadinlara vaaz veriyorum. Islam hukuku, Islam'in 5 sarti, evlilik, bosanma, kadin haklari, miras hukuku konularinda konusuyorum.

Islam hakkindaki kemiklesmis kliselere tahammul edemiyorum cunku gercek bu degil! Batililar Islam'da kadinin baski ve zulum altinda olduguna, haklarinin elinden alinmis olduguna inaniyorlar. Bu dogru degil. Islam kadar kadini destekleyen ve ona haklarini veren baska hic bir sey yok.

____&____

Benim vaazlarim, kadinlarin Şeyh'e sormaya cekindikleri konular uzerine. Acikcasi cinsel konular uzerine.. Pek cok kadin oldukca utangac, onlara "Utanmayin, bu sizin hakkiniz" diyorum.

____&____

Benim evim bir kutuphane. Okuyorum, okuyorum, okuyorum. Ayni zamanda Islam hukuku, abdest, islamda haklar uzerine kitaplar yaziyorum.

Feminst degilim. Feminizmi batiya ait bir sey olarak goruyorum. Elbette kadin haklari ile ilgiliyim ancak sadece islam hukuku cercevesinde. Asla bir kadinin her alanda erkekle esit olmasini istemem.

Fiziksel olarak, kadinlar ve erkekler, birbirimizden farkliyiz. Birbirimizi tamamliyoruz.

____&____

Bu benim ikinci evliligim, Misir'da pek rastlanmayan bir durum. Ilk evliligim 30 yil surdu, ilk esimle evlenmem benim adima, baskalari tarafindan alinmis bir karardi.

Mutlu degildim, esim dindar degildi ve birbirimize uygun degildik. Bosanmayi ben istedim.

Zordu ancak pisman degilim. Kendim icin yasamak istedigime, kendimi dusunmek istedigime karar vermistim.

____&____

Ortunulen, gercek basortu olmali. Su anda Misir'da kullanilan, gercek basortu degil. Ortu basin etrafina sıkıca sariliyor ve renkleri cok gosterisli. Basortusunun amaci gosteris yapmak degildir. Ayrica kadin, parlak renkler ve dar kiyafetler giyerek dikkatleri uzerine cekmemelidir. Şık olunabilir ancak gosterisli olunmamali.

Genc nesil bagimsiz oldugunu gostermek istiyor. Herseylerini kaybetme riskine giriyorlar.

____&____

Kadin oldugumu hissetmek hayatimin beni mutlu eden bir parcasi. Bunu kaybetmek istemem. Kadinsiligim benim icin onemli.

Evimin kapisini actigim zaman, egitimli olmama ragmen "eş/zevce" rolumu oynuyorum. Yemegimi pisiriyor, cocuklarimla ve esimle ilgileniyorum. Rolumu, Allah'in beni yarattigi sekilde yerine getiriyorum.

____&____

Hayattaki onceligim teblig/insanlari islama cagirmak. Bu konuda fedakarlik yapamam. Kitaplar yazmak, islami savunmak, yanlis anlasilmalari cevaplamak. Dinin yanlis uygulanmasi ile gercek arasinda cok buyuk bir fark var. Birisini elestirmek istiyorsaniz once "dogru"yu ogrenin.

Bazi sorular erkekler tarafindan cevaplanamaz. Bunun, benim isim oldugunu hissediyorum. Umarim kadinlara ornek olan bir kisiyimdir.

Fotograflar ve Haber: Holly Pelham
Kaynak: BBC.Co.Uk

Ceviri: tahin

Fotoğraftaki Su

2006-06-06T20:57:00.000+01:00

Sibel Eraslan

Eliyle, bardağın ağzını kapadı: "Su içerken dikkat ederiz kızım…" dedikten sonra, konuşmasına devam etti. Elimdeki sürahi, ateş kesilmişti sanki, içindeki su kor gibi yanarak, neredeyse ellerimden yuvarlanıverecek… Oysa, yetmişlerdeki yaşına rağmen, iki saati aşan bir coşkuyla Ehli Beyt'i anlattığı konferansından sonra, belki susamış olacağını düşünerek su tutmuştum Üstad'a…

Rahmetli Dr.Haluk Nurbaki hoca, dünya gözüyle tanımış olduğum, en büyük Ehli Beyt aşıklarındandı. Bu özel hatıraların bende saklı kalmasına hep özen gösterdim. Hazreti Hüseyn derken, içindeki hıçkırıkları ve gözlerindeki mahzun ateşi neredeyse ellerinizle tutacağınız gelirdi. Hep hamdeden bir lisanı hal içindeydi, ama, su'ya biraz kalbi kırıktı Hüseyn'den dolayı.

Madem o Evlad-ı Resul, kana kana içememişti… Madem o Cennetin iki küpesinden biri, ciğerleri susuzluk ateşiyle parça parça olarak veda etmişti bizlere… Madem o Nebi emaneti, suya varmak isteyen avuçlarından oklanarak yarelenmişti… Madem Ehli Beyt'in su'ya ahdı kalmıştı… İşte bu ahdın hürmetine, uluorta su içmez, kana kana su'ya elbette doyamazdı…

El alem içinde, su'yu başına diktiği hiç görülmemişti, ben onun yalnız başınayken de su ile bir gönül davası olduğunu hep zannettim. "Su içerken dikkat ederiz kızım…" cümlesi de, böyle özel bir edep vasiyeti, paylaşmak istedim.

Paylaşmazdım aslında, bana yapılmış bir tavsiye zira… Kimseyi ilzam etmez.
Fakat, bir Ramazan günü hem de ulusal-resmi bir protokolde, hiç de gerekmediği halde, objektiflere su içerken poz veren Reisi Cumhur'umuzun fotoğraflarıdır beni tahrik eden…

Ben burada, kimseyi oruç tutup tutmamakla yargılamıyorum. Fakat, seksen yıllık devlet geçmişimizde, bir Ramazan günü halkının karşısında, oruç tutmadığının altını çizmek istercesine uluorta "su içen" başka bir devlet başkanımız yok… Halkının kutsallarıyla bu kadar açık ara bariyer kurabilmiş nadir bir kişi olarak tarihe geçirttiği o fotoğraf… Su'ya dair tarihi kalp kırıklığımızı bir kere daha hatırlattı bana da, bu yüzden yazıyorum…

İlla su…
İnsanların su içmediği, içemediği, su ile imtihan olduğu, suya yasaklandığı bir vakitte, göstere göstere su içmenin ardında, çok açık bir kötü kalplilik duruyor zira. Hele ki su'yun, çok önemli imgesel bir arka planı varsa içinde yaşadığınız toplumun nazarı itibarında… Size de bir devlet idarecisi olarak o hatıraya hürmet etmek düşer, zira siz bu milletin aynadaki aksi gibisiniz… Siz milleti temsil ediyorsunuz, siz o inançlarını, batıl ya da dini olsun hiç umursamadığınız, hatırını hiç önemsemediğiniz ve sormadığınız, hatta aşağı bulduğunuzu hemen her fırsatta ifade ettiğiniz o milletin bir parçası ve simgesisiniz… Siz devlet reisimizsiniz. Bizi sevmeseniz de, sevdiklerimizi sevmeseniz de bu böyle…

Biz Ehli Beyt'i çok severiz efendim, biz cennetin Efendisi Hüseyn'imizi de (ra) çok severiz efendim… Ve biz, ona Kerbela günü bir avuç suyu çok görenleri hiç sevmeyiz. Ona dünyayı dar edip, ciğerlerini susuzlukla kavuranları, onu ve kundaktaki evladını dudaklarından avuçlarından oklayarak suya yasaklayanları da hiç sevmeyiz… O, yanarken, kana kana su içenleri de… Hiç ama hiç… Ne sevdik ne affettik…

Oruç, Hüseyn'e yaklaşmaktır biraz ve onun susuzluğuna… Oruç, Kerbela giysisini giyinebilmektir biraz… Oruç, yapayalnız bırakılmayı prova etmektir biraz…

İslâm da güzel ahlaktır. Dolayısıyla, oruç dışı zamanlarda bile, edepli ve ölçülü olmayı davet eder iç sesimiz… Bu yüzdendir ki, sahir zamanlarda bile, "su içerken" dahi, "dikkate" davet eder, büyüklerimiz bizleri…

Ben, cumhurbaşkanımızın bir Ramazan günü, su içişini seyrederken, en çok bunları hatırladım. İçimde tuzla buz olan bir şeyleri, büyük bir şangırtıyla kırılan, darılan bir ruhun sesini işittim. Avuçlarım, Kerbela'da vurulan Ehli Beyt gibi sızladı…

Vakit Gazetesi. 29 Kasım 2003

Alinti: Nurbaki.Com

tahin

Diyalog!

2006-06-03T00:16:00.000+01:00

tahin:Dülülü dülülü (Ladybird'u ariyor:))
Ladybird: Hello?
tahin: Hello..
Ladybird: hahahhahahah
tahin: hahahahahh
Ladybird: !?
tahin: ?!

bıdı bıdı... vıdı vıdı...

Ladybird: Atilla bey X'e calisiyormus gibi gorunuyor ama istihbaratci sanirim o.
tahin: Baharatci mi? Ben baharatci falan gormedim!
Ladybird: Hahahaha!

bıdı bıdı... vıdı vıdı...

Ladybird: Can alan kimdi? Deccal degil de...
tahin: Azrail?
Ladybird: ?!
tahin: Haaa Cellat!

tahin,
saskin

Nur'u Baki Nurbaki!

2006-06-02T02:07:00.000+01:00

Hocam'a;

“Beni görmeyen ne talebelerim var da haberiniz yok.”

demissiniz ya...

O taşlardan bize de getir Abdullah!

2006-06-01T10:37:00.000+01:00

Arif Çevikel

06/02/2006

Bekir Fuat, yine yapmış yapacağını. İHH adına ümmetin mağdur ve mazlum çocuklarına ulaşmak için uzun yola çıkmaya hüküm giymiş olan Abdullah Aytemiz'i konuşturmuş (Gerçek Hayat, 27 Ocak/2 Şubat 2006). Ne de iyi etmiş. Okuyanlarınız almıştır alacağını. Ben okumayanlarınız için söyleşinin içinden bazı bölümleri köşeme taşımak istiyorum. Gönlüm bu ibretli tecrübeyi paylaşmamı emretti. Gönül ferman dinletir de, gönül ferman dinlemez.

Pakistanlı Musa yetimhanede kalıyor. 14 yaşında. Türkçe de dahil 7 dil biliyor. İHH'lı ağabeylerine tercümanlık bile yapıyor. En büyük hayali, Türkiye'ye gelip burada okumak. Abdullah anlatsın: 'Pakistan depreminden sonra, Türkiye'den giden sivil toplum örgütlerinde tam mesai çalışıyor. En son gittiğimizde ne yaptıklarını sorduk, 'Abi, yetim çocukları arıyorum, yoksa gaçırıyorlar' diyor. 'Ne yapıyorlar kaçırınca?' deyince, 'Ayıp şeyler yapıyorlar (seks tacirlerini kastediyor)! Bir de organlarını falan alıyorlar (Organ mafyası)' diyor.

Musa'nın şöyle bir de fonksiyonu var: Pakistan'da şu anda yetimleri toplayıp yetimhane açma yetkisi, Pakistan hükümeti tarafından sadece İHH'ya verildi. Sen istiyorsun çocuğu, ama güvenip vermiyorlar çocuğu sana. Çünkü sen Urduca veya kabile dillerinden hiçbirini bilmiyorsun. İşte bu noktada Musa giriyor devreye. Musa onlara anlatıyor; kendisinin bir yetimhanede kaldığını, Türkiyeli Müslümanların ona baktığını... Bir bakıyorsun, Musa çocuğun elinden tutmuş geliyor. Musa sanki yetimler için yaşıyor, sanki kendini yeniden yaşıyor...' Bekir, bu sözler karşısında 'Musa'yı getirip burada Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürü yapalım yahu...' diyor. Benim teklifim daha makul: Genel Müdürü gönderelim, Musa'dan brifing alsın...

'Hayalleri ne çocukların?' sorusuna gelen cevaba bakın: 'Kosova'da, Priştina'da Allaaddin Medresesi diye bir yer var. Sırplar, ilahiyat olarak kabul ediyor burayı. Üç kızla röportaj yaptık. Kızlar Türkiye'de ilahiyat okumayı düşünüyorlar. Yaşları daha küçük, başörtüleri falan var. Kızlara, Türkiye'de başörtüleriyle okuyamayacaklarını, başörtüsünün okullarda yasak olduğunu söyledim. Onlar da bana, 'Biz, Sırpların egemen olduğu bir ülkede, zulmün olduğu, katliamların yapıldığı bir yerde başörtüsüyle okuyabiliyoruz ama!' dediler.' Siz olsanız Abdullah'ın yerinde, bu kızlara ne derdiniz? 'Bizde bazı Sırplar var ki, sizinkilerden daha beter!' 'Türkiye'yi de Sırplar yönetirse, o zaman belki örtünüzle okursunuz!' 'Aaaaah! Oooof!' .... Hangisini derdiniz? Yoksa hançer keskinliğinde bir sükûtla mı karşılardınız?

Ya şu hikâyeye ne dersiniz: 'Kenya'da tek başına mücadele eden bir adam vardı. Yaptığı şey şu: Bir şeyler söylüyor, çocuklar da tekrar ediyor. 'Allah bize yeter!' diyor, çocuklar tekrar ediyor. 'Muhammed O'nun kulu ve Rasûlü'dür' diyor, tekrar ediyorlar. 'Allah bize namazı emretti' diyor, tekrar ediyorlar... Sonra çocuklara şeker dağıtıyor. Misyonerlerin okullarında ise, o bölgenin şartlarına göre imkânlar çok iyi. İyi kötü yatakları var, pikeleri var, en önemlisi yemek veriyorlar. Müslümanlar, çocuklarını, bakamadıkları için bu okullara veriyorlar. Bu çocuklar da Hıristiyan oluyor. Bölgede o bölgenin dilinde Kur'an-ı Kerim yok. Ağaçlardan levhalar yapmışlar; hafızlar bunlara yazıyor, çocuklar da alttaki satıra tekrar ediyor. Çünkü defter bile yok...' O çocuklara cümlesini tekrar ettirip şeker dağıtan adamın derdini anladınız, değil mi?

Son hatıra Filistin'den. Abdullah, Yâsir Arafat'ın misafiri olarak gittiği Filistin'de çocuklara, 'Size Türkiyeli Müslümanların selâmını getirdim' diyor ve ekliyor: 'Türkiye'ye götürecek hediye istiyorum sizden, bana en değerli hediyenizi verin' diyor. Filistin'in asil çocukları boyunlarını büküyorlar. Zira hiçbir şeyleri yok verecek. Devamını nakledeyim: 'O kadar mahzunlar ki, bunun üzerine dayanamayıp 'Taş istiyorum taş!' dedim. Bunun üzerine yerlerinden fırladılar; bir yandan marş söyleyip taş kırdılar bana vermek için. O zaman bir kucak dolusu taş getirdim Kanal 7'deki arkadaşlara.' Gözlerim parladı.

O taşlardan şimdi elimizde olsaydı da, vurdumduymaz Müslümanların eline tutuşturup, 'Alın, başınızı bu taşlara vurun, belki aklınız başınıza gelir!' diye haykırsaydık. Avazım çıktığı kadar bağırmak geliyor içimden: Abdullah, o taşlardan bize de getir!..

MustafaIslamoglu.Com

tahin

Kim Gitsin?

2006-05-31T06:00:00.000+01:00

Arif Çevikel

10/05/2006

Demirel’in, tesettürüyle okumak isteyen dindar kızlarımıza Arabistan’ı adres göstermesi, tam da “dağdan gelip bağdakini kovmak” ile izah edilecek bir durum.

Önce ihtiyar siyasetçinin üslubunun, aşağılayıcı ve hakaretamiz olduğuna dikkat çekmek isterim. Bu normal bir “tesettür” karşıtlığı değil, onun da ötesinde bir “kin” ve “hınç” var üslupta. Sanki, alttan alta bir şeylerin acısını çıkarır gibi konuşuyor. Demirel’in içindeki, ağzından taşıyor. Ne demek “başı bağlı” veya “başı sarılı”? Bu ne çirkin, bu ne kaba bir üslup böyle? İhtiyar siyasetçi, tesettürlü Müslüman kızlara kendi uydurduğu bu çirkin jargon üzerinden hakaret ederek, ne elde etmek istiyor? Tutalım ki başörtüsü Müslüman hanımların başı yerine yeğen-kardeş soygununun üzerini örtseydi, Bay Demirel başörtüsüne ve başörtülülere yine böylesine hakaretler savurur muydu?

...

Başlıktaki soruyu tekrar soruyorum: Kim gitsin?

Müslümanlar, bu ülkenin 1000 yıllık gerçeğidir. Tesettür ise İslâm’ın bir emridir ve bu toprakların 1000 yılına damgasını vurmuştur.

Peki, açıklığın bu topraklardaki geçmişi nereye kadar gider? Ikınsanız da sıkınsanız da, taş çatlasa 70, bilemedin 80 yıllık. Tesettürün ömrü karşısında açık-çıplaklığın ömrünün esamisi bile okunmaz. Bırakın bu toprakları, tesettürün dinlerinde farz olmadığı Hıristiyan Avrupa’lıların hayatında bile açıklık-çıplaklık o kadar geriye gitmez.

Eğer bu topraklardan birileri gidecekse, bunlar niçin bin yıldır bu toprakların asli sahibi olan tesettürlüler olsun? İlle de gidecekse, geçmişi bir insan yaşına bile zor ulaşan laikçiler kendilerine yer aramalı.

Fransa’ya gidebilirler mesela. Çünkü bu ülkeye laiklik daha dün denecek kadar kısa bir zaman önce Fransa’dan ithal edildi. Ama unutmasınlar, Fransa da dahil yer küre üzerinde başörtüsünün üniversitelerde yasak olduğu iki yer var: Hırsız, katil ve iffetsiz bir diktatörün yönettiği Tunus ve bir de Türkiye.

O halde Demirel’in özlemini çektiği ülke Tunus mu? Yani bizim Batıcılar, bizi “Batı, Batı” diye ters köşeye mi yatırdılar? Daha düne kadar Fransız sömürgesi altında inlemiş ve hâlâ sömürge mahsulü yöneticilerin elinde halkına oryantalist kesilen Zeynel Abidin b. Ali, bizim laikçilerin “modeli” mi olacaktı?

Bildiğim kadarıyla, Demirel göçmen bir ailenin çocuğu. Bir adam bu toprakların asli sahiplerine kendi haline bakmadan bir yerleri adres gösteriyorsa, o adamın bilinçaltını iyi okumak lazım. O bilinçaltında, kendini suçlu hissediyor demektir. Bu bir suçluluk psikolojisidir. Kendisini misafir eden ev sahibine kötülük etmiş gasıp psikolojisine benzer bir bilinçaltı bu. Aynı zamanda bunca yıla rağmen kendini bu topraklarla, bu toprakların değerleriyle kaynaştıramamış olmanın örtülü dışavurumu..

Korkmasın, bu millet vicdanlı ev sahibidir. Dağdan gelip bağdakini kovmaya, misafir geldiğini unutup ev sahibine kapıyı göstermeye çalışan Demirel gibilerini dahi kovmaz.

Kovmaz kovmasına da, onun mezar taşlarına da iyi şeyler yazmaz.

Müslümanlar bu toprakların en az bin yıllık, eğer Ebu Eyyub el-Ensari’den başlatırsak, 1400 yıllık gerçeğidir.

Bu toprakların 70 yıllık yalanı, 1000 yıllık gerçeğini kovamaz.

MustafaIslamoglu.Com

tahin

Bir misyonerin günlüğü

2006-05-31T00:04:00.000+01:00

8 Temmuz
İşte Türkiye'deyim; bölge sorumlusu Tommy arkadaşla havaalanından kalacağımız eve giderken hayli uyarıcı bilgiler aldım;

"Hemen başlama, biraz sağını solunu tanımalısın; Türkler acayip bir millettir" filan diye bir şeyler söyledi, ama aldırış etmedim. Bir dakika bile zayi edilmemeli; görev kutsal, görev ağır.

9 Temmuz
Tommy'nin yanıldığı açık; bugün ilk tebliğimi yaptım bile. Adam parkta öylece oturuyordu.
Söylediğim her şeyi gülümseyip başıyla tasdik ederek saatlerce dinlerken ruhumun göklere değdiğini hissetmiştim. Bizi seyreden simitçi, sonradan o adamın sağır olduğunu söyleyince biraz moralim bozuldu ama olur öyle şeyler.

11 Temmuz
Üçüncü gün; Tommy hâlâ "erken henüz" diye ısrar ediyor. Mânâsız bir ısrar bu; kurtulması gereken o kadar çok ruh var ki burada.

Çorap almaya inmiştim semt pazarına. Nasıl oldu anlamadım ama eve dönerken artık benim altılı çelik tencere takımım vardı. Önemli değil, tencere gerekli bir araç nasıl olsa.

Tencereci arkadaşa müjdeyi tebliğ ettim.
"Ayıpsın abi, Hazreti İsâ' ya can fedâ." dedi, ben ağladım. Söz verdi, pazar toplantılarına gelecek; hatta bana bir adres bile verdi. O adrese gidersem bir sürü insanı misyona katabilirmişim.

21 Temmuz
Tommy hâlâ "gitme, bak karışmam" diyor; işte bu aşırı ihtiyatkârlık yüzünden buralarda İsa'nın mesajı yeterince bilinmiyor zaten.

Gittim; şehrin kenarında kalabalık bir mahallede bir apartmanın altıncı katına çıktım. İçeride bir hayli erkek vardı; beni içeri aldılar, mobilyasız bir salona geçtik. Çay getirdiler; hatır sordular.

Tam lâfa başlarken biri parmağıyla "sus" işareti yaptı. İçeriden yaşlıca bir adam çıkıp salona gelince herkes gibi ben de ayağa kalktım. Sonra adam konuşmaya, bir nevi vaaz vermeye başladı. Şöyle bir dinledim; eh fena şeyler değil. Toplantıdan sonra herkes birbirine sarıldı, yeniden çay ikram edildi.

Burayı sevdim, yarın da geleceğim.

2 Ağustos
Yine aynı şeyler oldu; bir ara fırsat bulup salondaki arkadaşları misyona kazandırayım dedim. Tam "İsa" demiştim ki, ihtiyar vaiz "İsa dedin de aklıma geldi." deyip çok tatlı bir bahis açtı.
Öyle güzel anlatıyor ki başladım ağlamaya. Zor teselli ettiler; sonra ortaya sofra geldi. Yemek yedik. Kuşbaşılı pilav nefisti; hele cacık!

12 Ağustos
Tommy beni tesbihle oynarken yakaladı. "Nereden buldun" diye sıkıştırıyor.

"Dükkanın birinden aldım." dedim. Tesbih bana iyi geliyor, meditasyon yerine geçiyor. Bir tane de Tommy'e mi alsam?

6 Eylül
Bugün hep birlikte camiye gittik. "Bakayım" dedim burada neler yapıyorlar, nasıl ibadet ediyorlar. Mecit diye bir temiz yüzlü arkadaşım var cemaatten.

Bana abdest almayı öğretti caminin avlusunda. Tuvaletleri pek temiz değil ama abdest çok güzel bir olay.

Fırsatını kolluyorum; bunların hepsini Protestan etmezsem bana da Mahmut demesinler!

16 Eylül
"Nereden çıktı bu Mahmut?!" diye çıldırdı Tommy.

"Kod adım." dedim. Anlamadı. Anlamaz tabii.

Ben ne yaptığımı biliyorum. Şimdilik sesimi çıkarmıyor, toplantılara muntazaman devam ediyorum; ezan okununca "Hadi camiye gidelim Mahmut" diyorlar, gidiyorum.

"Neler okuyorsunuz fısır fısır?" diye sordum. Öğrettiler. Fatiha çok güzel bir sûre. Tommy'e de öğretmeliyim.

1 Ekim
Tommy beni evden atmaya kalkıştı dün. "Seni kandırıyorlar, Müslüman yapacaklar enayi." diye çıkıştı. İtiraz ettim, "Ben bunların içyüzünü öğrenmeye çalışıyorum Pastör Tommy." dedim.

"Sırlarını öğrendiğim an, bunları sürü halinde önüme katıp Sarayburnu' ndan denize sokup cümlesini birden çatır çatır vaftiz etmezsem bana da Mahmut demesinler." dedim.

"Çık dışarı aptal" diye kovdu beni. Misyondan gelen aylığımı da kesti. Vermezse vermesin, cemaatteki arkadaşlar aralarında para toplayıp verdiler. Geceyi ucuz bir otelde geçirdim. Bugün Mecit'in evine taşınıyorum.

Az kaldı az.. Dayan oğlum Mahmut!

6 Kasım
Mecit benim için istihareye yatmış; "Yeşil gördüm Mahmut." dedi, "Nurlar içindeydin, hidâyet nasip oldu sana ne mutlu." dedi. Tabii aldırış etmiyorum, fakat hoşuma gitmedi de değil.

9 Kasım
Bugünlerde cemaate İngilizce dersleri vermeye başladım; sabah namazını topluca edâ ettikten sonra kuşluk vaktine kadar ders veriyorum. Kuşlukla öğle arasında tefsir dersleri yapıyoruz.
Beni artık iyice kendilerinden zannediyorlar.

21 Kasım
Yeni damat olduğum için dört günden beri günlük yazamadım. Mecit'in teyzesinin kızı Sabiha ile nikahlandık dün. Nikâhımızı Saadettin Hoca kıydı sağ olsun.

Sünnet dediğin ise sinek ısırığı gibi bir şey zaten, çabucak geçti. Bu sabah yolda Tommy ile karşılaştık. "Kiliseye yazdım, seni defterden sildiler." dedi. Güldüm, hâlâ o bayatlamış misyoner kafası işte. Benim din değiştirdiğimi sanıyor gerzek.

Halbuki ben...

28 Kasım
Ne kadar üzgünüm. Mecit, "Nasip değilmiş, seneye gidersin" diyor. Hac kayıtları kapanmışmış. İstesem ecnebi pasaportumla Mısır üzerinden vize alır giderim, ama ben olayı içeriden, herkesle bütün mü'minlerle birlikte yaşamak istiyorum oysa ki.

19 Aralık
Sabiha ile teheccütten sonra Yaşar Hoca mevzusu geçti aramızda. Yav bu Yaşar Nuri Hoca iyi adam hoş adam fakat ne bileyim çok modern bir duruşu var gibi sanki..

Öğleden sonra yayıncımla sözlü anlaşma yaptık; ilk eserim iki ay sonra çıkıyor:
"İslâm'ın selefî boyutlarına dinamik bakışlar"

Yayıncım, "fiyatı iki lira yaparsak üç yüz bin satarız." diyor.

"HAMD OLSUN"

Kaynak

Beldetün Tayyibetün!

2006-05-29T03:53:00.000+01:00

“Konstantiniye elbet birgün fetholunacaktır; onu fetheden asker ne güzel askerdir ve onu fetheden kumandan ne güzel kumandandır.”
Hadis-i Şerif

tahin

Türbanlılar gitsin, siz de gidin...

2006-05-27T07:17:00.000+01:00

Ahmet Altan

Türbanlılar gitsin, siz de gidin...

Böyle değerli devlet adamlarını ancak şanlı Türk ulusu yetiştirebilir.

Derdini söylüyorsun:

- Efendim, bizim bir türban sorunumuz var.

Dermanını söylüyor:

- Arabistan’a gitsinler.

İşte bu kadar.

Sadece “türbanın” değil bütün sorunların çözümünü gösteriyor aslında bize.

Demokrasi isteyenler Avrupa’ya gitsinler.

Komünizm isteyenler Küba’ya gitsinler.

Kürtler Kuzey Irak’a gitsinler.

Gelişmiş bir sağlık sistemi isteyenler Amerika’ya.

Sağlam bir hukuk sistemi isteyenler İngiltere’ye.

Mango yiyenler Afrika’ya gitsinler.

Türkiye’de kim kalsın?

- 28 Şubat’ı sevenler de Türkiye’de kalsınlar.

Sorunlar çözüldü bitti işte.

Fakirleri kimse alamayacağı için onları da vururuz, böylece “fakirlik” sorunu da çözülür.

Sen sağ, ben selamet.

Süleyman Demirel gibi politikacıları, Şemdinli’de işin ucunun tepelere tırmandığını görünce dudakları uçuklayan siyasi iktidarları, bombacı astsubaylara “iyi çocuk” diyen generalleri, Şemdinli davasında avukatları tek tek ararken “istihbaratçıları” oradakileri korkutmak için sanık kapısından içeri alan yargı düzeni, iddianameyi sansürleyerek okuyan yargıçları, demokrasiden hoşlanmayan ana muhalefeti, devletin görevini “ordunun itibarını korumak” diye tarif ederek sivillerin itibarına boşveren cumhurbaşkanları olan bir ülkede sorunlar böyle halledilir.

Mustafa Kemal boşuna “biz, bize benzeriz” demedi.

Bu toplumun hiçbir şeye benzemediğini anlayınca, o da ne yapsın, “biz, bize benzeriz” deyip çıkmış işin içinden.

Biz bize benzediğimizden, başka bir şeye benzeriz diye de ödümüz kopuyor.

Ya Allah korusun “emperyalist” ülkelere benzersek ne olacak?

O zaman, askerler kendi ülkelerini özgürce bombalayamazlar.

Yargıçlar iddianameleri sansürleyemezler.

Eğer bunları yapmazsak emperyalist Avrupalıların isteklerine boyun eğmiş, “milli onurumuzu” kaybetmiş oluruz.

O zaman parçalanırız, bölünürüz, lime lime oluruz.

Gerçek hukukçularla, cesur politikacılarla, “adil bir adaletle” yürür mü bu sistem.

Yürümez.

Bu sistem yürümezse ne olur?

Süleyman Bey mizah folklorümüzün değerli bir parçası haline dönüşür, Tayyip Bey Kasımpaşa kahvelerinde tavla oynayıp kendisini yenenleri döver, Deniz Bey Antalya sahillerinde jogging yapar, bombacılarımız ciddi bir yargılamadan geçer, politikaya karışmak isteyen generallerimiz erken emekliliğin tadını çıkarır.

Peki o zaman ne olur?

İnsanlar özgür olur.

Hatta zengin bile olur.

İnsanlarımız özgür, mutlu ve zengin olursa ne olur?

Parçalanırız.

Bu toplumun huyu böyle, özgür ve zengin olunca bölünüyor.

Hele bir de “adalet” olursa paramparça oluyor.

Onun için en iyi çözüm Demirel’in önderliğinde “siyasi turizm.”

Türban giymek isteyenler Arabistan’a, Kürtler Kuzey Irak’a, demokratlar Avrupa’ya, sağlık sorunları olanlar Amerika’ya, komünistler Küba’ya...

Mango sevenler, siz de Afrika’ya.

Fakirleri de vururuz.

İşte sorunsuz Türkiye.

Sorunlarımızı biz böyle çözeriz.

Niye?

Çünkü efendim, biz bize benzeriz.

8 Mayıs 2006, Pazartesi

Gazetem.Net

tahin

Gizli Bahçe

2006-05-26T04:42:00.000+01:00

Gizli bir bahçe ve doyumsuz bir manzara keşfettim...
İbn Arabi Hazretleri ile yola koyulduk..
O önde ben arkada...
Adım adım gizli bahçeye doğru..
Bana Kaza ve Kader'i anlatıyor bugünlerde..
Ve şöyle diyor; "Olan, olmakta olan veya olacak olan ya da olmayacak şeylerin, O'nun dilemesiyle olacağını, dilemediği takdirde de olmayacağını"...

Fotoğraflarin üzerine tıklayarak büyütebilirsiniz. Hakkını teslim ettiğiniz müddetçe kullanabilirsiniz.

Rengarenk sokakları geçtikten sonra mezarlığa düşüyor yolum yine. Eninde sonunda hepimizin yolu oraya düşmeyecek mi zaten?

Lahitin arasından nasıl da fışkırmış bir avuç yeşillik...

Bir gün bizim de mezarımızı böyle börtü böcek&ot çiçek saracakken ve bundan kaçış olmadığını biliyorken nasıl hala gaflet, dalalet ve umursamazlık içerisinde olabiliyoruz?

Kim bilebilir O'ndan başka, kimi böyle bir yeşillik bekliyor o mezarın arkasında...

2. Dünya Savaşı sırasında hayatını kaybedenler için yapılmış bir anıt. Gizli bahçenin girişinde..

İşte Gizli Bahçe ve doyumsuz manzara :)

Gizli Bahçenin küçük süprizi...

Doğu ile Batı'nın tam ortasında durdum dün:) Greenwich'ten geçen meridyen bizim kasabadan da geçiyormuş meğersem... Kuzeyi gösteren okun istikametinde Greenwich var.

Dünyayı tam ortadan ikiye bölen ünlü Greenwich meridyeninden batıya bakınca...

Ve doğuya dönünce...

Hem ürkek hem meraklı şirin kedi...

Laikler Listesi

2006-05-23T11:58:00.000+01:00

Türkiye'de laiklik konusunda kimsenin belirgin bir tanım yapamadığı kesin. Ancak birçokları bilerek, bilmeyerek kendini laik sanmaktadır. Dünya literatüründe laiklik diye bir doktrin yoktur. Zaten bir kimsenin kendi başına laik olması da mümkün değildir. Olsa olsa bir kimse, ben laiklikten yanayım diyebilir.

Laikliği savunanların düşünce ve amaç yapısı ise birbirinden farklı, hatta çoğu zaman birbirine ters birçok gruplardan oluşmaktadır. İşte laikler listesinin farklı sınıflarını bilmenin, tanımanın çok önemli yararı olacağı kanısındayım. 50 yıldır Türkiye politikasının ve sosyal çalkantılarının içinde yaşamış biri olarak laiklerin sınıflandırmasını şöyle yaptım:

A Sınıfı Laikler: Bunlar 19. yüzyılın ateist rüzgarı altında kalmış kesin inançsızlardır. Çünkü marksist düşüncenin en büyük amacı yeryüzünden bütün mânevî değerleri, elbette en başta dini silmek, yok etmektir.

Bu bakımdan A Sınıfı Laikler'in "Biz dine karşı değiliz!" demeleri mutlak bir aldatmacalıktır. Hemen hemen hepsi yeryüzünden ateizmin, evrimciliğin tamamen silindiğini bilememektedirler. Komünizmin yıkıldığına inanmakta, bir gün vahşi bir ihtilalle dirileceğini sanmaktadırlar. Bu uğurda Türkiye'yi parçalamaktan zerrece çekinmezler.

Bu sınıfta kayıtlı laikler toplum içinde en üst seviyede yaşayıp, fakiri kandırma peşindedirler. Her türlü aldatmacılığı, gayri meşrûluğu mubah sayarlar. Ölülerinin cenazesinde bile, camiden, namazdan nefret ederler. Mü'minlere her türlü iftirayı görev sayarlar. Kendilerinden olanların hırsızlığı, tahsilsizliği hiç önemli değildir. Sanat ve edebiyatta hiç nasipleri olmadıkları halde sahte şöhretler üreterek toplumu etkilemeye çalışırlar.

Bir başka sahtelikleri ise inanmadıkları, sevmedikleri fikirleri geçici olarak savunurlar. Batı'yı gerçekte hiç sevmedikleri halde, Batı yanlısı görünürler. Çünkü marksizmin dinden sonra en büyük düşmanı Amerika dolayısı ile Batı'dır. Atatürk'ü de hiç sevmezler çünkü Türkiye'de marksizmin kurulmasını Atatürk engelledi derler. Terörün ve anarşinin her türlüsüne hayrandırlar. Toplumu parçalamak için tüm ayırıcı cereyanları körüklerler. Aleviliğin "A" sını bilmedikleri halde onlardan yana gözükürler.

TAM ANLAMIYLA CEHÂLET...

A Sınıfı Laikler’in özelliklerinden biri insanı hiç sevmemeleridir. Çünkü onların nazarında insan, gelişmiş bir maymundur. Ateist ve marksist değilse, yaşama hakkı dahi yoktur. Barışı hiç sevmezler. Buna rağmen hep barıştan yana eylem yapar, çeşitli örgütlerle boy gösterirler. Bu sınıfın mensupları kişisel hayatlarında fevkalade korkaktır, fakat çeşitli örgütler içinde acımasız canavar kesilirler.

A Sınıfı Laikler’in en bariz yanları, olayları 180 derece çarpıtmalarıdır. Çernobil'de marksist zihniyetin acımasız ihmali yüzünden radyasyon faciası olmuş, marksistler dünyanın her yerinde Batı aleyhtarı yürüyüşler yapmışlardır. Böylece eski Sovyetlerdeki derme çatma santralleri dünya kamuoyundan kaçırmışlardır.

Bu sınıftakilerin en belirgin yanları, tam anlamı ile cahil oluşlarıdır. Tahsil görmüşleri bile edindiği bilgilerden, görgülerden birşey anlamamıştır.

LAİKLİĞİN HIZLI SAVUNUCULARI

B Sınıfı Laikler: Bunlar Allah'a kendi zanlarındaki çizgiler içinde inanırlar. Dinlere ise toptan karşıdırlar. Kendi cılız akıllarına öylesine hayrandırlar ki, kendi akılları ile Allah'ı tanıyabileceklerini savunurlar. Bunlara "Sıradan bir fizik olayının öğrenilebilmesi için bile kitaba ve öğretmene ihtiyaç varken nasıl olur da öğretmensiz, kitapsız (din) anlaşılabilir?" diye sorduğumuzda cüce akılları ile câhili oldukları dinleri eleştirmeye kalkarlar...

Bu grupta bulunanlar Batı hayranıdır. Onların bizzat kendilerinin beğenmeyip terkettikleri fikirlerini bile kutsal bir ilke gibi savunurlar.

Oldukça kalabalık olan B Sınıfı Laikler toplumundaki tüm köşe dönmecilerin mucididirler. Yüce kitabımızda zikredilen "fasık"ların büyük kısmı bunlardandır. Cemiyeti saptırmak için akıl almaz fikirler üretir. İnsanların zaaflarını kullanarak kendi yanlarına çekerler.

B Sınıfı Laikler'in en büyük özellikleri Batı yaşam biçimini ve ahlakını benimsemeleridir. Bu yüzden alkollü içkiler onların en büyük tutkularıdır. Seks özgürlüğü, kuşaklar arasında çatışma gibi toplumu perişan eden tüm pislikler onların sloganlarıdır.

Laikliğin en hızlı savunucuları bunlardır. Zaten laiklikten anladıkları da inanç ve fikir özgürlüğü değil, rezalet özgürlüğüdür.Dünyanın hiçbir yerinde rezalet, özgür değildir. En azından toplum ve aileler tarafından yargılanır. Fakat B Sınıfı Laikler'e göre rezaleti yargılamaya kimsenin hakkı yoktur. Bu yargı onlarca, özgürlüğe müdahaledir.

Toplum canlı dokuya benzer. Tüm canlı dokular, yanlışı hemen yargılar ve yok eder. Böyle olmasa tüm dokular kanser yığınından ibaret kalırdı.

Nitekim alkolün tüm toplumları ve uygarlığı tehdit eden en büyük tehlike olduğunu tüm Batı bilim adamları ilan ettiği halde bizim B Sınıfı Laikler, ilkokul çağındaki çocukları bile alkollü içkiye teşvik etmekten zevk alırlar. İçki içmeyen bağnaz diyecek kadar çılgındırlar. Ahlakı, aileyi korumak açısından bile savunmaya tahammül edemezler.

Bunların en ilginç yanları kendilerini samimi Atatürk hayranı ilan etmeleridir. Onlara göre Atatürk yalnız laiktir, başka görüşü, ilkesi yoktur. Hatta bu uğurda meşhur altıoku tamamen iptal etmişlerdir. Onların indinde Atatürkçülük yalnız laikliktir. Milliyetçilik de altıoktan biri olduğu, hatta "bozkurt" kavramını Atatürk getirdiği halde bu kavramlara düşmandırlar. Yine bunların "aydın" kavramı altında yatan unsur, halktan kopmak onu küçük görmektir. Böylece de yine altıokun bir başka unsuruna adeta savaş açmışlardır. Elbette inançsız olanın, ciddî bir dayanağı ve savunacak fikri olmaz. Basmakalıp ekonomi formülleri, umutsuz iyileştirme tavsiyeleri de buz üstünde yazı gibi erir gider.

C Sınıfı Laikler: Bu sınıfta bazen geleneksel, bazen de çevresindeki çaresizlikten korkarak dine sempati duyan laikler kayıtlıdır. Dine karşı değildirler, hatta dinden yanadırlar.

Ancak dinin yükümlülüklerinden kaçarlar. İnfaksız, namazsız bir İslâmiyet olsa onun mücahidi bile olmaya razıdırlar.

Bir tarz ibâdet yılgınlığı içindedirler. Bu sınıfta olanlara İslâmiyet gereği gibi tanıtılsa çoğu, İslâm çadırı altına toplanabilir. Zaten laiklerin en kalabalık olan bu grubu her gün biraz daha eriyip İslâm topluluğuna karışmaktadır. Kısa bir süre sonra C sınıfı Laikler tamamen eriyecek ve mevcut laiklerin sayısı yüzde ona düşecektir.

D Sınıfı Laikler: Bu sınıfta toplanan laikler de oldukça büyük bir yekün teşkil eder. İslâm'a inanmışlardır. Fakat nefislerinin hevay-ı hevesleri onların yaşamlarına hâkimdir. Dini konularda fetvayı kendilerinden alırlar. Haram konusunda hiçbir sakıncaları yoktur. Ramazan dışında ibâdeti de sevmezler. En önemlisi çevrelerine verdikleri anlamsız sükse hevesidir. Bu nedenle de çevrede yadırganmamak, güya beyefendi ya da hanımefendi imajını korumak için laiktirler.

Menfaatleri sarsılır diye görüntülerini hep çoğunluğun istediği biçime göre ayarlarlar. Elbette en önemlisi din konusundaki eksik bilgileridir.

Bilindiği gibi İslâm insanı iki ayrı noktada karakterize edilir: İman ve amel. (Yaşam biçimi) Eğer imanında az da olsa bir varlık gösteriyorsa insanın davranışları ile bunu teyit etmesi lazımdır. İslâmiyet'in tarihi boyunca bu iman ve amel tartışılmış durmuştur. Bir insanın Müslüman olması için iman, şart-ı evveldir. Ancak inandıktan sonra ömür boyu İslâm'ın emirlerini yerine getirmek de gereklidir.

Amelleri eksik diye insanları dinden çıkarmaya kimsenin yetkisi yoktur.

Çünkü amel, toplumca iyi bir eğitimle kazanılır. İslâm yazarlarının, eğitimcilerinin görevi budur. Hiç kimseyi incitmeden, yıldırmadan İslâm'a yakışan yaşam biçimine sevketmek İslâm âlimlerinin görevidir.

D Sınıfı Laikler grubunda toplanan insanların vebali, kendilerinden çok, çevrededir. Yine de hayırlı bir işaret her geçen gün, İslâm eğitiminin bu gruptan pek çok insanı kazanmaları gerçeğidir.

İnsanları yargılarken onların nasıl bir çevre baskısında, ne denli karmaşa bir sesli ve görüntülü yayın içinde kıvrandıklarını unutmamak gerekir.

Türk insanı fıtrattan (yaradılışından) İslâm motifi ile gelir. Sehası ile, cesareti ile, merhameti ile Allah'ın sevdiği bir karakter çizgisine yakın olarak yaratılır. Çevre ve menfaatler onu şaşırtıyorsa, ona ışık tutmak gerekir. Yoksa yüzme bilmeyen bir insanın denize düşmesi halinde ona "Ne yapalım deniz kenarında dolaşmasaydın" demek pek vahim bir insafsızlık olur.

Evet sevgili okuyucularım, görüyorsunuz laiklik diye birşey yok ortada. Var sanılan bazılarının, kendi taşından yonttuğu bir puttan ibarettir. İnananlar, elbirliği ile insanımızı "Sâmiri'nin buzağısı"na tapmaktan kurtaralım.

A Sınıfı, B Sınıfı laiklerle hesabımız kıyâmete kadar sürer. Her seferinde mutlaka Allah ve Resûlünden yana olan kazanır.

Onk. Dr. Haluk Nurbaki
Kutsal Mücadelem

tahin

Ayasofya Camisi

2006-05-21T05:28:00.000+01:00

Fatih Sultan Mehmet, "Ayasofya Cami"sinin kiyamete kadar cami olarak kalmasini vasiyet etmis ancak su anki durum malum.

Istanbul'un kesfinin 553. yili olan 29 Mayis 2006 tarihine kadar 1 milyon imza toplamak icin kampanya baslatildi.

Vasiyeti yerine getirmek farzdir malum. Elimizden geleni yapmamiz gerekiyor.

Linke tiklayin:
Ayasofya Camisi

Asagidaki fotografta, Ayasofya Camisi'nin ic duvarlarindaki "Allah, Muhammed" yazan buyuk levhalar goruluyor.

O levhalari bu zihniyet 1 saniye orada tutmazdi amma zamaninda levhalari dokturen ecdad, ileride cikarilamamalari icin caminin icinde dokturmus/yaptirmis.

Simdi malum zihniyet ne kadar istese de cikaramiyor onlari oradan cunku levhalar kapilardan buyuk!

"Muminin ferasetinden/ileri goruslulugunden kacinin, cunku o Allah'in nuru ile bakar." demis Peygamber Efendimiz Aleyhisselam.

tahin

Demokrasi, canim benim, canim benim... Seni ben pek cok, pek cok severim...

2006-05-20T13:33:00.000+01:00

Demokrasi neyine bu milletin?
Vereceksin muhtırasını oturacak asagiya..
20 yilda bir de kafasina darbe topuzunu indireceksin.
Bak vakti gecti, kasiniyorlar gene..
Bir gecede gelen demokrasi ancak bu kadar olur iste...

Nasılsanız, öyle yönetilirsiniz.

Hz. Ali
RadiAllah'anh

tahin
Karikatur Kaynak

İbn Arabî

2006-05-17T18:46:00.000+01:00

İbn Arabî tam adi ile; Muhyiddin Ebu Abdullah Muhammedi İbn Ali İbn Muhammed İbn Ahmed İbn Ali İbn Arabî el Hatemî et-Taî el Endülüsî. Bilinen isimleri ile; Muhyiddin ibn Arabî, Şeyh-i Ekber, Sultanü'l-arifîn, Hatemü'l evliya, Kutb-ü Hümam, İbn Arabî. Endülüste İbn Seraka olarak biliniyormus.

Şeyh-i Ekber'in 300'u askin eserlerinden bir tanesi;
Fenâ Risâlesi ya da orjinal adi ile Kitâbü'l-Fenâ Fi'l-Müşâhede veyahut Le livre de l'Extinction dans la Contemplation.

Osmanlica sozluge gore;
Fenâ: (Beka'nın zıddı) Yokluk. Yok olma. * Geçici dünya. * Geçip gitme. * Tas: Kendi varlığından geçmek. * Kötü. * Devamlı olmayan. * Çok kocamış olmak.

Risâle: Mektub. * Bir ilme dair yazılmış küçük kitap. * Haber göndermek. * Elçinin götürdüğü mektub, name. * Fık: Bir kimsenin sözünü veya emrini başka birisine tebliğ etmek.

Müşahede: (Osmanlıca sözlükte anlamı bulunmuyor ne yazık ki) Görme, gözlem, şahit olma

Ibn-i Arabî'nin eserlerini, bilindigi kadariyla arapcadan cevirerek bati diline ilk defa kazandiran, muslumanligi secip, sufi olan Michel Valsan ya da Muhammed Valsan veyahut Şeyh Mustafa Abdul Aziz,

Fenâ Risâlesi'nin giris bolumunde soyle diyor;

...

İşte bu yuksek bilgiyi edinme yolu tasavvuf yoludur. Bu yol, bu yola uygun kabiliyete sahip olanlara mahsus oldugu icin, bu yolun eğitim ve öğretimi de dindışı insanlardan kesinlikle uzak tutulmalıdır. Bunlar arasında da en saygısız olanları, hiç kuşkusuz metinlerin sadece lafzını ve dış anlamını esas alanlar (les littéralists); hukukçular (les juristes); akılcı spekülasyon yapanlar ve felsefecilerdir. Bunların zihniyetleri kendilerini manen diskalifiye ettirecek bir yığın değişik düşüncelerden oluşur. Kısacası burada, sadece cahiller ve "zâhir bilginleri" söz konusu değil, fakat aynı zamanda bilgelik ve bilginlik iddiasında bulunan çeşitli bilim dallarında doktora yapmış olanlar da söz konusudur. Dindışı insanların doğal anlayışsızlıkları bu bilim adamlarında sistem düşüncesiyle de birleşmekte ve böylece kavrayamadıkları, anlayamadıkları ve kendi araştırma yöntemlerine uymayan konular hakkında hoşgörüsüzlükleri büyük ölçüde artmaktadır. Oysa ki, bu bilgi yolu, kendi özel yöntemleri ve vasıtalarıyla birlikte, asıl olarak da Hz. Muhammed'in yoludur, ta başlangıcından beri, bütün olarak İslam dininin tanımı ve hakikatı içinde mevcuttur.

Nitekim, yazar bu konuda Hz. Peygamber'in ve ashabının sözlerini naklediyor ve kendi tezini Hasan el-Basrî gibi büyük bir velinin, bir dinî otoritenin davranış ve tutumuyla açıklıyor. Hasan el-Basrî, tasavvufî nitelik arz eden konuları konuşup görüşmek için, dinleyicileri arasından "zevk ehli" (ehlü'z zevk) âriflerle birlikte ayrıca bir yere çekilirdi.

Bu yola elverişli olmayan ya da bu yolun mahiyetini bilmeyen kimseler bu yol hakkında, bu yolda giden insanlar hakkında hüküm vermekten ya da onlardan söz etmekten kesinlikle sakınmalıdır. Zaten herkese yakışan ve yararlı olan da budur. Örneğin, ârifler (en azından onlardan bazıları) kendilerine özgü olan tarzda, mevcut geleneksel verilerin geçerliliğini sağlama imkanına sahiptirler. Bunu da doğrudan 'keşf yolu'yla yaparlar. Bunun bazen öyle sonuçları olur ki, kendi şahsî uygulamaları için, bazı hadisleri zahir bilginlerden tamamen farklı bir şekilde değerlendirirler, çünkü zahir bilginlerinin ölçütleri daima zahiridir.
Tasavvufî konuları anlama konusunda dindışı insanların çektikleri zorluklar, herşeyden önce tasavvuf bilginleri tarafından tasavvuf öğretimini formüle etmek için ortaya konulan teknik terimler karşısındaki bilgisizliklerinden kaynaklanmaktadır. Onlar için ilk engel daha burada başlamaktadır, çünkü bu yolun sırları konusundaki gerçek bilgi metodu, belirlenen amaca doğru varlığın derin ve kesintsiz bir özlem ve istek duyması, Birlik Hakikati (el-hakîkatü'l-ehadiyye) üzerinde tam ve kararlı bir şekilde yoğunlaşmasıdır. Bunun sonucu olan gerçekleştirimler pek çok sırrın çözülmesi ve kuşku duyulmayacak pek çok ilhamın açığa çıkmasıdır.

...

Bu sozleri okudugum zaman aklima universitedeki bir hocamin anlattigi bir olay geldi. Uzun yillar Hindistan'da yasamis ve calismis olan Ispanyol asilli Fransiz hocam, budizm ogretisi icin egitim aliyormus. Egitimi verenler, cogunlugunu batililarin olusturdugu kurs katilimcilarinin 10 duzeyden olusan kursun 7. ya da emin degilim 8. asamisindan sonra derslere devam etmelerini kabul etmemisler.

Iclerinde bir muslumanin da bulundugu, dogulularin olusturdugu bir grubun kursu tamamlamasina izin vermisler. Batililari geri kalan derslere kabul etmeme sebepleri ise; pozitivist, bilimsel, klasik bati egitimi sonucunda metafiziksel dusunme yetilerini korelttikleri beyinleri ile metafizik yogunluklu aciklamalari anlayamayacaklari, anlamak icin kendilerini zorladiklari takdirde akil sagliklarini kaybedebilecek olmalari manasinda imis.

Daha oncesinde sanirim bazi tatsiz tecrubeler yasamislar, bunun sonucunda ogretinin belirli bir asamasindan sonrasina batili egitimden gecmis katilimcilari kabul etmeme karari almislar.

Nereden nereye geldik. İbn Arabî'ye donecek olursak; 1977 yilinda Oxford'da adina dernek kurulan ve su an dernegin bir kolu da ABD'de olan İbn Arabî, bizler tarafindan ne kadar taniniyor?

Say bakalim denince aksama tv'de oynayan dizileri, oyuncularini, futbol takimlarini ve futbolculari bir cirpida sayan gencligimiz, Sultanü'l-arifîn'i ne kadar taniyor?

Sahi kuzum, bizim 80 kusur yillik laik Maarif-i Umumiye ne ekti de bugunlerde bunlari biciyor? Pek müphem doğrusu...

Ilgilileri icin bir kac link:

Hayati
Ibn-i Arabi Society
Eksi Sozluk'te Ibn Arabi
Ibn-i Arabi uzerine acilmis bir blog
Ibn Arabi Dernegi uyeleri uzerine bir haber

Fena Risalesi'ni buradan temin edebilirsiniz.

tahin

Bugun Ellerim Okyanus Kokuyor Anne...

2006-05-14T21:14:00.000+01:00

Anneler gunu ve kardesimin dogumgunu ayni gune denk geldi bu yil. Ucumuz de ayri ulkelerde, ucumuz de ayri deniz memleketlerindeydik ne yazik ki:(

Ve ben bugun ilk kez Okyanus gordum:) Deliler gibi okyanusa kostum :)

Yosun kokusunu, deniz kokusunu icime cektim bol bol. Ayni okyanusu onlarca kez fotografladim. Hem kafama, hem makinama.. Deniz kabuklari topladim, her cocuk gibi..

Brighton'a ilk gidisimdi. O yuzden oylesine dolastik. Bir nevi kesif turuydu. Zaten denizi o kadar ozlemisim ki, denizden baska hic bir seyi gormedi gozum:)

Sehrin tek Turk kahvaltisi veren kucuk kafesinde klasik bir Akdeniz-Turk kahvaltisi yaptik:)

Bol bol okyanusa baktik, deniz ustune yapilmis olan lunaparkinda -maalesef- tehlikesiz gibi gorunen ama midemizi altust eden bir eglence (!) aracina bindik:) Korku tuneline girdim ama gozlerimi sımsıkı kapattigim icin pek bir sey hatirlamiyorum :)

Ilk olarak, Istanbul'un Ortakoy ya da Bodrum sokaklarina benzeyen sokaklarda ve kucuk sehir meydaninda dolastik. Asagidaki fotografta gorulen, yuzleri siyaha boyanmis, siyah kiyafetler icindeki vatandaslar gun boyu sokaklarda dolasti durdu. Kim olduklari ya da ne yaptiklari konusunda bir fikrim yok. Coraplarinda bir suru cingirak vardi ve yuruduklerinde cikan sesler, koy ineklerinin cingirak seslerini hatirlatiyordu:)

Fotograflarin uzerine tiklayarak buyuk hallerini gorebilirsiniz. Cocuklarin oldugu fotograflar haric digerlerini, blogun adresini vererek kullanabilirsiniz.

Bir kac muzik aletini ayni anda calan muzisyen.

Spor kiyafetleri ile Italyanca opera icraa eden bir sanatci.

Asagidaki fotograf; The Royal Pavilion (Kraliyet Köşkü de diyebiliriz) isimli kultur-sanat-muze merkezinin giris kapilarindan bir tanesini gosteriyor. 1787 yilinda klasik bir ciftlik olan bina once sahibi tarafindan neo-klasik bir yapiya donusturulmus. 1815-1823 yillarinda ise Hint tarzi bir binaya donusturulmus. Minareler ve kubbeler eklenmis. Ayni yapi, tamirat ve bakim ile o gunden bugune gelmis bulunuyor.

Binanin bahceden bir goruntusu.

Ve bu da Brighton Pavilion'un orta bolumu.

Brighton sokaklarinda dolasirken Turk kahvaltisi veren kucuk bir kafe gorduk. Daha once Turklere ait olan kafeyi yakin zamanda Ispanyollar satin almis. Ancak Turk urunleri ve kahvaltisi aynen korunmus, sadece Ispanyol urunler eklenmis. Bugun uc guzel bayan calisiyordu. Ikisi Turk, Ingilizce ogrenmek icin gelmisler, hem okuyup hem calisiyorlar sanirim. Sagolsunlar, bize siparisimiz disinda da ikramda bulundular.

Kucuk kafenin kucuk vitrini:)

Istah acan, rengarenk bir tezgah.

Soganlar, sarimsaklar, kurutulmus patlicanlar...

Iste Okyanusla ilk kucaklastigimiz yer:)

Yelkenler bicilecek.. Yelkenler dikilecek..

Umman misin?
Yoksa Umarsiz misin?

Cocuk denize ne cok yakisir..

Kesfedecek ne kadar cok tas var?!

Dalga geliyor kaciiin :)

Bak nasil da uzaga attim tasi:)

Karakoy'u hatirlatti burasi :)

Cok buyuk bir iskele kurmuslar. Iskelenin uzerine de buyuk bir lunapark ve eglence merkezi. Oradan cektim yukaridaki iki fotografi.

Bu da yine yukaridan cekilmis bir fotograf. Asagida iken de cektigim cocuklar hala ayni sekilde oynamaya devam ediyorlardi denizle ve dalgalarla:) Aslinda cok daha guzel halleri var ancak yuzleri belli oluyor o fotograflarda. Yuzleri gorunsun istemiyorum.

Cocukken insan ayni seyden nasil da saatlerce keyif aliyor. Buyudukce, kirlendikce o safligi, dinginligi kaybediyoruz ne yazik ki.

Marti degil Albatros:)

Basinin etini yerim :)

Brighton'in krali benim, buralar benden sorulur:)

Bu da, buyuk iskelenin en ucundaki lunapark.

Aksamuzeri okyanus cekilmeye basliyor. Med/Cezir ya da Gel/Git dedigimiz olay gerceklesiyor. Ne yazik ki med/cezir olayini sonuna kadar gozlemleyemedik. Yukaridaki fotografta denizin cekilmeye basladigi goruluyor.

tahin